Στη Βουλή για τους παιδικούς σταθμούς

 
δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε όλα τα ψηφιακά αρχεία του τεκμηρίου*
κοινοποιήστε το τεκμήριο



Άρθρο (EL)

2011 (EL)
Στη Βουλή για τους παιδικούς σταθμούς

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΠΑΙΔΑΓΩΓΩΝ: «ΟΧΙ ΣΤΟ ΕΠΙΠΛΕΟΝ 3ΩΡΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ» «Εις τον αφρό Tns θάλασσας, ο υπουργός κοιμάται. Παρακαλώ oas κύματα στον πάτο να τον πάτε...». Παραφράζοντας το γνωστό άσμα και τραγουδώντας το εκατοντάδες παιδαγωγοί συγκεντρώθηκαν xQes στην πλατεία Καραϊσκάκη και πραγματοποίησαν πορεία διαμαρτυρίας μέχρι τη Βουλή. Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ Ηταν κυρίως γυναίκες, που αποτελούν το 99% των εργαζομένων στους παιδικούς σταθμούς. Ο υπουργός Εσωτερικών τούς δέχθηκε τελικά και υποσχέθηκε ότι θα μεταφέρει το αίτημα τους -να μην αυξηθεί το ωράριο τους κατά τρεις ώρες- στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής. Στη συνέχεια έφτασαν στη Βουλή. «Δεν έχουμε καθήκοντα ειδικού φρουρού, δεν είμαστε τα πιόνια του κάθε υπουργού», «Οι παιδικοί σταθμοί ανήκουν στον δημότη, δεν είναι το τσιφλίκι του κάθε ιδιώτη», τα συνθήματα. Μητέρες και οι ίδιες εξηγούν: «To αυξανόμενο ωράριο ακυρώνει τον εκπαιδευτικό μας ρόλο. 0a παραμένουμε στην τάξη κάνοντας φύλαξη των παιδιών. Είναι αδύνατο να αποδώσουμε και να εγγυηθούμε την ασφάλεια των παιδιών τόσες ώρες». Πολλές οι ώρες Η Ευφροσύνη Γραμμένη μάς πληροφορεί ότι μόνο στους 87 παιδικούς σταθμούς του Δήμου Αθηναίων φιλοξενούνται 5·5θθ παιδιά. Εργάζονται ι.4θθ παιδαγωγοί, οι 470 συμβασιούχοι. Σε κάθε παιδαγωγό αντιστοιχούν 24 παιδιά από 8 μηνών μέχρι 4 ετών, το καθένα με διαφορετι- Στη Βουλή για τους παιδικούς σταθμούς Από τη χθεσινή πορεία εκατοντάδων παιδαγωγών. «Δεν είμαστε φρουροί των παιδιών. Ακυρώνεται το εκπαιδευτικό pas έργο» κές ανάγκες: «Για να τα φροντίσουν δεν σταματούν ούτε λεπτό. To οχτάωρο είναι εξοντωτικό. Ηδη οι παιδαγωγοί προσχολικής ηλικίας έχουν το μεγαλύτερο ωράριο από όλους τους εκπαιδευτικούς. Επιστρέφοντας στο σπίτι νιώθεις ράκος. Δεν μπορείς να προσφέρεις τίποτα στην οικογένειά σου. Γιατί είσαι άδειος ψυχολογικά, συναισθηματικά, νοητικά», λέει. Υστερα από 21 χρόνια σε παιδικούς σταθμούς, η Ευτέρπη Θεοτοκάτου επισημαίνει ότι η οικονομική κρίση οδήγησε σε μεγάλη αύξηση των αιτήσεων: «Αρκετοί γονείς έμειναν άνεργοι. Πήραν τα παιδιά τους από τους ιδιωτικούς σταθμούς και τα έφεραν στους δημοτικούς. Ορισμένοι μάς εκλιπαρούν να τα πάρουμε "για να φάνε ένα κομμάτι ψωμί"». Η Βάσω Πρόβατα δουλεύει 23 χρόνια στον Δήμο Κορυ¬ δαλλού «με συνθήκες απάνθρωπες. Δούλεψα μόνη μου με so παιδιά. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση μετέτρεψε τους παιδικούς σταθμούς σε χώρους ψηφοθηρίας, άγρας πελατών. Η πολιτεία ουδέποτε ενδιαφέρθηκε για θέματα προσχολικής ηλικίας». Εξηγεί ότι ήδη «τα παιδιά που παραμένουν στον παιδικό σταθμό μέχρι τις 4 παρουσιάζουν προβλήματα προσαρμογής, απομόνωσης, δυσκολίες ένταξης στα μαθησιακά προγράμματα, δείχνουν κουρασμένα. Δεν μπορεί ο παιδικός σταθμός v' αντικαταστήσει το οικογενειακό περιβάλλον». «Η αύξηση του ωραρίου είναι σε βάρος των παιδιών. Ετσι επιτυγχάνεται η φύλαξη κι όχι η εκπαίδευση. Δεν μπορεί ο παιδαγωγός να δουλεύει άπειρες ώρες με μικρά παιδιά που έχουν αυξημένες ανάγκες. Ο αριθμός των παι¬ διών στις τάξεις μεγαλώνει, ενώ δεν προσλαμβάνουν προσωπικό», προσθέτει ο Θανάσης Δημούδης, με 21 χρόνια δουλειάς. Γονείς Ανεργη και μητέρα δύο μικρών παιδιών είναι σήμερα η Δήμητρα Καπότση. Λέει ότι τόσα χρόνια που εργαζόταν «αν δεν τα έστελνα στον δημοτικό παιδικό σταθμό του Παλαιού Φαλήρου δεν θα τα έβγαζα πέρα. Εφευγα για τη δουλειά μου ήσυχη. Γιατί επιστρέφοντας έβλεπα τα παιδιά μου ικανοποιημένα. Αυτό που μας προσφέρουν είναι αναντικατάστατο. Κι ας αντιμετωπίζουν τόσα προβλήματα, όπως οι περικοπές μισθών. To παιδί μου έλεγε δέκα λέξεις και μέσα σε τέσσερις μήνες πήρε μέρος σε παιδική παράσταση». Η ίδια απορεί: «Δύο παιδιά έχω κι έρχονται στιγμές που λέω πως δεν αντέχω άλλο. Δεν ξέρω πώς αντέχουν φροντίζοντας τόσα παιδιά. Γιατί είναι μικρά παιδιά. 0a χυθεί επάνω τους το φαγητό, βρέχονται με το νερό, θα λερωθούν και θα τα πλύνουν στην τουαλέτα. Κυριολεκτικά, μεγαλώνουν τα παιδιά μας. Τα βλέπω που κάθονται στην αγκαλιά τους. Κι όταν αλλάζουν παιδαγωγό πονάνε». «Ο παιδικός σταθμός είναι τρεις μέρες κλειστός. Τι να κάνω τα παιδιά μου;», λέει η ΜάγδαΣινανίδου, προσθέτοντας ότι αναγκάζεται να τα παίρνει μαζί της στο ψυχιατρείο όπου εργάζεται. Εξηγεί ότι «σι παιδαγωγοί στον 2o σταθμό Κορυδαλλού παράγουν επιστημονικό έργο. Αλλά το οχτάωρο για τον παιδαγωγό είναι πολύ σκληρό. Γιατί πρέπει να τα βγάλει πέρα με 25-30 παιδιά. Δεν θέλουμε τα παιδιά μας να βρίσκονται απλώς σε χώρο φύλαξης. Η κυβέρνηση αν θέλει να επιλύσει το πρόβλημα να κάνει προσλήψεις. Διότι σ' αυτή την ηλικία έχουν εξατομικευμένες ανάγκες. Τριών ετών ήταν ο γιος μου όταν πήγε στον παιδικό σταθμό. Εκλαιγε 15 μέρες. Τόσες μέρες τον κρατούσε αγκαλιά η παιδαγωγός. 0a μπορέσει να το κάνει με τόσα παιδιά την περίοδο προσαρμογής; Κάνουν φιλότιμες προσπάθειες, αλλά χρειάζονται ψυχικά αποθέματα». I Στη Βουλή για τους παιδικούς σταθμούς

ΑΡΘΡΑ

ΠΑΙΔΕΙΑ


2011-05-11
2011-05-12T07:48:07Z


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ



*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των αντίστοιχων Φορέων περιεχομένου.