Evaluation of severity of depression in the elderly popolation living to eldercare facilities in Heraklion using the Hamilton depression rating scale

 
This item is provided by the institution :
University of Crete
Repository :
E-Locus Institutional Repository
see the original item page
in the repository's web site and access all digital files if the item*
share




2015 (EN)
Εφαρμογή της μεθόδου Hamilton για την μέτρηση της βαρύτητας της κατάθλιψης σε κλειστή δομή φροντίδας ηλικιωμένων στο Ηράκλειο
Evaluation of severity of depression in the elderly popolation living to eldercare facilities in Heraklion using the Hamilton depression rating scale

Παπαφραγκάκη Χάρις

Φιλαλήθης, Α.
Βλασιάδης, Κων/νος

Καθώς το προσδόκιμο επιβίωσης επεκτείνεται, παράλληλα αυξάνεται και ο πληθυσμός των ηλικιωμένων, ο οποίος έχει και τις μεγαλύτερες ανάγκες υπηρεσιών υγείας (OECD, 2005). Το 35% των ηλικιωμένων ζει σε ιδρύματα κλειστής περίθαλψης. Τα γηροκομεία προσφέρουν υποστήριξη σε ηλικιωμένα άτομα που παρουσιάζουν χαμηλή ικανότητα αυτοεξυπηρέτησης και χρόνιες ανάγκες που αφορούν πολλές καθημερινές δραστηριότητες (Dijkstra, 1998). Οι ανάγκες αυτές επηρεάζουν τη Σχετιζόμενη με την Υγεία Ποιότητα Ζωής (Σ.Υ.Π.Ζ.) των ηλικιωμένων ατόμων συμβάλλοντας έτσι στην εξάρτηση τους, από την ιδρυματική φροντίδα (Bavazzano, 1998) (Dijkstra, 2000). Οι αλλαγές στη ζωή των ηλικιωμένων έχουν αναπόφευκτα και ψυχολογικές επιπτώσεις. Ένα από τα κυριότερα ψυχολογικά προβλήματα των ηλικιωμένων σε κλειστές δομές φροντίδας ηλικιωμένων όπως τα γηροκομεία είναι η ιδρυματοποίηση, η οποία μπορεί να καταρρακώσει την προσωπικότητα του ατόμου. Το ίδρυμα αν και παρέχει την απαραίτητη ασφάλεια για την επιβίωση, ταυτόχρονα Δημόσια Υγεία & Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας Τμήμα Ιατρικής – Πανεπιστήμιο Κρήτης 8 υποσκάπτει την ψυχολογική ασφάλεια του ατόμου μέσα από τον καθολικό έλεγχο που ασκεί επάνω του. Πολλοί ηλικιωμένοι μετά από μακριά περίοδο ιδρυματοποίησης νοιώθουν μοναξιά, κοινωνική απομόνωση και ανία κυρίως στους οίκους ευγηρίας με 100-500 άτομα. Η κατάθλιψη έχει αιτιώδη συνάφεια με πολλά κοινωνικά, σωματικά και ψυχολογικά προβλήματα. Μια κατάθλιψη που αποδεδειγμένα προδιαθέτει για άνοια καθώς αποτελεί μάστιγα της τρίτης ηλικίας και για άλλες σωματικές νόσους. Η τρίτη ηλικία (άτομα > των 65 χρόνων) αποτελεί περίπου το 23% του πληθυσμού και είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στην κατάθλιψη. Στατιστικά, πάνω από το 15% πάσχει από κατάθλιψη, ποσοστό που ανεβαίνει μέχρι το 25% σε περιβάλλον γηροκομείου. Το τελευταίο μας επιβεβαιώνει ότι οι οικογενειακοί και κοινωνικοί παράγοντες πυροδοτούν την εμφάνιση της νόσου. Η διερεύνηση των ψυχολογικών επιπτώσεων από την ιδρυματοποίηση των ηλικιωμένων παρουσιάζει επιστημονικό ενδιαφέρον σε επίπεδο Δημόσιας Υγεία. Η ανάγκη αυτή για περαιτέρω μελέτη των συνεπειών ιδρυματοποίησης και κυρίως της κατάθλιψης αποτέλεσε έναυσμα για την ενασχόληση με το συγκεκριμένο θέμα. Η πραγματοποίηση αυτής της έρευνας αναμένεται να συμβάλλει στην εκτίμηση της παρούσας κατάστασης υγείας των ηλικιωμένων ενοίκων. Επίσης, στην ανάδειξη κ την επιλογή εναλλακτικών παρεμβάσεων όπως τη συμμετοχή των ηλικιωμένων σε δραστηριότητες εκτός οίκου ευγηρίας που φαίνεται να λειτουργεί επίσης ως προστατευτικός παράγοντας στην κατάθλιψη. Αποτελέσματα: Παρατηρείται σχεδόν ισοκατανομή μεταξύ ανδρών και γυναικών. Στο ίδρυμα υπάρχει σχετική ομοιογένεια ως προς την καταγωγή των ηλικιωμένων ενοίκων καθώς τα αποτελέσματα της έρευνας φανερώνουν ελάχιστη συμμετοχή αλλοδαπών όπου καταγράφεται ως ιδιαίτερος τόπος καταγωγής των ηλικιωμένων που διαμένουν να είναι η Κρήτη. Στο γηροκομείο τα κυριότερα προβλήματα που κατεγράφησαν βάση των δηλώσεων των ηλικιωμένων ήταν κυρίως η αϋπνία και η υψηλή απελπισία για το τι θα επιφέρει το μέλλον. Αξιοπρόσεκτο είναι ότι οι ερωτώμενοι του δείγματος στην ερώτηση για την «Επίγνωση του νοσηρού» βλέπουμε ότι πάνω από το 50% αρνούνται ότι είναι άρρωστοι ή αποδίδουν αλλού την ασθένεια. Μολονότι φαίνεται ότι ο μισός πληθυσμός του δείγματος της μελέτης παρουσιάζει μια ήπια κατάθλιψη (51.0%), ενώ ένα 7.0% παρουσιάζει μια αυστηρή κατάθλιψη, ενώ σημαντικό φαίνεται να αναφερθεί ότι στην ερώτηση για τη «Τάση αυτοκτονίας» 13 άτομα απάντησαν ότι εύχονταν να πεθάνουν ή ότι είχαν ιδέες για αυτοκτονία ή Δημόσια Υγεία & Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας Τμήμα Ιατρικής – Πανεπιστήμιο Κρήτης 9 είχαν απόπειρες. Το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών που είχαν τάσεις αυτοκτονίας (69.2%) και δήλωναν ότι παρουσίαζαν υψηλή απελπισία (54.5%) είχαν και ιστορικό διαταραχής. Στα ευρήματα της μελέτης αξιοπρόσεκτο είναι ότι οι καταθλιπτικοί ασθενείς συχνά εξέφραζαν αισθήματα καθώς και σκέψεις ενοχής για τρέχουσες ή παρελθούσες