Στην εργασία αυτή, ασχοληθήκαμε με την μοντελοποίηση ενός στόλου ηλεκτρικών οχημάτων και την προσομοίωση της διαδικασίας φόρτισής τους ως ισοδύναμη μπαταρία. Πιο συγκεκριμένα, σκοπός της διπλωματικής αυτής ήταν η εύρεση του βέλτιστου τρόπου φόρτισης του παραπάνω στόλου με βάση το κόστος. Τα ΗΟ, είχαν την δυνατότητα, εκτός από το να παίρνουν ενέργεια από το δίκτυο (G2V), να προσφέρουν και προς αυτό (V2G).Η προσομοίωση της φόρτισης των ΗΟ έγινε με δύο τρόπους. Ο πρώτος τρόπος είναι αντιμετωπίζοντας τον στόλο ως ένα άθροισμα μονομερών φορτιστών. Πιο συγκεκριμένα εστιάζουμε στην λειτουργία κάθε φορτιστή και προσομοιώνουμε την λειτουργία του. Αφού το κάνουμε αυτό, στο τέλος αθροίζουμε τις προσομοιώσεις όλων των φορτιστών και προκύπτει το τελικό αποτέλεσμα. Ο δεύτερος τρόπος είναι αντιμετωπίζοντας το σύνολο των φορτιστών ως έναν ισοδύναμο φορτιστή που θα συνδυάζει τις λειτουργίες όλων. Έτσι, θα προκύψει η συγκεντρωτική προσομοίωση φόρτισης του στόλου των ΗΟ. Είναι δηλαδή φανερό ότι θα έχουμε δύο διαφορετικά αποτελέσματα, ένα για κάθε τρόπο προσομοίωσης.
Στο τέλος της εργασίας, συγκρίνουμε τους δύο αυτούς τρόπους προσομοίωσης, αλλάζοντας κάθε φορά και σημαντικές μεταβλητές (πχ αριθμός ΗΟ, ποσοστό χρήσης (V2G), με στόχο να καταλήξουμε στον καλύτερο τρόπο αντιμετώπισης της φόρτισης ενός στόλου ΗΟ.
Τα δεδομένα όλης της διπλωματικής, στα οποία βασιστήκαμε για την μοντελοποίηση, είναι βασισμένα σε ρεαλιστικά μοντέλα. Έτσι και τα αποτελέσματα έχουν πλήρη απήχηση στην πραγματικότητα.
(EL)
In this project, we dealt with the modeling of a fleet of electric vehicles and the simulation of their charging process as an equivalent battery. More specifically, the purpose of this thesis was to find the optimal way to charge the above fleet based on cost. The EVs had the ability, apart from drawing energy from the grid (G2V), to also offer energy back to it (V2G). The charging simulation of the EVs was conducted in two ways. The first way is by treating the fleet as a sum of individual chargers. Specifically, we focus on the operation of each charger and simulate its operation. After doing this, we sum the simulations of all chargers to obtain the final result. The second way is by treating the whole set of chargers as an equivalent charger that combines the functions of all. Thus, a cumulative charging simulation of the fleet of EVs will result. It is evident that we will have two different results, one for each simulation method.
At the end of the project, we compared these two simulation methods, changing significant variables each time (e.g. the number of EVs, the percentage of V2G usage), aiming to determine the best way to handle the charging of a fleet of EVs. The data for the entire thesis, which we relied on for the modeling, is based on realistic models. Thus, the results have full resonance with reality.
(EN)
Technical University of Crete
