Visceral Leishmaniosis and Canine Leishmaniosis in Greece and other mediterranean countries

 
see the original item page
in the repository's web site and access all digital files if the item*
share




2017 (EN)
Σπλαχνική λεϊσμανίωση και λεϊσμανίωση του σκύλου στην Ελλάδα και τις άλλες μεσογειακές χώρες (EL)
Visceral Leishmaniosis and Canine Leishmaniosis in Greece and other mediterranean countries (EN)

DIAKOU (Α. Ν. ΔΙΑΚΟΥ), A.
CHARALABIDIS (Σ. Θ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ), S.

Η λεϊσμανίωση του σκύλου (Leishmania infantum) σας μεσογειακές χώρες κειμένεχαι από 0.2% έως 67% των ζώων και ετησίως αναφέρονται 1.4-300 κρούσματα σπλαχνικής λεϊσμανίωσης στον άνθρωπο (L. infantum)/χώρα. Στην Ελλάδα,η παρασίτωση απαντάται στο σκύλο (0.7-48.7%), τη γάτα (3.9%), τον κρικητό (1.2%) και τον άνθρωπο (3.9-9.2%, κατά μ.ό.25 κρούσματα ετησίως). Στη χώρα μας η μόλυνση του ανθρώπου φαίνεται να μη σχετίζεται με τη μόλυνση του σκύλου, επειδή δεναπαντώνται οι γνωστοί μεταδότες του παρασίτου (Phlebotomus ariasi και Ρ. perniciosus), που απομυζούν αίμα από άνθρωπο και σκύλο. Μεταδότης του παρασίτου στον άνθρωπο στην Ελλάδα θεωρείται ο P. neglectus (L. infantum βρέθηκαν στο 0.12% των εντόμων), παρά το γεγονός ότι επιτίθεται σπανίως στον άνθρωπο και ως πιθανοί μεταδότες είναι δυνατόν να θεωρηθούν οι Ρ.sergenti, Ρ. balcanicus και P. simici (παρά το γεγονός ότι δεν βρέθηκε L. infantum στα είδη αυτά σκνιπών). Ως πιθανοί μεταδότες του παρασίτου στο σκύλο είναι δυνατόν να θεωρηθούν οι Ρ.perfìliewi και Ρ. tobbi (παρά το γεγονός ότι δεν βρέθηκε L.infantum στα είδη αυτά των σκνιπών). Τα είδη των σκνιπών στην Ελλάδα και ο ξενιστής από τον οποίο οι σκνίπες αυτές απομυζούν αίμα είναι ο Ρ. neglectus (βοοειδή, ίππος, χοίρος, επίμυς, σπανίως άνθρωπος), ο Ρ. perfìliewi (σκύλος, αλεπού, βοοειδή, πρόβατο, ίππος, χοίρος, λαγός, κόνικλος, τρωκτικά), ο P. tobbi (πρόβατο,σκύλος, κόνικλος), ο Ρ. balcanicus (νυχτερίδα, άνθρωπος), ο Ρ.simici (κόνικλος, νυχτερίδα, άνθρωπος), ο P.papatasi (άνθρωπος),ο Ρ. sergenti (άνθρωπος, κόνικλος, νυχτερίδα), ο P.similis (νυχτερίδα,σπανίως άνθρωπος), ο P. alexandri (άνθρωπος, τρωκτικά),ο Ρ. maschili (σκύλος, αλεπού, άνθρωπος), η Sergentomyia minuta(σαύρες, πιθανόν πτηνά) και η S. dentata (σαύρες, πιθανόν πτηνά). Στη λεϊσμανίωση του σκύλου και τη σπλαχνική λεϊσμανίωση του ανθρώπου παρατηρείται ενεργοποίηση των Th2 λεμφοκυττάρων (η ενεργοποίηση τωνΤΜ συνοδεύεται από αυτοΐαση στο 10-20%των μολυσμένων σκύλων), καταστροφή των μονοκυτταρων/μακροφάγων και χρόνια, υψηλή συγκέντρωση ανοσοσυμπλεγμάτων στην κυκλοφορία του αίματος. Η κλινική εικόνα του νοσήματος χαρακτηρίζεται από αλλοιώσεις και λειτουργικές διαταραχές σε σπλήνα, μυελό των οστών, νεφρούς, ήπαρ, λεμφογάγγλια, κερατοειδή,αρθρώσεις κα., λόγω της προσκόλλησης των ανοσοσυμπλεγμάτων σε βασικές μεμβράνες, υμένες, ενδοθήλιο, ερυθροκυτταρακα., της ενεργοποίησης χου συμπληρώματος («κλασική οδός») και της φλεγμονήςτων ιστών κ.ά. Η διάγνωση του νοσήματος στηρίζεται στην κλινική εικόνα, τις ορολογικές δοκιμασίες, την ανεύρεση του παρασίτου ή γενετικού υλικού στους ιστούς κ.ά. Η φαρμακευτική αγωγή είναι αποτελεσματική στο 40-90% των ζώων και στο 80-90%των μολυσμένων ατόμων και γίνεται με τη χορήγηση λεϊσμανιοκτόνων (αντιμονιουχα κ.ά.), λεϊσμανιοστατικών (allopurinol κ.ά.), ανοσοενισχυτικών κ.ά. Η μόλυνση των ξενιστών προλαμβάνεται με τη χρησιμοποίηση εντομοαπωθητικών (Μάϊος-Νοέμβριος), την έγκαιρη διάγνωση και τη θεραπεία των μολυσμένων ξενιστών κ.ά. (EL)
