Ηθική και Οντολογία με αναφορά στο έργο του Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη (Ζηζιούλα). Οντολογικές και υπαρξιακές συνέπειες της εκκλησιολογικής υπόστασης. Η ηθική στα όρια της Ευχαριστιακής συγκρότησης και της εσχατολογικής προοπτικής.

 
δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε όλα τα ψηφιακά αρχεία του τεκμηρίου*
κοινοποιήστε το τεκμήριο



Morality and Ontology with reference to the work of the Metropolitan John (Zizioulas) of Pergamon. Ontological and existential consequences of ecclesiological substance. The morality within the limits of the Eucharistic Assembly and eschatological perspective.
Ηθική και Οντολογία με αναφορά στο έργο του Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη (Ζηζιούλα). Οντολογικές και υπαρξιακές συνέπειες της εκκλησιολογικής υπόστασης. Η ηθική στα όρια της Ευχαριστιακής συγκρότησης και της εσχατολογικής προοπτικής.

ΝΙΚΟΛΙΤΣΗΣ, ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΝΤΡΑΓΚΟΣ

ΑΣΠΡΟΥΛΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΓΙΑΓΚΑΖΟΓΛΟΥ, ΣΤΑΥΡΟΣ

0
Η επιστημονική στόχευση αυτής της Διπλωματικής Εργασίας αποσκοπεί στη δοξολογική διαλεκτική διερεύνηση, κατανόηση, κριτική ερμηνεία και ανάδειξη των θεολογικών προϋποθέσεων του Τριαδολογικού και Χριστολογικού δόγματος στη διάσταση της Ορθόδοξης Ανθρωπολογίας, διερευνώντας περαιτέρω τις προκύπτουσες σχέσεις και συνάφειές τους με την Εκκλησιολογία, την Πνευματολογία, την Εσχατολογία, καθώς επίσης και τη θύραθεν επιστήμη. Τα ανωτέρω ειπωμένα, συνιστούν δόκιμη απόπειρα μιας εκ βαθέων προσωπικής θεολογικής ερμηνείας των δογματικών όρων της προβληματικής μας, ειδωμένη ως πολυδιάστατη και συστηματική αποτύπωση της πίστης και της θεολογίας στον βίο, τον καιρό και την ιστορία της σχέσης των ανθρώπων με τον Τριαδικό Θεό. Πιο συγκεκριμένα, η επιστημονική επιδίωξή μας είναι να σαρκώσουμε λόγο χριστοειδή στην ενεστώσα πολυπολιτισμική γλώσσα, μ’ επιστημονική θεολογική συνέπεια και ανυπόκριτη ευσέβεια, τόσο στις θεμελιώδεις προκείμενες της συστηματικής θεολογίας -Βιβλική Γραφή, Ιερή Παράδοση και δόγματα- και την Ορθόδοξη θεολογική ερμηνευτική, όσο και στην διαχρονικά ευρύτερη θύραθεν σκέψη κι έρευνα. Περαιτέρω, στην προσπάθεια που αποτυπώνεται στην παρούσα μελέτη, αναδεικνύεται η ελευθερία μέσα από την αγάπη, καθώς και οι αλληλοπεριχωρητικές σχέσεις των ακτίστων προσώπων της Αγίας Τριάδος, ως αρχετυπική προϋπόθεση για την κατανόηση της κτιστής, ανθρώπινης προσωπικής ύπαρξης, συνείδησης και ηθικής πράξης εννοούμενης ως καθαυτής πράξης -praxis- κοινωνίας. Τα ανωτέρω συνοψίζονται στην κατάδειξη του λυτρωτικού συσχετισμού των νοηματικών εννοιών της οντολογίας και της ηθικής, ως δυναμικών πραγματικοτήτων και καταστάσεων, οι οποίες σχηματοποιούνται και προσδιορίζονται στο πλαίσιο της οικονομικά αποκεκαλυμμένης, ένσαρκης ευχαριστιακής σχεσιακής αλληλοπεριχώρησης μεταξύ κτιστού και ακτίστου, στην εσχατολογική σωστική προοπτική της ελευθερίας του ανθρώπου και την αποκατάσταση της προσωπικής κοινωνίας και ζωής του με τον Θεό. Περαιτέρω κι ενταγμένες αναπόδραστα στο ανωτέρω θεολογικό πλαίσιο, εξετάζονται και αναδεικνύονται οι Ανθρωπολογικές, και αναπόδραστα προς αυτές, οι ιστορικές συνέπειες του Μυστηρίου της σάρκωσης του Χριστού και ο υπεριστορικός κι εσχατολογικά καταλυτικός ρόλος του Αγίου Πνεύματος, ήτοι η οντολογία και η ηθική διερευνώνται στις διαστάσεις και την προοπτική της πρωτολογίας, της ιστορίας και της Βασιλείας. Η προσωπική μας αναμέτρηση με τα ανωτέρω ζητήματα, θεμελιώνεται εξ άπαντος στη σταθερή αναφορά