Επιμόρφωση και Επαγγελματική Εξουθένωση εκπαιδευτικών. Μελέτη Περίπτωσης σε Ιδιωτικά Σχολεία της Ελλάδας.

 
δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε όλα τα ψηφιακά αρχεία του τεκμηρίου*
κοινοποιήστε το τεκμήριο



TEACHERS TRAINING AND PROFESSIONAL BURNOUT. CASE STUDY IN GREEK PRIVATE SCHOOLS.
Επιμόρφωση και Επαγγελματική Εξουθένωση εκπαιδευτικών. Μελέτη Περίπτωσης σε Ιδιωτικά Σχολεία της Ελλάδας.

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, ΣΟΦΙΑ
ΚΟΥΤΟΥΖΗΣ, ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ
ΚΑΡΡΑΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

The development of educational sciences along with technology call for educators to develop the need of updating their skills and knowledge on a global scale. Globalization, cultural and societal developments contribute to the ever-changing working conditions of educators, which result in the possible increase of the educators’ workload and the emergence of symptoms of occupational burnout. Training programs have proven beneficial to the work of educators and the prevention of the burnout phenomenon on an international level. This research, which took place in the spring of 2018, sought after studying the correlation between the attendance of training programs and the emergence of symptoms of occupational burnout. The sample of 165 educators (76 primary educators and 89 secondary educators) came from a Greek-French private educational organization of primary and secondary education present in many Greek cities (8 institutions in Attica, 4 in Salonika and 2 on the island of Syros). A questionnaire that was divided in three (3) sections was used for this quantitive research. The first section dealt with demographic data, the second one was concerned with educators’ opinions and stances on training programs, while the third section was devoted to the educators’ burnout. Regarding the 5 research questions, the first one studied the nature, subject matter and frequency of attendance of the educators’ preferred training programs. Results showed that they prefer short-term programs (87,2%), while “classroom management” amassed the highest levels of preference (72,7%). 47,3% of educators declared that they attended training programs once or twice a year and 43% once or twice a trimester. The second research question, which studied the educational needs of educators and the contribution of training programs to their work, showed that 87,9% of educators prefer programs that contribute to the development of a positive classroom and general educational unit along with the modernization of educational methods (87,3%). The educators’ level of satisfaction from attending training programs is 41,2% regarding the quantity of the seminars, 49,4% as to the programs’ contribution to their professional development and 58,8% concerning the educators’ personal growth. The third research question, which studied the level of occupational burnout in a private school’s educators, showed low levels of burnout (emotional exhaustion: 12,5±9,2, depersonalization: 2,8±3,4), with the component of personal achievements being moderate to high (38,8±6,6). The forth research question, which was concerned with the correlation between training programs and the level of occupational burnout, it was observed that individuals with moderate emotional exhaustion (3,4±0,9 p=0,037) do not believe that