Persistent viral infections in farm and companion animals: mechanisms of establishment and maintenance of viral persistence

see the original item page
in the repository's web site and access all digital files if the item*

2017 (EN)
Επίμονες ιογενείς λοιμώξεις οε παραγωγικά ζώα και ζώα συντροφιάς: μηχανισμοί εγκατάστασης και διατήρησης αυτών (EL)
Persistent viral infections in farm and companion animals: mechanisms of establishment and maintenance of viral persistence (EN)


Στις επίμονες ιογενείς λοιμώξεις ο εκάστοτε υπεύθυνος ιός δεν εξουδετερώνεται πλήρως από το ανοσοποιητικό σύστημα του ξενιστή, αλλά παραμένει στον οργανισμό για διάστημα μηνών, ετών ή εφ' όρου ζωής και απεκκρίνεται κατά διαστήματαή συνεχώς. Το ζώο φορέας μπορεί να είναι φαινομενικώς υγιές, πιθανόν όμως να εμφανίζει συμπτώματα. Η επιζωοτιολογική σημασίατων επίμονων ιογενών λοιμώξεων είναι μεγάλη, γιατί οι ασυμπτωματικοί φορείς αποτελούν μόνιμη πηγή διασποράς του ίου, τον οποίο μπορεί να μεταφέρουν ακόμη και σε μακρινές αποστάσεις και να τον εισάγουν ξανά σε άλλη εκτροφή, περιοχή ή χώρα που είχαν εξυγιανθεί. Επιπλέον, οι λοιμώξεις αυτές μπορεί να αναζωπυρωθούν, να οδηγήσουν σε νόσημα ανοσολογικής προέλευσης,να συνοδεύονται από νεοπλασίες ή ακόμη να μεταδοθούν σε άλλα ζώα και σε ανθρώπους με τη χρήση μολυσμένων βιολογικών προϊόντων. Οι οικονομικές απώλειες που προκαλούνται στην εκτροφή ή και στο κράτος είναι σημαντικές. Πενήντα τέσσερις RNA και DNA ιοί διαπιστώθηκε ότι προκαλούν επίμονες λοιμώξεις στα παραγωγικά ζώα και τα ζώα συντροφιάς. Συγκεκριμένα,στα βοοειδή επίμονες λοιμώξεις προκαλούν 14 ιοί, στα αιγοπρόβατα 7, στους χοίρους 9, στα ιπποειδή 11, στη γάτα 8 και στο σκύλο 5. Η πλειονότητα των λοιμώξεων αυτών οφείλεται σε ρετροϊους και ερπητοϊους. Η εγκατάσταση και η διατήρηση μιας επίμονης λοίμωξης επιτυγχάνεται με διάφορους μηχανισμούς, όπως με τον περιορισμό της κυτταρολυτικής δράσης του ίου, την επί μακρόν διατήρηση του γενώματός του στο κυτταρικό DNA του ξενιστή και τη διαφυγή από τη δράση του ανοσοποιητικού συστήματος. Τα μέτρα που λαμβάνονται για την προστασία των ζώων αφορούν είτε στην ανοσοποίηση τους είτε στην εκρίζωση του νοσήματος με θανάτωση των μολυσμένων ή καλύτερα όλων των ζώων της εκτροφής.Τα εμβόλια που χρησιμοποιούνται είναι αδρανοποιημένα ή ζωντανά ελαττωμένης λοιμογόνου δύναμης. Τα περισσότερα από αυτά παρασκευάζονται με συμβατικές μεθόδους. Υπάρχουν, όμως, διαθέσιμα και εμβόλια νέας τεχνολογίας, όπως εμβόλια-φορείς, εμβόλια-δείκτες ή εμβόλια υπομονάδων (subunit). Το κύριο πλεονέκτημα της χρήσης των εμβολίων-δεικτών είναι ότι επιτρέπουν τη διάκριση των εμβολιασμένων από τα φυσικά μολυσμένα ζώα. (EL)
In persistent viral infections the responsible virus is not eliminated by the host's immune system, but it is maintained in infected cells for months, years or lifetime and it is excreted periodically or continuously. The carrier animal may either appear healthy or show clinical signs. The epizootiologic importance of persistent infections is of compelling interest, since the asymptomatic carriers become a permanent source of viral dissemination that can transport the virus across long-distances and reintroduce it into a given herd, region or country, where the disease had been eliminated. Moreover, a persistent viral infection may be reactivated and cause recrudescent episodes of disease, may lead to immunopathologic or neoplastic disease in the individual host and yet may be transmitted to other animals or to the humans via contaminated materials of animal origin. The economic losses are significant at both farm and national level. Fifty four RNA or DNA viruses induce persistent infections in farm and companion animals. In particular, 14 viruses cause persistent infections in bovines, 7 in small ruminants, 9 in swine, 11 in equines, 8 in cats and 5 in dogs. The majority of these infections are caused by retroviruses and herpesviruses. For a virus to establish and maintain persistent infection, it should have limited cytolytic action, it should be able to maintain its genome within host cells over time and to evade the immune defence mechanisms of the host. The preventive measures are largely based either on the immunization of susceptible animals or on the eradication of the disease by stamping-out policy. The currendy available vaccines are inactivated or live attenuated. Most of them are prepared by conventional methods, but they also exist those that are biotechnologicaUy engineered, such as vector vaccines marker vaccines or subunit vaccines. A major advantage related to the use of marker vaccines is that vaccinated animals can potentially be differentiated from the naturally infected ones by this process. (EN)


μηχανισμοί εγκατάστασης (EL)
μέτρα πρόληψης (EL)
παραγωγικά ζώα (EL)
ζώα συντροφιάς (EL)
Επίμονες ιογενείς λοιμώξεις (EL)
Persistent viral infections (EN)
prevention and control measures (EN)
farm animals (EN)
mechanisms of establishment of viral persistence (EN)
companion animals (EN)

Ελληνική Κτηνιατρική Εταιρεία (EL)
Hellenic Veterinary Medical Society (EN)


Hellenic Veterinary Medical Society / Ελληνική Κτηνιατρική Εταιρεία (EN)

Journal of the Hellenic Veterinary Medical Society; Vol 55, No 4 (2004); 353-362 (EL)
Journal of the Hellenic Veterinary Medical Society; Vol 55, No 4 (2004); 353-362 (EN)

Copyright (c) 2017 M. PAPANASTASOPOULOU (EN)

*Institutions are responsible for keeping their URLs functional (digital file, item page in repository site)