Η αναπτυξιακή δυσλεξία αποτελεί μια ειδική μαθησιακή δυσκολία του γραπτού λόγου που εκφράζεται μέσα από δυσκολίες στην ανάγνωση, παρά την κατάλληλη εκπαίδευση, τις κοινωνικοπολιτισμικές ευκαιρίες και την επαρκή νοημοσύνη του ατόμου (ICD-10, WHO, 1993). Yπολογίζεται ότι επηρεάζει το 5-17% του μαθητικού πληθυσμού και πρόκειται γιαμία νευρολογικής φύσεως διαταραχή (Habib, 2000. Σίμος, Μουζάκη, & Παπανικολάου, 2004), η οποία ωστόσο χρήζει εκπαιδευτικής αντιμετώπισης. Τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος σχετικά με τη διερεύνηση του νευροβιολογικού υποστρώματος της δυσλεξίας, αλλά ακόμα και σήμερα παραμένει επίκαιρη και υπό διερεύνηση η υπόθεση που διατυπώθηκε από τον Orton το 1925, σύμφωνα με την οποία τα άτομα με δυσλεξία δεν έχουν αναπτύξει την τυπική εγκεφαλική ασυμμετρία για τη γλώσσα και εμφανίζουνσυμμετρία ή ημισφαιρική επικράτηση στο δεξιό ημισφαίριο. Η παρούσα αφηγηματική ανασκόπηση παρουσιάζει μελέτες ανατομικής και λειτουργικής απεικόνισης του εγκεφάλου που διερευνούν την υπόθεση της ελλιπούς εγκεφαλικής ασυμμετρίας. Μεγάλο μέρος των ερευνών κάνει πράγματι λόγο για ανατομικές και λειτουργικές διαφοροποιήσεις στα γλωσσικά νευρωνικά δίκτυα του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου στα άτομα με δυσλεξία σε σχέση με τους τυπικούς αναγνώστες. Συμπερασματικά, η μη τυπική ασυμμετρία φαίνεται να αποτελεί ένα σημαντικό, αν και όχι τον μοναδικό, νευροβιολογικό παράγοντα για την εμφάνιση δυσλεξίας.
(EL)
Developmental dyslexia is a learning disorder that is marked by reading achievement that falls substantially below that expected given the individual's chronological age, measured intelligence, and age-appropriate education (ICD-10, WHO, 1993). It is estimated to affect 5-17% of the student population. It is a disorder that is neurological in nature (Habib, 2000. Σίμος, Μουζάκη, & Παπανικολάου, 2004), but which requires educational intervention. Recently, there has been considerable progress in the investigation of the neurobiological underpinnings of dyslexia. Yet, even today Orton’s 1925 hypothesis, postulating that individuals with dyslexia have not adequately developedthe typical left cerebral lateralization for language and are symmetrical or right-hemispheric dominant for language, remains timely and is under investigation. The present narrative review presents research studies that have investigated the inadequate lateralization hypothesis using anatomical and functional brain imaging. Findings show, for the largest part, that individuals with dyslexia do indeed show anatomical and functional differences in the language networks of the left hemisphere, compared to typical readers. In conclusion, inadequate lateralization is an important neurobiological factor for the development of dyslexia, albeit it is not the only one.
(EN)
Ελληνική Ψυχολογική Εταιρεία (ΕΛΨΕ)