attendance of training programs can be helpful enough in resolving everyday problems in their workplace. On the contrary, achievement-oriented individuals proved to believe that training programs could be beneficial to their professional (3,9±1,0 p=0,013) and personal development (4,0±1,0 p=0,007). In the fifth research question, which studied other elements that relate to the level of occupational burnout of a private school’s educators, the relationships between demographic and social data and the variable of occupational burnout were checked. This proved that men can be more unattached towards their students (0,7±1,1 p=0,034) in contrast with women (0,3±0,8), older individuals showed higher levels of depersonalization (4,0±3,7 p=0,030), individuals with postgraduate education can more easily manage any issues in their educational work (5,0±0,9 p=0,033), while single individuals (5,1±1,0 p=0,018) and primary level educators (4,9±1,1 p=0,022) are more effective in resolving any issues that might emerge in their workplace, in contrast with secondary level educators (4,5±1,1 p=0,022). In conclusion, the results of this research suggest that there is a connection between the educators’ training and the components of occupational burnout. Educators that follow lifelong training seem to be in less danger of exhibiting behavior relating to emotional exhaustion and depersonalization. To the contrary, those who have already shown symptoms of occupational burnout seem to avoid training, since they cannot find any point in attending, because it is too difficult for them to connect it to their everyday professional practice.
Περιέχει: πίνακες, διαγράμματα, εικόνες.
Η τεχνολογία και η εξέλιξη της παιδαγωγικής επιστήμης δημιουργούν αντικειμενικές ανάγκες για επικαιροποίηση των γνώσεων και δεξιοτήτων των εκπαιδευτικών σε παγκόσμιο επίπεδο. Επιπλέον η παγκοσμιοποίηση, οι εξελίξεις σε πολιτισμικό και κοινωνικό επίπεδο συμβάλλουν σε αλλαγές στις συνθήκες εργασίας και των εκπαιδευτικών, με αποτέλεσμα να υπάρχει πιθανότητα να αυξηθεί η εργασιακή καταπόνηση και να παρουσιαστούν φαινόμενα επαγγελματικής εξουθένωσης στους εκπαιδευτικούς. Σε διεθνές επίπεδο έχει διαπιστωθεί η θετική επίδραση της επιμόρφωσης στο έργο των εκπαιδευτικών και στην αποφυγή του φαινομένου της επαγγελματικής εξουθένωσης αυτών. Η παρούσα έρευνα επιδίωξε να μελετήσει τη πιθανή συσχέτιση μεταξύ επιμόρφωσης και επαγγελματικής εξουθένωσης και διεξήχθη την άνοιξη του 2018. Το δείγμα αποτελούνταν από 165 εκπαιδευτικούς (76 πρωτοβάθμιας και 89 δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης) ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων ελληνογαλλικού οργανισμού πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που εδρεύει σε τρεις περιοχές της Ελλάδας (8 εκπαιδευτήρια στην Αττική, 4 εκπαιδευτήρια στη Θεσσαλονίκη και 2 εκπαιδευτήρια στη Σύρο). Η έρευνα ήταν ποσοτική με τη χρήση ενός τριμερούς ερωτηματολογίου. Το πρώτο μέρος αφορούσε δημογραφικά στοιχεία, το δεύτερο, απόψεις και στάσεις των εκπαιδευτικών για την επιμόρφωση, ενώ το τρίτο, την επαγγελματική εξουθένωση των εκπαιδευτικών. Ως προς τα 5 ερευνητικά ερωτήματα, το 1ο μελετούσε το είδος, τη θεματολογία και τη συχνότητα παρακολούθησης επιμορφωτικών προγραμμάτων που προτιμούν οι εκπαιδευτικοί. Η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών της έρευνας δήλωσε ότι προτιμά επιμορφωτικά προγράμματα σύντομης διάρκειας (87,2%) σε