Τα Μαθηματικά και η Φιλοσοφία στους διάλογους της μέσης περιόδου του Πλάτωνα (Μένων, Φαίδων, Πολιτεία, Θεαίτητος)

 
Το τεκμήριο παρέχεται από τον φορέα :
Πανεπιστήμιο Κρήτης
Αποθετήριο :
E-Locus Ιδρυματικό Καταθετήριο
δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε όλα τα ψηφιακά αρχεία του τεκμηρίου*
κοινοποιήστε το τεκμήριο



Τα Μαθηματικά και η Φιλοσοφία στους διάλογους της μέσης περιόδου του Πλάτωνα (Μένων, Φαίδων, Πολιτεία, Θεαίτητος)

Σπιλιωτάκης, Ευάγγελος

Οι διάλογοι της μέσης περιόδου του Πλάτωνα χαρακτηρίζονται από την υποθετική μέθοδο ως επέκταση της μεθόδου της απαγωγής σε άτοπο που χαρακτηρίζει την περίοδο των πρώτων διαλόγων. Η μέθοδος αυτή έχει την προέλευσή της στη γεωμετρική μέθοδο της ανάλυσης και σύνθεσης, χρησιμοποιήθηκε από τους μαθηματικούς της πλατωνικής περιόδου και συνετέλεσε στην αξιωματικοποίηση των μαθηματικών στην πλατωνική ακαδημία. Ως φιλοσοφική μέθοδος εισάγεται από τον Πλάτωνα στον Μένωνα, όπου καλούμαστε να σκεφτούμε όπως οι γεωμέτρες, και αναπτύσσεται συστηματικά στον Φαίδωνα όπου και παρουσιάζεται η θεωρία των ιδεών με βάση την παραπάνω μέθοδο. Βασικά στοιχεία της μεθόδου είναι η λογική απόδειξη με βάση προκείμενες, η αναγωγή των προκειμένων σε άλλες γενικότερες προτάσεις και η συσχέτιση της λογικής συνέπειας των προτάσεων με τους δεσμούς και τις σχέσεις των ιδεών. Συνεπώς, μέσα από την υποθετική μέθοδο αναδεικνύεται ο απαράβατος ρόλος της γλώσσας για την κατανόηση της ουσίας της πραγματικότητας. Στην Πολιτεία δίνεται από τον Πλάτωνα μεγαλύτερη έμφαση στην αναγωγή των υποθέσεων σε γενικότερες υποθέσεις, με στόχο να αναζητηθούν γενικές και διεπιστημονικές αρχές για τη συνολική πραγματικότητα, και με τελικό σκοπό την άνοδο στο αγαθό. (EL)
In Plato’s middle-period dialogues the hypothetical method features greatly. It is in fact an extension of the reductio ad absurdum that we find in his early works. The origin of this method lies with the geometrical method of analysis and synthesis. It was used by the mathematicians of Plato’s days and was among the factors that led to the of mathematics in the Academy. Plato introduces the hypothetical method as a philosophical tool in the Meno and develops it systematically in the Phaedo. In the former dialogue, we are asked to think in the same way as geometers do; in the later, the theory of forms is expounded through it The basic traits of the method are: demonstration by means of rational deduction from given premises, reduction of premises to more generic propositions, and investigation of the logical compatibility of propositions with the links and relations of ideas. By means of the hypothetical method we come to realize the indispensable role that language plays in our understanding of reality’s essence. In the Republic Plato emphasizes the reduction of hypotheses to more generic hypotheses more intensely. His overall aim is the discovery of the most generic and interdisciplinary principles of the entire reality, and the final purpose that he postulates is ascension to the Good. (EN)

text

Πανεπιστήμιο Κρήτης (EL)
University of Crete (EN)

1998




*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των αντίστοιχων Φορέων περιεχομένου.