Διερεύνηση της συμμετοχής των μεγάλων αεραγωγών και βρογχιολίων στις διάχυτες διάμεσες πνευμονοπάθειες με έμφαση στη σαρκοείδωση και στην κοκκιωμάτωση wegener : μελέτη με υπολογιστική τομογραφία υψηλής ευκρίνειας σε εισπνευστική και εκπνευστική φάση

 
Το τεκμήριο παρέχεται από τον φορέα :
Πανεπιστήμιο Κρήτης
Αποθετήριο :
E-Locus Ιδρυματικό Καταθετήριο
δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε όλα τα ψηφιακά αρχεία του τεκμηρίου*
κοινοποιήστε το τεκμήριο



Διερεύνηση της συμμετοχής των μεγάλων αεραγωγών και βρογχιολίων στις διάχυτες διάμεσες πνευμονοπάθειες με έμφαση στη σαρκοείδωση και στην κοκκιωμάτωση wegener : μελέτη με υπολογιστική τομογραφία υψηλής ευκρίνειας σε εισπνευστική και εκπνευστική φάση

Μαγκανάς, Ελευθέριος Μηνά Γεωργίου

Γκουρτσογιάννης, Νικόλαος

Σκοπός: Η παρούσα διατριβή έχει ως σκοπό τη διερεύνηση της συμμετοχής των με- γάλων αεραγωγών και βρογχιολίων στις διάχυτες διάμεσες πνευμονοπάθειες με έμφαση στη σαρκοείδωση και στην κοκκιωμάτωση Wegener, με τη χρήση υπολογιστικής τομογραφίας υψηλής ευκρίνειας σε βαθιά εισπνευστική και εκπνευστική προσπάθεια. Υλικό και Μέθοδοι: Μελετήθηκαν, προοπτικά 30 ασθενείς με επιβεβαιωμένη σαρ- κοείδωση και 21 ασθενείς με επιβεβαιωμένη κοκκιωμάτωση Wegener, με υπολογιστική τομο- γραφία υψηλής ευκρίνειας (ΥΤΥΕ). Αρχικά οι ασθενείς υποβαλλόταν σε ΥΤΥΕ σε βαθιά ει- σπνοή και κατόπιν σε ΥΤΥΕ σε βαθιά εκπνοή. Οι λήψεις της βαθιάς εκπνοής ήταν επιλεκτι- κές, με σκοπό τη μικρότερη έκθεση του ασθενούς στην ακτινοβολία των ακτίνων Rοentgen. Στις εισπνευστικές λήψεις καταγραφόταν τα κυρίαρχα πρότυπα, τα ευρήματα, η έκταση της προσβολής του πνευμονικού παρεγχύματος από τις νόσους, η προσβολή των με- γάλων αεραγών και βρογχιολίων με τη μορφή εκτασίας του αυλού τους και πάχυνσης του τοι- χώματός τους. Στις εκπνευστικές λήψεις καταγραφόταν η παρουσία, η κατανομή και η έκταση των περιοχών παγίδευσης αέρα με γεωγραφική-εμβαλοματοειδή κατανομή. Έγινε μέ- τρηση των πυκνοτήτων των περιοχών με παγίδευση αέρα στην εκπνοή και των αντίστοιχων θέσεων στην εισπνοή, ενώ μετρήθηκε και η πυκνότητα του φυσιολογικού γειτονικού παρεγ- χύματος σε αντίστοιχες θέσεις τόσο στην εισπνοή όσο και στην εκπνοή. Έγινε στατιστική α- νάλυση για την εύρεση σχέσεων μεταξύ των μεταβλητών μέσω με παραμετρικών μεθόδων (Kruskal-Wallis test) της έκτασης των περιοχών παγίδευσης αέρα με τα κυρίαρχα πρότυπα, την έκταση της νόσου, την προσβολή των μεγάλων αεραγωγών που αναδεικνυόταν στις ει- σπνευστικές λήψεις. Όλες οι στατιστικές αναλύσεις διενεργήθηκαν με το στατιστικό πρό- γραμμα SPSS 15. Αποτελέσματα: Σαρκοείδωση: Τα κυρίαρχα πρότυπα που κατεγράφησαν στην ει- σπνευστική ΥΤΥΕ ήταν: οζώδες σε 12 ασθενείς, ινωτικό σε 4, θολή υάλος σε 3, γραμμοειδές σε 3, ενώ μικτό πρότυπο –δηλαδή ισόποση έκταση των βλαβών- σε 5 ασθενείς. Η ποσοστιαία έκταση της νόσου στο πνευμονικό παρέγχυμα κυμάνθηκε από 0% έως 80%. Περιοχές παγί- δευσης αέρα βρέθηκαν σε 25 ασθενείς από τους 30 ασθενείς και η ποσοστιαία έκταση της νόσου κυμάνθηκε από 0-31,5% (mean 8,26 ± 8,02). Η παγίδευση αέρα βρέθηκε να εντοπίζε- ται αμφοτερόπλευρα στους 20 από τους 25 ασθενείς που εμφάνισαν το εύρημα. Παγίδευση αέρα απεικονίσθηκε στα κάτω πνευμονικά πεδία σε όλους τους ασθενείς, 25, που εμφάνισαν το φαινόμενο ετερόπλευρα ή αμφοτερόπλευρα. Στις οπίσθιες πλευροδιαφραγματικές γωνίες το εύρημα ήταν παρόν στους 21 από τους 25 ασθενείς. Η διαφορά των πυκνοτήτων στις περιοχές με παγίδευση αέρα μεταξύ εισπνοής και εκπνοής κυμάνθηκε από -40 Μονάδες Hounsfield, έως 106 Μονάδες Hounsfield (mean 63,1 ±.51,5 MH). Η προσβολή των αεραγωγών στην εισπνευστική ΥΤΥΕ βρέθηκε σε 16 από τους 30 α- σθενείς. Οι μέσες τιμές της συνολικής έκτασης των περιοχών παγίδευσης αέρα που αναδείχθηκαν στην εκπνευστική ΥΤΥΕ δε διέφεραν στατιστικά σημαντικά: με την ποσοστιαία έκταση των βλαβών, με τα κυρίαρχα πρότυπα και με την προσβολή των αεραγωγών που αναδείχθηκαν στην εισπνευστική ΥΤΥΕ. Η στατιστική ανάλυση έγινε με Kruskal-Wallis test. Ασθενής συ- σχέτιση βρέθηκε μεταξύ των ασθενών, των οποίων το κυρίαρχο πρότυπο είχε χαρακτηρισθεί ως ινωτικό και των απεικονιστικών προτύπων των λοιπών ασθενών, σε σχέση με τη μέση συ- νολική ποσοστιαία τιμή των περιοχών παγίδευσης αέρα (p= 0,057<0,1). Κοκκιωμάτωση Wegener: Τα κυρίαρχα πρότυπα που κατεγράφησαν στην εισπνευστική Υ- ΤΥΕ ήταν: οζώδες (κοιλοματοποιημένοι ή μη όζοι) σε 7 ασθενείς, θολή υάλος σε 5, μάζες σε 3, ίνωτικό σε 3 ασθενείς και πύκνωση με αεροβρογχόγραμμα σε 1 ασθενή. Η ποσοστιαία έκταση της νόσου στο πνευμονικό παρέγχυμα κυμάνθηκε από 0% έως 36,7% Περιοχές παγίδευσης αέρα βρέθηκαν σε 7 από τους 21 ασθενείς και η ποσοστιαία έκταση της νόσου κυμάνθηκε από 0-70,8% (mean 15,8 ± 7). Η παγίδευση αέρα βρέθηκε να εντοπίζεται αμφοτερόπλευρα και στους 7 ασθενείς που εμφάνισαν το εύρημα. Παγίδευση αέρα απεικονίσθηκε στα κάτω πνευμονικά πεδία σε όλους τους ασθενείς 7, που εμφάνισαν το φαινόμενο ετερόπλευρα ή αμφοτερόπλευρα. Στις οπίσθιες πλευροδιαφραγματι- κές γωνίες το εύρημα ήταν παρόν και στους 7 ασθενείς είτε αμφοτερόπλευρα είτε ετερόπλευ- ρα. Η διαφορά των πυκνοτήτων στις περιοχές με παγίδευση αέρα μεταξύ εισπνοής και εκπνοής κυμάνθηκε από 32 Μονάδες Hounsfield, έως 106 Μονάδες Hounsfield (mean 60 ± 23,5 MH). Η προσβολή των αεραγωγών στην εισπνευστική ΥΤΥΕ βρέθηκε σε 14 από τους 21 ασθενείς. Οι μέσες τιμές της συνολικής έκτασης των περιοχών παγίδευσης αέρα που αναδείχθηκε στην εκπνευστική ΥΤΥΕ δε διέφεραν στατιστικά σημαντικά: με την ποσοστιαία έκταση των βλα- βών, με τα κυρίαρχα πρότυπα και με την προσβολή των αεραγωγών που αναδείχθηκαν στην εισπνευστική ΥΤΥΕ. Η στατιστική ανάλυση έγινε με Kruskal-Wallis test. Συμπεράσματα: Η προσβολή των μεγάλων αεραγωγών (βρόγχων) και βρογχιολίων που αναδεικνύεται στην ΥΤΥΕ, σε φάση βαθιάς εισπνοής αποτελεί ένα συχνό εύρημα, τόσο στη σαρκοείδωση, όσο και στην κοκκιωμάτωση Wegener. Η παγίδευση αέρα, είναι συχνό εύρημα στη σαρκοείδωση και στην κοκκιωμάτωση Wegener, αποτελεί έμμεσο εύρημα προσβολής των μικρών αεραγωγών και αναδεικνύεται με την υπο- βολή των ασθενών σε ΥΤΥΕ σε βαθιά εκπνοή. Η μελέτη αυτή αναδεικνύει το εύρημα της παγίδευσης αέρα, ως ένα νέο, πρόσθετο απεικονι- στικό στοιχείο που πρέπει να καταγράφεται στους ασθενείς με τα ως άνω νοσήματα και το οποίο απεικονίζεται ανεξάρτητα από την παρουσία ή μη ευρημάτων στην ΥΤΥΕ σε βαθιά εισπνοή. Για την ανάδειξή του χρήσιμη κρίνεται η διενέργεια λήψεων με ΥΤΥΕ σε βαθιά εκ- πνευστική προσπάθεια, στους ασθενείς αυτούς, ενώ προτείνεται πλέον, να διενεργείται σε όλους τους ασθενείς που υποβάλλονται σε ΥΤΥΕ σε βαθιά εισπνευστική προσπάθεια και που πιθανολογείται διάχυτη προσβολή του πνευμονικού παρεγχύματος. (EL)