The prevalence of canine leishmaniosis in mediterranean countries varies from 0.2% to 67% and annually, 1.4-300 cases of human infection are reported in each country. In Greece, 0.7-48.7% of dogs, 3.9% of cats, 1.2% of rodents (Citellus citellus) and 3.9-9.2% of inhabitants are seropositive, whereas 25 cases (mean annual rate) of visceral leishmaniosis are reported each year. As vector of the visceral leishmaniosis in Greece is considered the sand fly P. neglectus (0.12% infected by L. infantum) and additionally, as possible vectors the species P. sergenti, P.balcanicus and P.simici. No proven vector for the transmission of canine leishmaniosis has been found in Greece. As possible vectors are suspected P. perfìliewi and P. tobbi. No direct relation has been found between the incidence of canine leishmaniosis and the cases of the human infection in Greece. The sand flies and its preferable hosts in Greece are: P. neglectus (catde, horse, swine, rat, rarely human and never the dog), P. perfìliewi (dog, fox, catde, sheep, horse, swine, hare, rabbit, rodents), P. tobbi (sheep, dog, rabbit), P. balcanicus (bat, human), P. simici (rabbit, bat, human), P. papatasi (human), P. sergenti (human, rabbit, bat), P. similis (bat, rarely the human), P. alexandri (human, rodents), P. mascittii (dog, fox, human), Sergentomyia minuta (lizard, probably the fowls) and S. dentata (lizard, probably the fowls). The outcome of the disease is determined by a Th2 pattern (while Thl pattern results an effective cellular response and the self limitation of the disease) and the rupture of monocytes/ macrophages (multiplication of parasite), which is resulting in the lessions and the disfunction of spleen, bone marrow, liver, skin, lymphnodes, intestine, eye, membrane e.t.c, through the chronically high concentrations of immunocomplexes and the activation of complement (classic way) e.t.c. Mostly, diagnosis is established by the detection of the parasite and the detection of anti-leishmanial antibodies. The commonly used drugs to treat canine leishmaniosis are leishmanicids (meglumine antimoniate, aminosidine sulphate), leishmaniostatics (allopurinol, ketoconazole), immunostimmulants e.t.c. Repellents and insecticids (collars, shampoos, sprays) should be used to protect the dogs from May to November, while the infected dogs should be early diagnosed and treated. (EN)

info:eu-repo/semantics/article
info:eu-repo/semantics/publishedVersion

‘Ελλάδα (EL)
Λεϊσμανίωση (EL)
άνθρωπος (EL)
σκύλος (EL)
μεταδότες (EL)
leishmaniosis (EN)
Greece (EN)
vectors (EN)
dog (EN)
human (EN)

Ελληνική Κτηνιατρική Εταιρεία (EL)
Hellenic Veterinary Medical Society (EN)

2017-12-06


Hellenic Veterinary Medical Society / Ελληνική Κτηνιατρική Εταιρεία (EN)

1792-2720
2585-3724
Journal of the Hellenic Veterinary Medical Society; Vol 55, No 3 (2004); 247-261 (EL)
Journal of the Hellenic Veterinary Medical Society; Vol 55, No 3 (2004); 247-261 (EN)

Copyright (c) 2017 S. CHARALABIDIS, A. DIAKOU (EN)



*Institutions are responsible for keeping their URLs functional (digital file, item page in repository site)