Μούστου, Ευαγγελία, ΓεώργιοςΕισαγωγή - Σκοπός: Τα καρδιαγγειακά νοσήματα (ΚΝ) αποτελούν πλέον εξέχουσα αιτία θανάτου σε παγκόσμιο επίπεδο. Στην αθηρωμάτωση, τον βασικό παθοφυσιολογικό μηχανισμό των ΚΝ, εμπλέκεται και το οξειδωτικό στρες. Έχει δειχθεί ότι το κρασί σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων, συσχέτιση που αναδείχθηκε με το «γαλλικό παράδοξο». Το κρασί περιέχει βιοδραστικά μικροσυστατικά τα οποία μεταξύ των άλλων δράσεων εμφανίζουν και αντι-οξειδωτική δράση. Τα ερευνητικά δεδομένα σχετικά με την αντιοξειδωτική δράση των μικροσυστατικών του κρασιού σε παθολογικό πληθυσμό καθίστανται ακόμα περιορισμένα. Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής διατριβής είναι η διερεύνηση της επίδρασης των μικροσυστατικών του κρασιού σε δείκτη οξειδωτικής βλάβης DNA/ RNA των ασθενών με στεφανιαία νόσο, ύστερα από συστηματική ελαφριά έως μέτρια κατανάλωση. Μεθοδολογία: 57 άντρες, 50-75 ετών, με στεφανιαία νόσο, υπό σταθερή φαρμακευτική αγωγή, ενεγράφησαν στην τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή. Προηγήθηκε διάστημα δυο εβδομάδων αποχής από το αλκοόλ και στην συνέχεια χωρίστηκαν τυχαία σε τρεις ομάδες, την ομάδα ελέγχου (αποχή από το αλκοόλ, Ν=20), την ομάδα του τσίπουρου (κατανάλωση 45 ml/ ημέρα τσίπουρου, Ν=16), καθώς και την ομάδα του κρασιού (κατανάλωση 200 ml/ ημέρα κόκκινου κρασιού, Ν=21). Οι ομάδες με τα αλκοολούχα ποτά κατανάλωναν 26 γρ αιθανόλης την ημέρα παράλληλα με το γεύμα. Παραλήφθηκε βιολογικό υγρό (ούρα) στην έναρξη μελέτης, στις 4 και στις 8 εβδομάδες. Η οξείδωση του DNA/ RNA αξιολογήθηκε με την μέτρηση των οξειδωμένων παραγώγων γουανίνης, την πιο επιρρεπή στην οξείδωση βάση των νουκλεϊκών οξέων, με την ανοσοενζυμική μέθοδο.Αποτελέσματα: Τα επίπεδα των οξειδωμένων παραγώγων γουανίνης δεν παρουσίασαν σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων στην έναρξη της μελέτης. Επίδραση του χρόνου της παρέμβασης δεν βρέθηκε στην ομάδα ελέγχου ούτε στην ομάδα του κρασιού (ptime>0.05), ενώ παρατηρήθηκε τάση σημαντικής επίδρασης του χρόνου στην ομάδα του τσίπουρου (ptime=0.08). Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε τάση για αύξηση των επιπέδων στην ομάδα του τσίπουρου (~30%) μετά από τις 8 εβδομάδες παρέμβασης (p0-8 εβδομάδες=0.07). Όσον αφορά την επίδραση της παρέμβασης φάνηκε μια τάση για διαφοροποίηση στις 8 εβδομάδες μεταξύ των ομάδων (ptrial=0.06). Συζήτηση: Η συστηματική μέτρια κατανάλωση κόκκινου κρασιού παράλληλα με το γεύμα μπορεί να αντισταθμίσει την οξειδωτική βλάβη που προκαλεί η αιθανόλη σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο, αναδεικνύοντας την ωφέλιμη επίδραση των μικροσυστατικών του.http://estia.hua.gr/dl/object/hua.gr:24456hua.gr:24456Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Όχι Παράγωγα Έργα 4.0κρασίστεφανιαία νόσοςοξειδωτική βλάβηΚαρδιαγγειακό σύστημα - ΑσθένειεςΕπίδραση της κατανάλωσης κρασιού στην οξειδωτική βλάβη DNA/RNA σε ασθενείς με στεφανιαία νόσοpostgraduate_thesisΜεταπτυχιακή ΕργασίαPostgraduate Thesis2021-03-24Διατροφή και ΔιαιτολογίαNutrition and Dieteticsisi - Nutrition & Dietetics covers resources concerning many aspects of nutrition, including general nutrition, nutrition and metabolism, nutrition science, clinical nutrition, vitamin research and nutritional biochemistry. Dietetics, the application of nutritional principles, is also included in this category.Μεταπτυχιακή εργασίαMaster thesisΧαροκόπειο ΠανεπιστήμιοGreek Aggregator OpenArchives.gr | National Documentation Centre (EKT)