Comparative spectrophotometric determination of the total iron content in various white and red Greek wines

 
Το τεκμήριο παρέχεται από τον φορέα :
Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
Αποθετήριο :
Ιδρυματικό Αποθετήριο Ολυμπιάς
δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε όλα τα ψηφιακά αρχεία του τεκμηρίου*
κοινοποιήστε το τεκμήριο



Comparative spectrophotometric determination of the total iron content in various white and red Greek wines (EN)

Riganakos, K. A. (EN)

Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Σχολή Θετικών Επιστημών. Τμήμα Χημείας (EL)
Riganakos, K. A. (EN)

Iron content in a satisfactory number of bottled and non-bottled white, rose and red Greek wines has been determined in this work. The wines analyzed were from various regions of Greece. Iron content was determined using two modified spectrophotometric methods. The classical method of Fe(III)-thiocyanate complex formation has been properly modified to work in a sulfuric acid medium, and in the presence of potassium persulfate (K2S2O8) as an oxidant. The second method, involved the use of the compound 2-(5-nitro-2-pyridylazo)-5-[N-n-propyl-N-(3-sulfopropyl)-amino]-phenol disodium salt (Nitro-PAPS, C17H19O6N5SNa2), known for its highly sensitive reaction with Fe(II). The experimental results of the two methods were found to be in good agreement with those obtained using the Atomic Absorption Spectroscopy (AAS) method. The proposed methods are rapid, accurate, simple, relatively inexpensive and can be used for all types of wine (white, rose and red). Therefore, they may be used for the iron assay in routine wine analyses, as an alternative to the AAS method. The values of iron content determined in the Greek white, rose and red wines were in the range 1.00 to 10.00 mg/l. (C) 2003 Elsevier Ltd. All rights reserved. (EN)

wine (EN)

Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων (EL)
University of Ioannina (EN)

Food Chemistry (EN)

2003

<Go to ISI>://000184665400020

Elsevier (EN)



*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των αντίστοιχων Φορέων περιεχομένου.