των υπαρξιακών σχέσεων αγάπης κι ελευθερίας, ως πλαίσιο της νοηματοδότησης και συνείδησης της προσωπικής ύπαρξης μέσα στις εσχατολογικές μυστηριακές σχέσεις αγάπης του ευχαριστιακού σώματος της Εκκλησίας και την ασκητική προέκτασή τους στην ιεραποστολική εγκατασπορά της ορθοδοξίας. Η οντολογική συγκρότηση του σαρκωμένου Ορθοδόξου ήθους, είναι τω όντι φως και οδηγός στην εκκλησιαστική μαρτυρία, την προσωπική ορθοπραξία και διακονία του εκκλησιαστικά κοινωνικού ανθρώπου στο δια βίου ιστορικό άθλημά του, προκειμένου ν’ αξιώσει και ν’ αξιωθεί την αεί είναι μέθεξη της εσχατολογικής αγιότητας του τελειωμένου κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση καινού κι εσχάτου Αδάμ της Βασιλείας, μέσα από τις βιωμένες και διαρκώς βιωτές σχέσεις του με άλλους, ήτοι τον Τριαδικό Θεό, τους ανθρώπους, τον κόσμο. Το Ορθόδοξο ήθος ως οντολογικός προσδιορισμός για τη σημαντικότητα της ελευθερίας του προσωπικού είναι, νοηματοδοτεί σωτηριολογικά στην εσχατολογική ευχαριστιακή του διάσταση και προοπτική την ανθρώπινη ύπαρξη στο αλληλοπεριχωρητικό πλαίσιο των σχέσεων αγάπης της Θείας Οικονομίας, σε αντιδιαστολή προς μια εξόχως αντιφατική εκκοσμικευμένη προβολή μιας υπερβατικής αυθεντίας στην κοινωνικά επιβεβλημένη κανονιστική μεθόδευσή της, αντιτιθέμενο σε μια δήθεν ηθική, θεμελιωμένη στην ευθυνοφοβία, την υποκρισία και κατακρισία, τον φόβο του άλλου, την τιμωρία και τον αποκλεισμό. Η θεολογική ανάδειξη κι επιβεβαίωση της σχέσεως Ηθικής και Οντολογίας στο έργο του Μητρ. Περγάμου Ιωάννη (Ζηζιούλα) είναι κομβικής σημασίας για το ερευνητικό πεδίο της προβληματικής μας, όπως είναι αντίστοιχα σημαντικές και στην εκκλησιαστική ζωή, με θεμέλιο λίθο την περί προσώπου θεολογική νοηματοδότηση και σημασιολογική ανάδειξη της ανθρωπολογίας στην ιστορία της Θείας Οικονομίας, με επίκεντρο την ευχαριστιακή εκκλησιολογία και το εσχατολογικό τέλος επέκεινα αυτής, τη Βασιλεία. Η συζήτηση για την αλληλοπεριχωρητική σχέση Ηθικής και Οντολογίας στην Ορθόδοξη Ιερή Παράδοση, ιδιαίτερα δε με αναφορά το θεολογικό έργο του Μητρ. Περγάμου Ιωάννη (Ζηζιούλα), αναδεικνύεται εκ των πραγμάτων σε μια ριζοσπαστική ερευνητική πρόκληση. Αυτό συμβαίνει διότι αν και οι θέσεις του Μητρ. Περγάμου Ιωάννη (Ζηζιούλα) αν και αυταπόδεικτα εγκεντρισμένες κι εμπνεόμενες από την Ορθόδοξη Δογματική, εντούτοις, οι διαρκείς και καταλυτικές επιδράσεις τους στη σύγχρονη θεολογική συζήτηση ενίοτε παρερμηνεύονται κριτικά, ενώ παρατηρείται η τάση να διερμηνεύονται με τρόπο λανθάνοντα και ως εν γένει αποδομητική άρνηση της ηθικής. Στην πραγματικότητα, τα ανωτέρω συμβαίνουν διότι οι εν λόγω θεολογικές θέσεις του Μητρ. Περγάμου Ιωάννη (Ζηζιούλα) διαπερνούν και υπερβαίνουν τα επιστημονικά ή άλλα όρια μιας σχολαίας κι ενίοτε ολισθαίνουσας προς τη μονολιθική εκκοσμίκευση θεολογικής διαλεκτικής. Αυτή η κριτική υπέρβαση εν διαλόγω, επιφέρει σημαντικές επιπτώσεις και στην ευρύτερη θύραθεν σκέψη, διαλεκτικές επενέργειες οι οποίες προεκτείνονται και αλληλεπιδρούν διεπιστημονικά με την κοινωνική, την ανθρωπολογική και τη φιλοσοφική έρευνα κι ερμηνεία των άλλων, διαρκώς εναργών, ουδόλως εφησυχασμένων στοχαστών, θεολόγων και μή. Θεωρούμε ως ιδιαίτερα υποκριτική κι εν πολλοίς προκλητική αν μη κι επικίνδυνη και οπωσδήποτε αποτυχημένη την κρατούσα χρησιμοθηρική καταναλωτική ηθική της εποχής μας. συνεπώς, η μετατόπιση του βάρους από το πολυδιάστατα αποκεκαλυμμένο και αποδεδειγμένα άστοχο καταναγκαστικό πρέπει της μεταπτωτικής φθοράς, στο ελεύθερο αγαπητικό και αλληλοπεριχωρητικό είναι του προσώπου και του εσχατολογικού ευχαριστιακού τρόπου υπάρξεως, παρέχει μία διαφορετική, λυτρωτική και σωτήρια προοπτική για το κοινό ιστορικό εύ γίγνεσθαι του ανθρώπου και του κόσμου προς το αεί είναι της Βασιλείας. Αυτή η άλλη προοπτική, συγκροτείται και συνειδητοποιείται στις μυστηριακές εσχατολογικές σχέσεις αγάπης και αλληλοπεριχώρησης εντός του ευχαριστιακού σώματος της Εκκλησίας, καθώς αυτές καίρια και συστηματικά φωτίζονται και αναδεικνύονται ως ηθικά λυτρωτικές, όσο και οντολογικά σωτήριες στο θεολογικό έργο του Μητρ. Περγάμου Ιωάννη (Ζηζιούλα).
The scientific targeting of this Thesis aims to a glorificative dialectic inquiry, understanding, critical interpretation and enhancement of theological presuppositions of Christological and Trinitarian doctrines in the dimension of Orthodox Anthropology, exploring further the resulting contiguity with Ecclesiology, Pneumatology, and Eschatology. The above constitute a valid attempt for an in-depth personal theological interpretation of the terms of our difficulty, slight as a multidimensional and systematic surveying of faith and theology in time, life and the history of the relationship of the man with the Triune God. More specifically, the scientific aim is to utter a Christian speech in present multicultural language, with scientific theological consequence and unfeignedness piety, both to the fundamental premises of systematic theology, Biblical Writing Sacred Tradition and dogmas and the Orthodox theological hermeneutics, and the wider, temporal, secular scientific thought and research. Further, in this Theological Master Thesis, we are try to define the really loving Greek notion of αλληλοπεριχώρησις (in Latin circumincessio, in English co-inherence, mutual indwelling, interchange, reciprocity) of the uncreated persons of the Holy Trinity, as the archetypal condition for understanding the created, human personal conscience and moral Act (conceived as social act, as the praxis per se). The above are summarized in the hover of salvaging the ontology and ethics, as a dynamic sign meanings, situations and realities, which take shape and are identified in the context of a Eucharistic co-inherence between the created and the uncreated, in the eschatological salutary perspective of human freedom and the restoration of the lost communion with God. Further and included in above theological context inevitably, examined and characterized by the Anthropological, and historical implications of the great mystery of Christ's humanization and the catalytic, eschatological role (purpose) of the Holy Spirit, i.e. the Ontology and ethics are investigated in the dimensions and the prospect of first creation, history and eschatological Reign of God. Our personal showdown with the above issues, grounded without fail in the constant reference of existential and ethical relationships of love and freedom, as the framework of theory and the consciousness of personal existence within the eschatological mystical relationships of the body of the Church and put on their extension to the orthodox missionary and desirable relational practice. The ontological structure of substantiated Orthodox ethos, is a genuine light and guide to the Church witness, the interpersonal good practice and ministry of man in his lifelong race in history, in order to claim the eternal being (eternal life-αεί είναι) is partaking (sharing μέθεξις) of eschatological holiness of the perfection and likeness of the new and ultimate Adam in the God’s reign through the lived