Νεότερα δεδομένα σχετικά με τη μηνιγγοεγκεφαλομυελίτιδα άγνωστης αιτιολογίας στους σκύλους

 
Το τεκμήριο παρέχεται από τον φορέα :

Αποθετήριο :
Journal of the Hellenic Veterinary Medical Society  | ΕΚΤ eJournals
δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε όλα τα ψηφιακά αρχεία του τεκμηρίου*
κοινοποιήστε το τεκμήριο



Νεότερα δεδομένα σχετικά με τη μηνιγγοεγκεφαλομυελίτιδα άγνωστης αιτιολογίας στους σκύλους (EL)
An update on meningoencephalomyelitis of unknown aetiology in dogs (EN)

CHARALAMBOUS (Μ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ), M.
HATZIS (Α. ΧΑΤΖΗΣ), A.
POLIZOPOULOU (Ζ. ΠΟΛΥΖΟΠΟΥΛΟΥ), Z. S.
DANOURDIS (Τ. ΔΑΝΟΥΡΔΗΣ), T.

Στη μηνιγγοεγκεφαλομυελίτιδα άγνωστης αιτιολογίας περιλαμβάνονται η κοκκιωματώδης μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, η νεκρωτική μηνιγγοεγκεφαλίτιδα και η νεκρωτική λευκοεγκεφαλίτιδα. Καθεμία από τις παραπάνω, μη μικροβιακής αιτιολογίας εγκεφαλοπάθειες έχει διαφορετικά ιστοπαθολογικά ευρήματα. Περαιτέρω, στις εν λόγω νόσους περιλαμβάνεται και η μηνιγγίτιδα-αρτηρίτιδα που ανταποκρίνεται στα γλυκοκορτικοστεροειδή, η οποία όμως συνήθως περιγράφεται χωριστά, επειδή εκδηλώνεται σπάνια με συμπτώματα εγκεφαλίτιδας και/ή μυελίτιδας (εκτός από τη χρόνια μορφή αυτής). Η κλινική διάγνωσή τους μπορεί να γίνει με βάση το ιστορικό, την κλινική εικόνα, τα ευρήματα της ανάλυσης του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, τις ειδικές ανοσολογικές εξετάσεις στο αίμα και το εγκεφαλονωτιαίο υγρό και τα ευρήματα των απεικονιστικών εξετάσεων. Μολαταύτα, για οριστική διάγνωση απαιτείται ιστοπαθολογική εξέταση. Η ακριβής αιτιολογία των εν λόγω παθολογικών καταστάσεων παραμένει άγνωστη, πολύ πιθανόν όμως αυτές να είναι ανοσολογικής φύσεως. Η κλινική εικόνα της μηνιγγοεγκεφαλομυελίτιδας άγνωστης αιτιολογίας ποικίλει, εξαρτώμενη από την έκταση της προσβολής του κεντρικού νευρικού συστήματος.Τα συμπτώματα, που εκδηλώνονται απότομα και εξελίσσονται προοδευτικά, συνήθως υποδηλώνουν διάχυτη ή πολυεστιακή εγκεφαλοπάθεια. Στα γενικά συμπτώματα, τα οποία εν γένει δεν παρατηρούνται συχνά, περιλαμβάνονται ο πυρετός και η λευκοκυττάρωση. Η διαφορική διάγνωση περιλαμβάνει τα κληρονομικά, τα μεταβολικά και τα λοιμώδη νοσήματα, τις νευροτοξικώσεις, την ισχαιμική εγκεφαλοπάθεια και τις νεοπλασίες του εγκεφάλου. Η αιτιολογική διάγνωση είναι δύσκολη. Η αρχική εργαστηριακή διερεύνηση αποσκοπεί στον αποκλεισμό των συστηματικών παθήσεων με τη διενέργεια εργαστηριακών (πλήρης αιματολογική και βιοχημι- κή εξέταση του ορού του αίματος, ανάλυση ούρου) και απεικονιστικών (ακτινογραφίες θώρακα και υπερηχογράφημα κοιλίας) εξετάσεων. Η διάγνωση της μηνιγγοεγκεφαλομυελίτιδας άγνωστης αιτιολογίας στηρίζεται στις ειδικές απεικονιστικές εξετάσεις (αξονική και μαγνητική τομογραφία) και στην ανάλυση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Σε κάποια περιστατικά, μπορεί να γίνει βιοψία από τις αλλοιώσεις με τη βοήθεια ειδικής βελόνης βιοψίας υπό καθοδήγηση αξονικού ή μαγνητικού τομογράφου. Στο αρχικό στάδιο της νόσου, υπάρχει ανταπόκριση στην αγωγή με ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, όμως μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί κάποιο αποτελεσματικό θεραπευτικό σχήμα. Η πρόγνωση είναι συνήθως επιφυλακτική ή και κακή. Εξαίρεση αποτελεί η μηνιγγίτιδα-αρτηρίτιδα που ανταποκρίνεται στα γλυκοκορτικοστεροειδή, της οποίας η πρόγνωση είναι καλή. (EL)