αποτυχίες. Μεγάλο ήταν το ποσοστό των ερωτηθέντων που εμφάνιζε το αίσθημα αυτομομφής, ότι είχαν απογοητεύσει ανθρώπους γεγονός που ενίσχυε την αιτιώδη συνάφεια με την κατάθλιψη. Συμπεράσματα: Με βάση λοιπόν την μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο συγκεκριμένο γηροκομείο, φάνηκε ότι λειτουργεί ως κομβική δομή για την κοινωνική προστασία, την μοναξιά, την απομόνωση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη (πρωτοβάθμια περίθαλψη), την διασφάλιση ατομικής υγιεινής, την παροχή στέγασης κ σίτισης, την κάλυψη της ψυχικής και σωματικής υγείας και ακεραιότητας, τον κοινωνικό αποκλεισμό και την φτώχεια. Ο επιπολασμός της κατάθλιψης στην ομάδα των ηλικιωμένων όπως προέκυψε από την μελέτη μας είναι αρκετά υψηλός (EL)
The increase in life expectancy in elderly people results in an increase of the elderly population who needs special care and health services (OECD 2005). 35% of the elderly live in eldercare facilities. These facilities offer assistance to the elderly people for the everyday tasks and support on those who have lost functional capacity (Dijkstra, 1998). The care of those needs is related with Health – Related Quality in life and wellbeing of the elderly and is associated with a dependence relationship between care givers and benefiters (Bavazzano, 1998) (Djkstra, 2000). The changes in the life of elderly people reveal inevitably psychological implications. One of the main psychological problems that is revealed in people that live in eldercare facilities is institutionalization; a problem with devastating effect on personality. Although institution offers safety on everyday effort of survival, it can abolish the psychological safety of a person through total control of his life. Many old people feel loneliness, social seclusion and boredom after a long period of institutionalization, particularly in institutions of 100-500 people capacity. Depression is related with many social, physical and mental problems. Depression predisposes to dementia and other diseases as it is proven. The third age (>65 years old), consists about 23% of population and is vulnerable to develop depression. Statistically, over 15% of the general elderly population has depression. This percentage increases in 25% in eldercare facilities. This fact is indicative that family and social factors trigger the disease. A scientific field of Public Health Services concerns is the mental implications in the elderly population as a result of institutionalization. This study was motivated by the need of studying more the relationship between institutionalization and depression. Results: There was no statistic difference between male and female persons. Most Δημόσια Υγεία & Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας Τμήμα Ιατρικής – Πανεπιστήμιο Κρήτης 11 people in the institution had the same place of origin that is Crete and few of them were foreigners. Therefore there was homogeneity as far as place of origin concerned. Most elderly people suffered from insomnia and insecurity about the future according to their statements. Worth noticing was that over 50% of them ignored that they had a disease or they attributed other factors for their disease when they were asked about “knowledge of their disease”. 51% of the sample population had mild depression, 7% had severe depression. To the question “tendency to suicide” 13 persons were wishing of dying, or were making thoughts about committing a suicide or had already done an attempt to kill themselves. 69.2% were desperate and 54.5% had a positive history of the disorder. Remarkable finding of the study was that most depressive patients expressed feelings and thoughts of guilt for current or past failures. A remarkable percentage of patients accused themselves about having disappointed surrounding people and this fact is reinforcing to depression. Conclusions: According to the study, the specific eldercare facility has an important contribution for social protection, loneliness, seclusion, primary health care, personnal hygiene. It provides food and accommodation, it immunizes mental and physical health and protects from social exclusion and poverty. According to the study the prevalence of depression is quite high among elderly. Key Words: depression, elderly, satisfaction, eldercare facility (EN)

text
Τύπος Εργασίας--Μεταπτυχιακές εργασίες ειδίκευσης

Satisfaction
Eldercare facility
Ηλικιωμένοι
Κατάθλιψη
Ικανοποίηση
Οίκος ευγηρίας

Πανεπιστήμιο Κρήτης (EL)
University of Crete (EN)

Greek

2015-03-31


Σχολή/Τμήμα--Ιατρική Σχολή--Τμήμα Ιατρικής--Μεταπτυχιακές εργασίες ειδίκευσης



*Institutions are responsible for keeping their URLs functional (digital file, item page in repository site)