and durably livable relationship with others, i.e. the triune God, people, the world. Orthodox ethos as ontological determination on the significance of personal freedom is, gives its salvationist meaning in Eucharistic eschatological dimension and perspective human existence in the context of co-inherence in the holly economy, as opposed to a highly controversial secularized view a transcendent authority in socially enforced regulatory orderliness, a so-called (ostensible) moral, grounded in blamelessness, the hypocrisy, the fear of the other, the punishment and the exclusion. The theological emergence and confirmation of the relationship of ethics and Ontology in the work of the Bishop of Pergamon John (Zizioulas) is crucial for the research field and the church life, with theological keystone the personhood expression for highlight the importance of anthropology in the divine Economy, with eschatological focus of history and the God’s reign beyond this, the Eucharistic Ecclesiology. The discussion about the co-inherence of ethics and Ontology in Orthodox Sacred Tradition, particularly with reference to the theological work of Metropolitan John of Pergamon (Zizioulas), emerges as a de facto in a radical research challenge. This is because although self-evidently true to Orthodox Dogmatic theology, however the constant and catalytic effect of theological thought and positions of Bishop of Pergamon John (Zizioulas) in contemporary theological discussion sometimes misunderstood, and there is the tendency to critically interpreted his positions and as a negation of morality. In fact, the above is happening while such theological positions of Bishop of Pergamon John (Zizioulas) penetrate and go beyond the scientific or other boundaries of a fastidious theological dialectic, with a significant impact on broader scientific thought, that extend numerous and interacting with social, anthropological and philosophical research of others, constantly vigorously, not at all complacent thinkers. We consider as highly provocative, and largely hypocritical, the prevailing utilitarian consumer ethics of our time, therefore, to shift the burden from the multidimensional uncovered and proven inappropriate compulsive need of falling transient wear, in free and co-inherence theme is personal and eschatological put way of existence. If nothing else, because it provides another perspective on the future of man and of the world towards his eternal being in the God’s reign. This other perspective, constituted and realized in mystical eschatological relationships within the body of the Church, put together this timely and consistently illuminated and emerge as morally and ethically redemptive, and saving in the theological work of Metropolitan John of Pergamon (Zizioulas).

Διπλωματική Εργασία / Postgraduate Dissertation

ΝΟΜΟΣ
ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ
ΑΛΛΗΛΟΠΕΡΙΧΩΡΗΣΗ
ΑΓΑΠΗ
ΗΘΟΣ
ΤΡΙΑΔΟΛΟΓΙΑ
ΕΡΜΗΝΕΙΑ
ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ
ΙΣΤΟΡΙΑ
ΕΙΚΟΝΑ
ΗΘΙΚΗ
ΣΩΤΗΡΙΑ
ΟΝΤΟΛΟΓΙΑ
ΣΧΕΣΕΙΣ
ΠΡΟΣΩΠΟ
ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ
ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΑ
ΠΝΕΥΜΑΤΟΛΟΓΙΑ
ΕΙΚΑΣΙΑ


Ελληνική γλώσσα

2018-11-05T07:37:51Z
2018-09-29


Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο / Hellenic Open University

0
133
247

Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 Διεθνές



*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των αντίστοιχων Φορέων περιεχομένου.