Η επίδραση του εξατομικευμένου πρωτόκολλου ενυδάτωσης στην ποδηλατική απόδοση και την καρδιακή λειτουργία

 
This item is provided by the institution :
Harokopio University
Repository :
Library & Information Center ESTIA
see the original item page
in the repository's web site and access all digital files if the item*
share




2014 (EN)
Η επίδραση του εξατομικευμένου πρωτόκολλου ενυδάτωσης στην ποδηλατική απόδοση και την καρδιακή λειτουργία

Καραγιώργου, Ευαγγελία

Το νερό είναι απαραίτητο στοιχείο για τη ζωή. Η σωστή ενυδάτωση αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την γενικότερη υγεία ενός ατόμου και για την καλύτερη αθλητική απόδοση όσον αφορά τους αθλητές, ιδιαιτέρως όταν η άθληση εκτελείται σε θερμό περιβάλλον. Σκοπός : Η αξιολόγηση της επίδρασης των επιπέδων ενυδάτωσης στην ποδηλατική απόδοση, κατά την εξομοίωση με αγώνα δρόμου αντοχής, σε θερμό περιβάλλον (31.6±0.5°C), συγκρίνοντας την κατά βούληση κατανάλωση νερού με τη συνταγογραφούμενη κατάποση. Η διερεύνηση των επιπτώσεων της ήπιας αφυδάτωσης στην ποδηλατική απόδοση των αθλητών και την καρδιακή λειτουργία σε αγώνα της μορφής circuit στο εργαστήριο. Μεθοδολογία : 10 υγιείς ποδηλάτες υψηλού επιπέδου (βάρος: 76,5 ± 7,2 Kg, ύψος: 1,81 ± 0,07 m, ηλικία: 30 ± 5 ετών, ποσοστό σωματικού λίπους: 10,5 ± 3,3 %, VO₂ max: 61,3 ± 5,2 ml ∙ min-1∙ kg-1, μέση παραγωγή ισχύος: 392 ± 33 W), εκτέλεσαν 2 φορές, σε διαφορετικές μέρες, το ίδιο πρωτόκολλο προσομοίωσης αγώνα. Το πειραματικό πρωτόκολλο αποτελείται από 3 ανηφορικά κομμάτια (3% κλίση) 5 km το καθένα και 3 κομμάτια στο 50% της μέγιστης προσπάθειας 5 Km το καθένα. Τα ανηφορικά κομμάτια ήταν μετά τα επίπεδα κομμάτια. Τη μια φορά οι αθλητές κατανάλωναν νερό με βάση το αίσθημα της δίψας και την επόμενη φορά έπιναν νερό κάθε 1 km υπολογισμένο με βάση το ρυθμό εφίδρωσης ώστε να αποκαθιστούν τις απώλειες μέσω του ιδρώτα, σε τυχαία σειρά για κάθε εθελοντή. Δείγματα αίματος και ούρων λαμβάνονταν πριν και μετά την άσκηση. Αποτελέσματα : Σε σημαντικό βαθμό μικρότερος ήταν ο χρόνος ολοκλήρωσης στο 3ο ανηφορικό κομμάτι στην PD δοκιμή σε σχέση με την AD. (PD: 10,0 ± 0,8 min, ΑD: 10,5 ± 0,9 min), (Ρ< 0,05). Επίσης, στατιστικά σημαντική διαφορά παρουσιάστηκε στη μέση απόδοση ισχύος, των αθλητών στα τελευταία 5 km στο 3ο ανηφορικό κομμάτι. Στην PD ήταν καλύτερη (326 ± 44 W, 304 W ± 53, , 316 ± 49* W) σε σύγκριση με την AD δοκιμή (323 ± 42 W, 297 ± 45 W, 292 ± 53 W), (Ρ<0,05). Συμπεράσματα : Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν, ότι η κατανάλωση νερού με βάση το εξατομικευμένο πρωτόκολλο ενυδάτωσης βελτιώνει την αθλητική απόδοση κατά την άσκηση τύπου circuit σε θερμό περιβάλλον, σε ανηφορικό τερέν ατομικής χρονομέτρησης πιθανώς μέσα από τη βελτιστοποίηση και σταθεροποίηση σε ιδανικά επίπεδα τον όγκου παλμού και ρυθμίζοντας την θερμοκρασία πυρήνα. Σε συσχέτιση με την κατά βούληση κατανάλωση που οδηγεί σε ήπια αφυδάτωση (<2%)

graduate_thesis
Πτυχιακή Εργασία (EL)
Graduate Thesis (EN)

Αφυδάτωση
ποδηλασία
Νερό - Φυσιολογικές απόψεις
Ποδηλασία - Φυσιολογικές απόψεις
Υδάτωση

Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο (EL)
Harokopio University (EN)

2014-07-18


Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Όχι Παράγωγα Έργα 4.0



*Institutions are responsible for keeping their URLs functional (digital file, item page in repository site)