Purpose: To assess the presence of bronchus and bronchioles involvement, in the diffuse lung diseases especially in sarcoidosis and Wegener’s granulomatosis on chest Highresolution CT (HRCT) in inspiration and in expiration. Material and Methods: Thirty consecutive patients with sarcoidosis and twenty one with Wegener’s granulomatosis underwent inspiratory and expiratory HRCT. HRCT images in inspiration were evaluated for: extent and distribution of parenchymal involvement, predominant pattern, bronchus-bronchioles impairment. HRCT images in expiration were assessed for: presence, distribution and air-trapping extent (AT). Attenuation difference in the AT regions at expiration and the respective ones at inspiration were calculated. The presence and extent of AT were correlated with: extent of involvement, predominant inspiratory patterns, bronchus-bronchioles involvement. The statistical analysis was evaluated by Kruskal-Wallis test by using the SPSS 15 statistical program. Results: Sarcoidosis: The predominant patterns in inspiratory HRCT scans were: nodular in 12 patients, fibrotic in 4 patients, ground-glass opacity in 3 linear in 3. Mixed pattern was present in 5 patients. The extent of parenchymal involvement was 0% - 80%. Bronchusbronchioles impairment was found in 16/30 patients. The extent of AT ranged from 0%-31.5%. AT was present in 25/30(83.3%) patients with no lung field predilection. Bilateral AT was present in 20/25 patients. AT was revealed in the lower lung fields in all patients. In the posterior costophrenic angles AT was evaluated in 21/25 patients. Air-trapping was the only CT indication of pulmonary sarcoidosis in 3/30 (10%) patients who also had normal PFT. Attenuation difference between inspiration and expiration ranged from − 40HU to 106HU (mean − 63.1HU ± 51.5HU). In 2 patients a paradoxical decrease of lung attenuation was observed at expiration. No significant correlation was found between AT extent at expiration, with predominant pattern, extent of lesions and bronchus-bronchioles involvement at inspiration. Wegener’s granulomatosis: The predominant patterns in inspiratory HRCT scans were: nodular (nodules and or cavitating nodules) in 7 patients, ground-glass opacity in 5, fibrotic in 3 and in 1 patient opacity with air bronchogram. The extent of parenchymal involvement was 0% - 36.7%. Bronchus-bronchioles impairment was found in 14/21 patients. AT was present in 7/21 patients with no lung field predilection and the extent was ranged from 0% - 70.8%. Bilateral AT was present in all patients as well as in the posterior costophrenic angles. Air-trapping was the only CT indication of pulmonary involvement from the disease in 2/21 patients. Attenuation difference between inspiration and expiration ranged from 32 HU to 106 HU (mean 60 ± 23.5 HU). No significant correlation was found between AT extent at expiration, with predominant pattern, extent of lesions and bronchusbronchioles involvement at inspiration. Conclusions: Air-trapping is an additional HRCT finding in sarcoidosis and Wegener’s granulomatosis. AT may involve any lung field, including costophrenic angles and may be the only CT feature of pulmonary sarcoidosis and Wegener’s granulomatosis. No significant correlation is found with extent of lesions in inspiration, predominant pattern and bronchus or bronchioles involvement. (EN)

text

Πνευμονικά νοσήματα Ακτινογραφία
Lung Diseases radiography
Tomography, X-ray Computed
Τομογραφία υπολογιστική με ακτίνες X

Πανεπιστήμιο Κρήτης (EL)
University of Crete (EN)

2007-12-14




*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των αντίστοιχων Φορέων περιεχομένου.