«Χαλκός Ηχών» Ακουστικά αγγεία και «ακουστική ενίσχυση» Από τον Αριστόξενο και τον Βιτρούβιο έως τις πρώτες μετρήσεις

 
δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε όλα τα ψηφιακά αρχεία του τεκμηρίου*
κοινοποιήστε το τεκμήριο



«Χαλκός Ηχών» Ακουστικά αγγεία και «ακουστική ενίσχυση» Από τον Αριστόξενο και τον Βιτρούβιο έως τις πρώτες μετρήσεις

Καραδέδος, Γεώργιος
Καραμπατζάκης, Παναγιώτης
Ζαφρανάς, Βασίλειος

Είναι γνωστή στις μέρες μας η χρήση κοίλων συνηχητών (κοινώς Helmholtz) για την στοχευμένη ακουστική διόρθωση χώρων, κυρίως μέσω της ηχοαπορροφητικής τους ικανότητας και την συμβολή τους στην διάχυση του ήχου. Δεν είναι όμως, όπως ξέρουμε από την αρχαιολογία και την ιστορία, μόνο σημερινή η χρήση κοίλων συνηχητών για την βελτίωση της ακουστικής χώρων, αλλά ξεκινάει από την αρχαιότητα και τροποποιημένη συνεχίζεται τον Μεσαίωνα, με την ενσωμάτωση αγγείων στην τοιχοποιία πολλών δημόσιων κτιρίων όπως εκκλησιών, με πιθανολογούμενο σκοπό την βελτίωση της ακουστικής τους.Μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα χρήση των κοίλων συνηχητών για την βελτίωση της ακουστικής χώρων, και διαφορετική από την ενσωμάτωση αγγείων στην τοιχοποιία, είναι αυτή, που κατά τις πηγές, έκαναν οι αρχαίοι Έλληνες στα θέατρα τους, πρακτική που κατόπιν αντέγραψαν οι ρωμαίοι μαζί με όλα τα άλλα στοιχεία του ελληνικού θεάτρου, τα οποία και ενσωμάτωσαν στον «αρχιτεκτονικό» τους πολιτισμό, και αποτελούν το θέμα της παρούσης εργασίας. Παρά τις εκτενέστατες αναφορές για τα συνηχούντα αγγεία από διάφορες πηγές, είναι γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν παρόμοια αρχαιολογικά ευρήματα. Από τις μαρτυρίες περί της κατασκευής των αρχαίων θεάτρων του Λατίνου Βιτρούβιου, που βασιστήκαν πάνω στα γραπτά του αρχαίου Έλληνα μουσικού και φιλοσόφου Αριστόξενου, μας δίνεται ένα μοντέλο μίας πλήρους «ενισχυτικής» διάταξης χρησιμοποιώντας κοίλους συνηχητές. Από τις σωζόμενες μαρτυρίες που υπάρχουν σε πηγές της εποχής, γίνεται σαφές ότι ένα σύνολο συνηχητικών αγγείων, «κουρδισμένα» πάνω στο γένος που θα εκτελούνταν το μουσικό – θεατρικό θέμα, προσέδιδαν μία εντόνως διακριτή υποστήριξη (ενίσχυση) στον ήχο, βελτιστοποιώντας έτσι την τελική ακουστική ποιότητα της παράστασης. Μέσα από μία σειρά εργαστηριακών μετρήσεων, εξετάστηκε η ικανότητα διάφορων κοίλων συνηχητών να συμβάλουν στην «ενίσχυση» του ήχου μίας εκδήλωσης καθώς και με ποιο τρόπο συμβαίνει αυτό, στην συνέχεια διερευνήθηκε ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να λειτουργήσει αυτό το σύστημα από την πλευρά της φυσικής ακουστικής, ενώ τέλος σχολιάζονται κάποια χαρακτηριστικά ερωτήματα που προέκυψαν από την έρευνα.
It is well known concave (Helmholtz) resonators in use today by modern acousticians in the form of modern acoustic correction devices, such as bass traps or other devices utilizing the Helmholtz effect, used mainly for their narrowband absorption characteristics as well as the diffusion effect they have on the sound field. But going back in history, we find that even though they were used for similar purposes during the Middle Ages (incorporating pots and urns in church walls), there was a time beginning in the classical antiquity and extending for several centuries, when concave resonators were used for yet another purpose. Despite the fact that there are many historical records on the use of acoustic pots for the enhancement of sound in ancient Greek and Roman theaters, the fact is that no archeological find that we are aware of has surfaced to date. The most well known of these historical records is found in the books “De architectura” by Vitruvius, in which he explains and expands on the theories of the ancient Greek philosopher Aristoxenos. From these records and others, it seems like a set of bronze resonating urns, tuned to the performance being held, was used to enhance and enliven the sound quality of ancient stone theaters. With this in mind, sets of measurements were made in order to examine the effect several sizes and types of urns have on the sound field of a given space. Measurements were also made on the Helmholtz effect and its function in acoustic vases, urns and spheres. From these measurements conclusions are drawn and a theoretical model for the precise nature of the ancient acoustic urns is proposed.

Conference / Συνέδριο
info:eu-repo/semantics/conferenceObject

Helmholtz
Ακουστική βελτίωση
Ακουστικά αγγεία
Συνηχητές
Αρχαίο θέατρο

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (EL)
Aristotle University of Thessaloniki (EN)

Ελληνική γλώσσα

2010-11-11T16:12:26Z


Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Πολυτεχνική Σχολή, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών

This record is part of 'IKEE', the Institutional Repository of Aristotle University of Thessaloniki's Library and Information Centre found at http://ikee.lib.auth.gr. Unless otherwise stated above, the record metadata were created by and belong to Aristotle University of Thessaloniki Library, Greece and are made available to the public under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International license (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0). Unless otherwise stated in the record, the content and copyright of files and fulltext documents belong to their respective authors. Out-of-copyright content that was digitized, converted, processed, modified, etc by AUTh Library, is made available to the public under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International license (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0). You are kindly requested to make a reference to AUTh Library and the URL of the record containing the resource whenever you make use of this material.
info:eu-repo/semantics/openAccess



*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των αντίστοιχων Φορέων περιεχομένου.