θέματα που αφορούν κυρίως στη διαχείριση της τάξης (72,7%), ενώ το 47,3% δήλωσε ότι παρακολουθεί επιμορφωτικά προγράμματα 1-2 φορές το χρόνο και το 43% 1-2 φορές το τρίμηνο. Το 2ο ερώτημα αφορούσε στις επιμορφωτικές ανάγκες των εκπαιδευτικών και στη συμβολή στο έργο τους, όπου η πλειοψηφία (87,9%) φάνηκε να προτιμά προγράμματα που συμβάλλουν στη διαμόρφωση καλού κλίματος στην τάξη και στη σχολική μονάδα και το 87,3% στον εκσυγχρονισμό των διδακτικών μεθόδων. Ο βαθμός ικανοποίησης των ερωτηθέντων εκπαιδευτικών από την παρακολούθηση επιμορφωτικών σεμιναριών αποτυπώνεται σε 41,2% ως προς τον αριθμό τους, 59,4% ως προς τη συμβολή τους στην επαγγελματική ανάπτυξη και 58,8% στην προσωπική τους ανάπτυξη. Σχετικά με το 3ο ερώτημα που αφορούσε στο επίπεδο επαγγελματικής εξουθένωσης των εκπαιδευτικών ιδιωτικών σχολείων, τα αποτελέσματα δείχνουν χαμηλά επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης (συναισθηματική εξάντληση (12,5±9,2), αποπροσωποποίηση (2,8±3,4), με μέτρια έως υψηλή τη συνιστώσα των προσωπικών επιτευγμάτων (38,8 ±6,6). Ως προς το 4ο ερώτημα που αφορούσε στη συσχέτιση μεταξύ επιμόρφωσης και επαγγελματικής εξουθένωσης, παρατηρήθηκε ότι άτομα που βιώνουν μέτρια συναισθηματική εξάντληση (3,4±0,9, p:0,037) δεν πιστεύουν ότι η παρακολούθηση επιμόρφωσης μπορεί να τους βοηθήσει ικανοποιητικά στην επίλυση καθημερινών προβλημάτων στην εργασία τους. Αντίθετα, τα άτομα που παρουσιάζουν υψηλή επιτευγματικότητα πιστεύουν ότι η επιμόρφωση μπορεί να συμβάλλει στην επαγγελματική (3,9±1,0, p=0,013) και την προσωπική τους ανάπτυξη (4,0±1,0, p=0,007). Ως προς το 5ο ερώτημα που διερευνούσε την ύπαρξη άλλων παραγόντων που σχετίζονται με την επαγγελματική εξουθένωση των εκπαιδευτικών ιδιωτικών σχολείων, ελέγχθηκαν οι σχέσεις μεταξύ δημογραφικών στοιχείων και επαγγελματικής εξουθένωσης, από τις οποίες προέκυψε ότι οι άντρες μπορεί να αντιμετωπίσουν πιο απρόσωπα τους μαθητές τους (0,7±1,1, p=0,034) σε σχέση με τις γυναίκες (0,3,±0,8), οι μεγαλύτεροι ηλικιακά εμφανίζουν αυξημένα ποσοστά αποπροσωποποίησης (4,0±3,7, p=0,030), όσοι διαθέτουν μεταπτυχιακές γνώσεις μπορούν ευκολότερα να διαχειριστούν τα προβλήματα στο εκπαιδευτικό τους έργο (5,0±0,9, p:0,033), ενώ οι άγαμοι (5,1±1,0, p=0,018) και οι εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης (4,9±1,1, p=0,022) είναι πιο αποτελεσματικοί στην αντιμετώπιση των όποιων προβλημάτων εμφανιστούν στην εκπαιδευτική πράξη από τους εκπαιδευτικούς της δευτεροβάθμιας (4,5±1,1, p=0,022). Συμπερασματικά, από τα ευρήματα της έρευνας, φαίνεται να υπάρχει σύνδεση μεταξύ της επιμόρφωσης και της επαγγελματικής εξουθένωσης που βιώνουν οι εκπαιδευτικοί. Όσοι ακολουθούν δια βίου επιμόρφωση φαίνεται να κινδυνεύουν λιγότερο από συμπεριφορές που μαρτυρούν συναισθηματική εξάντληση και αποπροσωποποίηση. Αντίθετα, όσοι εμφανίζουν, ήδη, συμπτώματα επαγγελματικής εξουθένωσης λειτουργούν αποφευκτικά προς την επιμόρφωση, γιατί τους είναι πολύ δύσκολο να τη συνδέσουν με την καθημερινή επαγγελματική τους πρακτική.

Διπλωματική Εργασία / Postgraduate Dissertation

Επαγγελματική Εξουθένωση Εκπαιδευτικών
Επιμόρφωση εκπαιδευτικών
Ιδιωτική Α΄βάθμια & Β' βάθμια Εκπαίδευση


Ελληνική γλώσσα

2018-09-22
2018-10-09T08:19:43Z


Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο / Hellenic Open University

154
1
97

Attribution-NoDerivatives 4.0 Διεθνές



*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των αντίστοιχων Φορέων περιεχομένου.