Μεταβολές της ενδοθηλιακής συνθετάσης του μονοξειδίου του αζώτου (e-NOS) στον προστάτη αδένα των επιμύων μετά από αδρενεργικό αποκλεισμό

This item is provided by the institution :

Repository :
National Archive of PhD Theses
see the original item page
in the repository's web site and access all digital files if the item*

PhD thesis (EN)

2012 (EN)
Alterations of endothelial nitric oxide synthetase (e-NOS) in the prostate gland of rats after adrenergic blockage
Μεταβολές της ενδοθηλιακής συνθετάσης του μονοξειδίου του αζώτου (e-NOS) στον προστάτη αδένα των επιμύων μετά από αδρενεργικό αποκλεισμό

Τζιράκης, Μιχαήλ

INTRODUCTION – OBJECTIVES:Autonomic sympathetic innervation of the smooth muscle of prostate tissue is achieved mainly by short adrenergic nerves, noradrenaline release and engagement of alpha-adrenergic receptors. Terazosin is a specific alpha1-adrenergic blocker that exerts its action at the prostate gland and bladder neck. The main mechanism is the relaxation of smooth muscle of the prostate gland, although during the last decade induction of apoptosis in prostate cell, without affecting the cellular proliferation, has also been extensively referred.NO has also been recognized as an important non-adrenergic, non-cholinergic neurotransmitter of lower urinary tract. Its action includes the relaxation of penile erection, inhibition of urethra’s neurotransmitters, regulation of afferent nerves in the bladder, and regulation of smooth muscle tone in prostate. NO is synthesized by NOS, whereas eNOS subtype is detected in the capillary cells of small vessels, which supply the prostate gland. The levels of expression and activity of the enzyme are reduced with aging, diabetes mellitus, metabolic syndrome and hypertension. Administration of kinazoline antagonists, such as terazosin, has been shown to increase eNOS expression.MATERIALS – METHODS:22 male Wistar rats aged 120 +/- 5 days were randomized into two groups. Group A (12 rats) was treated with terazosin hydrochloride (Hytrin ®, Abbott) at a dosage of 1,2 mg/kg per os every other day. The control Group B (10 rats) received the same amount of normal saline per os. 120 days later, the treatment was discontinued and within 24 hours, we proceeded to sacrifice the rats. The ventral prostate gland was dissected and weighed, fixed in 10% formalin solution and embedded in paraffin. The biopsies were histologically assessed and stained with eNOS using a polyclonal antibody and a standard Dako EnVisionTM + System, HRP (horseradish peroxidase) method. RESULTS:All rats survived the experimental procedure, and no terazosin related adverse events were monitored. All animals in both groups showed the expected increase in their body weights (P> 0,001). No statistically important difference was observed between Groups A and B related to body weights at the beginning and end of the experiment, alongside with the absolute and relative weight of ventral prostate gland. Terazosin did not evoke any difference in the macroscopic and microscopic appearance of prostate. Immunohistochemical staining of eNOS in endothelial small vessels cells at ventral prostate gland, showed no statistically significant difference in expression, intensity and histoscore between the two groups.CONCLUSIONS:Our study confirmed previous researchers’ data about the presence of eNOS in endothelial cells in the ventral prostate gland suggesting that eNOS distribution and the synthesis of NO possible regulates the local vasculature in the prostate gland. Terazosin treatment though, did not alter the expression of eNOS in the biopsies of the ventral prostate gland between terazosin treated and and non-treated rats suggesting that eNOS regulation in prostate gland either is not regulated by adrenergic blockade or it is regulated in a dose-dependent manner.