Inflammatory diseases of the central nervous system are common causes of neurological dysfunction in the dog and can be grouped into two broad categories; those of infectious and those of unknown aetiology. Μeningoencephalomyelitis of unknown aetiology include non-infectious inflammatory central nervous system diseases in which abnormal findings on magnetic resonance imaging and cerebrospinal fluid analysis indicate inflammatory central nervous system disease, but for which histopathological confirmation has not been reached. Meningoencephalomyelitis of unknown aetiology describes a group of non-infectious inflammatory diseases of the central nervous system. These include the granulomatous meningoencephalomyelitis and the necrotising encephalitis, the latter can be further distinguished into two subtypes: necrotising meningoencephalitis and necrotising leucoencephalitis. Steroid-responsive meningitis-arteritis may be also included to this category and, usually, does not present signs of encephalitis or/and myelitis (except in the chronic form) and is easier diagnosed even without histopathological examination. In most cases of meningoencephalomyelitis of unknown aetiology, a presumptive diagnosis can be achieved by the assessment of case presentation, theneurologic signs, cerebrospinal fluid testing, cross-sectional imaging of the central nervous system and appropriate microbiological tests.Definite diagnosis is achieved with histopathological examination. The underlying cause for these diseases is unknown. The clinical signs in meningoencephalomyelitis of unknown aetiology is variable and depends on which area of the central nervous sytem is affected. Meningoencephalomyelitis is acute in onset, progressive in nature and associated with multifocal to diffuse neuroanatomic localization. Extraneural signs are less common and these usually include pyrexia and peripheral neutrophilia. The differential diagnosis for dogs presented for an acute onset of multifocal central nervous system signs includes genetic abnormalities, metabolic disorders, infectious meningoencephalitis, toxin exposure, stroke and neoplasia.The diagnostic approach includes a complete blood count, a comprehensive chemistry panel, urinalysis, survey radiographs of the thorax plus abdominal ultrasound to rule out systematic disease and metastatic neoplasia, computed-tomography or magnetic reso meningitisnance imaging, cerebrospinal fluid analysis and microbiological tests.When neoplasia is suspected, computed-tomography-guided brain biopsy may be required for the differentiation. Meningoencephalomyelitis of unknown aetiology responds more or less to immunosuppressive therapies, but the prognosis should be guarded to poor with the exception of steroid-responsive meningitisarteritis, for which it is good. Treatment protocols are based on prednisolone, but new immunosuppressive agents have now been added in those to control the diseases and they seem to be effective. However, gold standard protocols have yet to be established. (EN)

info:eu-repo/semantics/article
info:eu-repo/semantics/publishedVersion

νευρικό σύστημα (EL)
φλεγμονώδης νόσος (EL)
μηνιγκοεγκεφαλίτιδα (EL)
σκύλος (EL)
nervous system (EN)
dog, inflammatory diseases (EN)
meningoecephalomyelitis (EN)

Ελληνική Κτηνιατρική Εταιρεία (EL)
Hellenic Veterinary Medical Society (EN)

2017-12-19


Hellenic Veterinary Medical Society / Ελληνική Κτηνιατρική Εταιρεία (EN)

1792-2720
2585-3724
Journal of the Hellenic Veterinary Medical Society; Vol 64, No 2 (2013); 131-144 (EL)
Journal of the Hellenic Veterinary Medical Society; Vol 64, No 2 (2013); 131-144 (EN)

Copyright (c) 2017 M. CHARALAMBOUS (Μ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ), T. DANOURDIS (Τ. ΔΑΝΟΥΡΔΗΣ), A. HATZIS (Α. ΧΑΤΖΗΣ), Z. S. POLIZOPOULOU (Ζ. ΠΟΛΥΖΟΠΟΥΛΟΥ) (EN)



*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των αντίστοιχων Φορέων περιεχομένου.