Σύμφωνα με την θεωρία της κοινωνικής ταυτότητας, η κατηγοριοποίηση των άλλων οδηγεί ρητά ή άρρητα στην κατηγοριοποίηση του εαυτού μας. Μια σημαντική έξω-ομάδα ενεργοποιεί τις σχετικές γνώσεις με την ενδο-ομάδα και μια ανοιχτή σύγκρουση μαζί της, επιτείνοντας έτσι την ενδο-ομαδική ταυτότητα, καθώς οι κοινωνικές ομάδες και κατηγορίες βρίσκονται συχνά σε ανταγωνισμό για πόρους, δικαιώματα και εξουσία. Η κατηγοριοποίηση προκαλεί φαινόμενα διομαδικής μεροληψίας. Τα μέλη κάθε ομάδαςαξιολογούν τα μέλη της ενδο-ομάδας και το έργο τους θετικότερα από ότι τα μέλη της έξω- ομάδας. Η απλή γνώση και μόνο ότι ένα άτομο ανήκει σε μια κοινωνική ομάδα, μπορεί να διαστρεβλώσει την κρίση πολλών άλλων ατόμων, τα οποία βρίσκονται σε διαφορετικές ομάδες από το ίδιο. Η κατηγοριοποίηση ενισχύει τις αντιληπτές ομοιότητες μεταξύ των μελών μιας ομάδας, δηλαδή τα άτομα που ανήκουν σε μια ομάδα θεωρούνται όμοια μεταξύ τους, αλλά ενισχύει επίσης και τις διαφορές τους με μέλη διαφορετικών ομάδων, καθώς τα άτομα εκείνα θεωρούνται πολύδιαφορετικά από αυτά τα μέλη της ομάδας. Αυτό που ισχύει για τους ενήλικες, ισχύει φυσικά και για τα παιδιά. Τα παιδιά, λειτουργούν κατά βάση με τις απόψεις και τις κριτικές των γονιών, αλλά και των συνομηλίκων τους. Έχουν γίνει άλλωστε αρκετές έρευνες που αποδεικνύουν ότι η προκατάληψη ξεκινάει από την προσχολική ηλικία, καθώς η ηλικία αυτή αποτελεί μια κρίσιμη περίοδο για την μορφοποίηση κάποιων κοινωνικών στάσεων, οι οποίες μπορεί να αντέξουν μέχρι την ενηλικίωση. Η ομαδοποίηση με βάση τα χαρακτηριστικά, οδηγεί τα παιδιά στην μεταξύ τους σύγκριση και στη διατύπωση θετικών αξιολογικών κρίσεων για την ενδο-ομάδα και αρνητικών για την έξω-ομάδα. Ο σκοπός της εργασίας είναι να μελετήσει ουσιαστικά την ύπαρξη ενδοομαδικής εύνοιας, καθώς και διομαδικής μεροληψίας. Η μεθοδολογία στηρίζεται σε παιδιά νηπιαγωγείου και μελετά τις προτιμήσεις τους απέναντι σε παιδιά που βρίσκονται στο ίδιο πολιτισμικό πλαίσιο ή απέναντι σε παιδιά που ανήκουν σε διαφορετικό πολιτισμικό πλαίσιο απο τα ίδια. Τα αποτελέσματα αφορούν τη μέτρηση της ενδοομαδικής εύνοιας των παιδιών σε σχέση και με άλλες μεταβλητές, όπως το φύλο, το όνομα, τα εξωτερικά χαρακτηριστικά, καθώς και τη χώρα προέλευσης.
According to social identity theory, the categorization of others explicitly or inextricably leads to the categorization of ourselves. This is why an important out-group activates knowledge about the in-group and an open conflict with it that enhances in-group identity, since social groups and categories are often in competition for resources, rights and power. Categorization causes inter-group bias.The members of each group evaluate the members of the ingroup and their outcome more positively than that of the members of the out-group. Just knowing that one person belongs to a social group can distort the judgment of others.Categorization reinforces the perceived similarities between members of a ingroup, namely that individuals belonging to a group are considered very similar to each other, as also reinforces differences between members of different groups, that is, individuals belonging to out-groups are condired more different than in-group members.What applies to adults, of course, also applies to children as well. Children adopt basically the views and criticisms of their parents and their peers. There have also been several studies that demonstrate that prejudice starts in preschool age, as it is a crusial period for shaping some social attitudes that can last until adulthood. Grouping according to group characteristics leads children to compare and formulate positive evaluations for the in-group and negative for the out-group.Τhe goal of this project is to evaluate the existence of an in-group favouritism as well as the existence of cross-sectional bias between preschool children and form different cultural backgrounds. The results of the research concern the measurement of the in-group favouritism for children triking under consideration other variables, such as sex, facial characteristics and place of origins.
Βιβλιοθήκη: σ. 50-57
63 σ.