Η μετάφραση της Αντιγόνης του Σοφοκλή από τον Friedrich Hölderlin και η διασκευή της Αντιγόνης από τον Bertolt Brecht: Μια φιλολογική ανίχνευση

 
δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε όλα τα ψηφιακά αρχεία του τεκμηρίου*
κοινοποιήστε το τεκμήριο



Η μετάφραση της Αντιγόνης του Σοφοκλή από τον Friedrich Hölderlin και η διασκευή της Αντιγόνης από τον Bertolt Brecht: Μια φιλολογική ανίχνευση (EL)
The translation of Antigone of Sophocles by Friedrich Hölderlin and the adaptation of Antigone by Bertolt Brecht. A philological study (EN)

Πούχνερ, Βάλτερ

Δε διατίθεται περίληψη (EL)
This study is a réévaluation and an analysis of Brecht's Antigone (1947), which is itself an adaptation of Hölderliris translation (1804), but also using the Sophoclean original as well as other translations by Hölderlin (Odes of Pindar). Detailed analysis can show that there is not only a tendence of "rationalisation" as Brecht states but also a tendence to "mystification" and "archaïsation", as can be shown by words and expressions, which are more Hölderlin-like than Hölderin himself. Brecht's political adaptation of the Sophoclean tragedy is also a reaction against a specific German tradition of "Antigone"-dramas and interpretations. Brecht uses the mystificating text of Hölderlin as a language-vitrine, playing with especial effects of "Verfremdung"; he creates an amazing puzzle of three different intertextual levels: Brecht -> Hölderlin -> Sophocles. (EN)

info:eu-repo/semantics/article
info:eu-repo/semantics/publishedVersion

Γλώσσες & Λογοτεχνία (EL)
Languages and Literature (EN)

Ελληνική Εταιρεία Γενικής και Συγκριτικής Γραμματολογίας (EL)
Greek General and Comparative Literature Association (EN)

Σύγκριση

Ελληνική γλώσσα

2017-02-06


Ελληνική Εταιρεία Γενικής και Συγκριτικής Γραμματολογίας (GCLA) (EL)

1105-1361
2241-1941
Σύγκριση; Vol 10 (1999); 59-81 (EL)
Comparison; Vol 10 (1999); 59-81 (EN)

Copyright (c) 2017 Βάλτερ Πούχνερ (EN)



*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των αντίστοιχων Φορέων περιεχομένου.