Μετά το δεύτερο ήμισυ του 20ου αιώνα, η κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη που ακο-λούθησε, συνοδεύτηκε από την προοδευτική μαζικοποίηση του τουριστικού φαινομένου.
Ο κύριος τύπος τουριστικών δραστηριοτήτων που αναπτύχθηκε αφορούσε το ηλιοκεντρικό μοντέλο, ή διαφορετικά το μοντέλο των 4 S που μελετήθηκε ευρύτατα από την επιστημονική κοινότητα του τουρισμού και βασίστηκε σε ένα σύνολο παραγόντων που σχετίζονται κατ’ εξοχήν με την ανάπτυξη της παράκτιας ζώνης.
Αυτό το μοντέλο ανάπτυξης μπορεί να ερμηνευτεί με την βοήθεια της θεωρίας του Ford και να χαρακτηρίστε ί ως μοντέλο του Ford.
Το συγκεκριμένο άρθρο επικεντρώνεται στην ανάλυση του μοντέλου του Ford και των εφαρμογών του στον διεθνή τουρισμό. Φυσικά μέσα από τις διενεργούμενες αναλύ¬σεις, διαπιστώνεται ότι στην παρούσα χρονική περίοδο το μοντέλο του Ford δεν αντα- ποκρίνεται πλέον ολοκληρωτικά σας σύγχρονες κοινωνικό-οικονομικές εξελίξεις και- αναζητήσεις, εμφανίζει οργανωτικές και λειτουργικές δυσχέρειες, τίθεται υπό αμφισβήτηση και βρίσκεται σε φάση κρίσης.Ως εκ τούτου διατυπώνεται η αναγκαιότητα διαμόρφωσης ενός νέου τύπου οργάνωσης του τουρισμού, βασισμένου στα 4Ε, ο οποίος να μπορεί να αντικαταστήσει ή να διαμορφώσει το μοντέλου του Ford.
(EL)
Επιθεώρηση οικονομικών επιστημών
(EL)
Since the second half of the 20th century, the socio-economic tourism growth guided to the progressive mass tourism phenomenon. The main tourist activities that were developed concerned the “heliocentric” model of tourism, or alternatively the model of 4 S (sea, sun, sand and sex), which has been investigated academically from the international scientific community and based on specific factors related with the coastal area growth scheme. The above model of growth can be analysed with the Ford model theory and is nominated as the Ford model. This paper focused on the analysis of the Ford model and its application in the global tourism industry. According to the academic reviews, is a matter of fact that at the present time the Ford model does not consistent at the needs of the modem socio-economic aspects of growth. It presents many structural and functional difficulties which are leading the above model under consideration in a crisis situation.
Consequently, is formulated the necessity of configuration of a new differentiated type of tourism management which will be based on the 4 E, and potentially will replace or differentiate the Ford model.
(EN)
Review of economic sciences
(EN)