ΕΙΣΑΓΩΓΗ – ΣΚΟΠΟΣ:Η αυτόνομη συμπαθητική νεύρωση του λείου μυικού ιστού του προστάτη επιτυγχάνεται κυρίως από τα βραχέα αδρενεργικά νεύρα και την απελευθέρωση νοραδρεναλίνης και δέσμευσής της στους α-αδρενεργικούς υποδοχείς. Η τεραζοσίνη αποτελεί έναν ειδικό α1-αδρενεργικό αναστολέα που ασκεί τη δράση του στον προστάτη και στον αυχένα της ουροδόχου κύστεως. Ο κύριος μηχανισμός της είναι η χάλαση των λείων μυϊκών ινών του προστάτη αδένα, αν και την τελευταία δεκαετία έχει γίνει ιδιαίτερος λόγος για την πρόκληση απόπτωσης στα προστατικά κύτταρα, χωρίς να επηρεάζεται ο κυτταρικός πολλαπλασιασμός τους.Το NO έχει επίσης αναγνωριστεί ως ένας σημαντικός μη-αδρενεργικός, μη-χολινεργικός νευροδιαβιβαστής του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος. Ο ρόλος του περιλαμβάνει την χαλάρωση του πεϊκού στυτικού ιστού, την αναστολή νευροδιαβιβαστών της ουρήθρας και τη ρύθμιση προσαγωγών νεύρων στην κύστη, καθώς και τη ρύθμιση του τόνου των λείων μυικών ινών του προστάτη αδένα. To NO συντίθεται μέσω μια οικογένειας ενζύμων, με τον ισότυπο eNOS να έχει ανιχνευθεί σε ενδοθηλιακά κύτταρα μικρών αγγείων που τροφοδοτούν τον προστάτη. Τα επίπεδα έκφρασης και δραστικότητας του ενζύμου μειώνονται με την πάροδο της ηλικίας, τον σακχαρώδη διαβήτη, το μεταβολικό σύνδρομο και την υπέρταση. Η χορήγηση κιναζολικών ανταγωνιστών όπως η τεραζοσίνη έχει δειχθεί ότι προκαλούν την αύξηση της έκφραση της eNOS.ΥΛΙΚΑ – ΜΕΘΟΔΟΣ:22 άρρενες αρουραίου του γένους Wistar και ηλικίας 120 +/- 5 ημερών τυχαιοποιήθηκαν στις παρακάτω ομάδες. Σε 12 αρουραίους (Ομάδα Α) χορηγήθηκε υδροχλωρική τεραζοσίνη (Hytrin ® , Abbott) σε δοσολογία 1,2mg/kg βάρους σώματος το πρωί κάθε δεύτερης μέρας per os. Η ομάδα ελέγχου (Ομάδα Β) αποτελείτο από 10 πειραματόζωα, στα οποία χορηγήθηκε φυσιολογικός ορός με τον ίδιο τρόπο. Μετά την έλευση 120 ημερών, διεκόπη η θεραπεία και εντός 24 ωρών, προχωρήσαμε σε θανάτωση των επιμύων. Στη συνέχεια αφαιρέθηκε ο κοιλιακός προστάτης αδένας, ζυγίστηκε, μονιμοποιήθηκε σε διάλυμα 10% φορμόλης και εγκλείστηκε σε παραφίνη. Ακολούθησε ιστομορφολογική μελέτη του κοιλιακού προστάτη αδένα, καθώς και ανοσοϊστοχημική χρώση για την eNOS με τη χρήση πολυκλωνικού αντισώματος και τη μέθοδο Dako EnVisionTM + System, HRP.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ:Όλα τα πειραματόζωα επιβίωσαν της πειραματικής διαδικασίας, ενώ δεν εμφάνισαν ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τη χορήγηση της τεραζοσίνης. Το σωματικό βάρος και των δύο ομάδων παρουσίασε την αναμενόμενη για το γένος αύξηση, ενώ δεν καταγράφηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων κατά την έναρξη και τη λήξη του πειράματος καθώς και όσον αφορά στο απόλυτο και σχετικό βάρος του κοιλιακού προστάτη αδένα.Η μακροσκοπική και ιστομορφολογική δομή του προστατικού αδένα μεταξύ των δύο ομάδων δεν διέφερε. Η ανοσοϊστοχημική χρώση της eNOS στα ενδοθηλιακά κύτταρα του κοιλιακού προστάτη αδένα, δεν παρουσίασε στατιστικά σημαντική διαφορά στην έκφραση, στην ένταση και στο histoscore μεταξύ των δύο ομάδων.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:Η μελέτη μας ανέδειξε την ανοσοϊστοχημική παρουσία της eNOS στα ενδοθηλιακά κύτταρα του κοιλιακού προστάτη αδένα των επίμυων, επιβεβαιώντας άλλους ερευνητές που συμφωνούν στο ότι η κατανομή της eNOS και η σύνθεση του ΝΟ πιθανά να ρυθμίζει την τοπική αγγείωση του προστάτη αδένα. Η χορήγηση τεραζοσίνης ωστόσο, δεν επηρέασε την έκφραση της eNOS στις βιοψίες του προστάτη αδένα μεταξύ της ομάδας πειραματισμού και της ομάδας ελέγχου, πιθανότατα διότι η ρύθμιση της eNOS στον προστάτη αδένα είτε δεν πραγματοποιείται μέσω της αναστολής των αδρενεργκών υποδοχέων είτε είναι δοσοεξαρτώμενη.

Μονοξείδιο αζώτου (NO)
Adrenergic blockage
Αδρενεργικός αποκλεισμός
Ενδοθηλιακή συνθετάση του μονοξειδίου του αζώτου
Kinazoline antagonists
Βιοψίες προστάτη αδένα
Κιναζολινικοί ανταγωνιστές
Endothelial nitric oxide synthase
Προστάτης αδένας επιμύων
Prostate gland biopsies
Nitric oxide (NO)
Prostate gland of rats

Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης (ΕΚΤ) (EL)
National Documentation Centre (EKT) (EN)



National and Kapodistrian University of Athens
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)

*Institutions are responsible for keeping their URLs functional (digital file, item page in repository site)