Δορυφορικά δίκτυα "ο απόλυτος κυρίαρχος"

 
δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε όλα τα ψηφιακά αρχεία του τεκμηρίου*
κοινοποιήστε το τεκμήριο




2003 (EL)
Δορυφορικά δίκτυα "ο απόλυτος κυρίαρχος" (EL)

Διδασκάλου, Νεκτάριος - Βασίλειος (EL)

Τ.Ε.Ι. Ηπείρου (EL)
N/A (EN)

Οι ανάγκες της διάδοσης πληροφοριών σε μακρινές αποστάσεις καθώς και του διαμοιρασμού των πόρων, που όπως είναι γνωστό αποτέλεσαν την βασική ιδέα ανάπτυξης των δικτύων υπολογιστών, γρήγορα συνάντησαν περιορισμούς που σχετίζονταν με τη δυνατότητα χρησιμοποίησης ενσύρματων μέσων. Τα μέσα αυτά σε ορισμένες περιπτώσεις ήταν αδύνατο να αναπτυχθούν είτε γιατί οι περιοχές για τις οποίες προορίζονταν ήταν απόμακρες γεωγραφικά (υπερατλαντικές συνδέσεις), είτε γιατί η εγκατάσταση τους κρίνονταν οικονομικά ασύμφορη. Η χρησιμοποίηση των μικροκυμάτων, δηλαδή ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων με συχνότητες από 1GHz-300GHz, και κατ’ επέκταση των δορυφόρων που μπορούσαν να τα εκμεταλλευθούν, οδήγησαν στη δημιουργία μεγάλων συστημάτων δορυφορικών δικτύων, των οποίων οι δορυφόροι κινούμενοι σε διάφορες τροχιές περί τη γη και με πολύ μεγάλες ταχύτητες, ανέλαβαν το ρόλο αναμετάδοσης της πληροφορίας, ακόμη και στα πιο απόμακρα σημεία της γης. Τα δορυφορικά δίκτυα αποτελούνται από συστοιχίες δορυφόρων, ικανών να προσφέρουν κάλυψη κάποιας περιοχής της γήινης επιφάνειας (αυτής που βρίσκεται μέσα στο πέλμα τους ή footprint), είτε πάντοτε της ίδιας είτε κάθε φορά διαφορετικής, ανάλογα με το σύστημα στο οποίο ανήκουν. Έτσι τα δίκτυα αυτά μπορούν να παρέχουν παγκόσμια επικοινωνιακή κάλυψη ακόμη και σε απομακρυσμένες περιοχές του πλανήτη, με μηδαμινή ή και ανύπαρκτη τηλεπικοινωνιακή υποδομή. Στη παρούσα εργασία επιχειρείται μια μελέτη των δορυφορικών δικτύων με δορυφόρους κινούμενους σε τροχιές LEO (Low Earth Orbits) , GEO (Geosynchronous Equatorial Orbits) και ΜΕΟ ( Middle Earth Orbits ) . Οι δυο πρώτες αποτελούν τις δύο σημαντικότερες κατηγορίες δορυφορικών δικτύων . Στο κεφ.3 δίνεται μια γενική περιγραφή των δορυφορικών δικτύων με χαρακτηριστικά των τροχιών, των καναλιών εκπομπής και των συνηθέστερων αρχιτεκτονικών τους. Στο κεφ.4 αναφέρονται περιληπτικά στοιχεία για τα πιο συνηθισμένα πρωτόκολλα επικοινωνίας των δορυφορικών δικτύων (ALOHA , FDMA , TDMA , CDMA). Τα κεφάλαια 3 και 4 αναφέρονται αναλυτικά στοιχεία των LEO , GEO και MEO συστημάτων αντίστοιχα απ’ όπου προκύπτουν πλεονεκτήματα, μειονεκτήματα και περιορισμοί για το καθένα . Έτσι, στα GEO δορυφορικά δίκτυα η τροχιακή απόσταση των δορυφόρων (γεωσύγχρονων ή γεωστατικών) πρέπει οπωσδήποτε να φθάνει στα 35.780 km, στο επίπεδο του ισημερινού, για να μπορούν να περιστρέφονται με περίοδο ίδια με αυτή της γης. Στα συστήματα αυτά αρκούν έστω τρεις δορυφόροι για παροχή παγκόσμιας κάλυψης. Τα LEO συστήματα μπορούν να αναπτυχθούν σε μικρότερες αποστάσεις από την επιφάνεια της γης (λιγότερο από 1500 km) με πολύ περισσότερους δορυφόρους (π.χ 48 για το Globalstar) αλλά και με πολύ καλύτερη συμπεριφορά σε ότι αφορά το propagation loss και propagation delay. Στο κεφάλαιο 5 και 6 γίνεται μία όσο το δυνατό πιο σύντομη παρουσίαση δημοφιλών δορυφορικών συστημάτων LEO (Globalstar , Iridium) και GEO (Inmarsat , EUTELTRACS) με τα κυριότερα χαρακτηριστικά και δυνατότητες τους. Στο τέλος της εργασίας στο κεφάλαιο 7 παρουσιάζονται δύο ανακεφαλαιωτικοί συγκριτικοί πίνακες στους οποίους συνοψίζονται τα πλεονεκτήματα, μειονεκτήματα, χαρακτηριστικά και υπηρεσίες των παραπάνω συστημάτων. (EL)

bachelorThesis

Πρωτόκολλα επικοινωνίας (EN)
Εδραιωμένα δορυφορικά δίκτυα (EN)
Δορυφορικά δίκτυα (EN)
Δορυφορικά συστήματα (EN)

Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΤΕΙ) Ηπείρου (EL)
Technological Educational Institution of Epirus (EN)

Ελληνική γλώσσα

2003-09


Τ.Ε.Ι. Ηπείρου, Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας, Τμήμα Τηλεπληροφορικής και Διοίκησης (EL)



*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των αντίστοιχων Φορέων περιεχομένου.