Υπόβαθρο: Η επιλογή του τρόπου διαχείρισης μίας κύησης που πλησιάζει την ολοκλήρωσή της αποτελεί κρίσιμο ζήτημα στη μαιευτική πρακτική. Η απόφαση μεταξύ της εκλεκτικής πρόκλησης τοκετού και της προσδοκώμενης διαχείρισης συνδέεται με την επιδίωξη του βέλτιστου ισοζυγίου μεταξύ της μητρικής και περιγεννητικής υγείας. Σκοπός: Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η ανασκόπηση της επιστημονικής σχετικά με τη σύγκριση των φαρμακολογικών και μηχανικών μεθόδων πρόκλησης τοκετού σε γυναίκες με τελειόμηνο κύηση, καθώς και η σύγκριση των μητρικών και νεογνικών επιπλοκών που σχετίζονται με την κύηση μεταξύ περιπτώσεων εκλεκτικής πρόκλησης τοκετού και περιπτώσεων με προσδοκώμενη διαχείριση
Υλικά και μέθοδος: Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε για την παρούσα συστηματική ανασκόπηση περιλαμβάνει τον ορισμό του ερευνητικού ερωτήματος, το οποίο διαμορφώθηκε σύμφωνα με τη μέθοδο PICO, η αναζήτηση της βιβλιογραφίας, η οποία πραγματοποιήθηκε στις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar και η διαδικασία επιλογής των μελετών, η οποία πραγματοποιήθηκε σε τρία στάδια που περιλαμβάνουν την αφαίρεση διπλότυπων άρθρων, την αξιολόγηση των τίτλων και των περιλήψεων βάσει των κριτηρίων ένταξης και αποκλεισμού και την ανάγνωση πλήρους κειμένου για την τελική επιλογή. Αποτελέσματα: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση περιλάμβανε 9 μελέτες, εκ των οποίων οι 4 ήταν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές και οι 5 ήταν αναδρομικές μελέτες με 299.354 έγκυες γυναίκες. Από τις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση, τα κύρια αποτελέσματα που μελετήθηκαν περιλάμβαναν το χρόνο από την πρόκληση τοκετού έως τον τοκετό, το ποσοστό τοκετού με καισαρική τομή, την ικανοποίηση των γυναικών και τις μητρικές και νεογνικές εκβάσεις. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η συνδυασμένη χρήση των μεθόδων πρόκλησης τοκετού και η εκλεκτική πρόκληση τοκετού, σε σύγκριση με τη προσδοκώμενη διαχείριση, είναι οι πιο αποτελεσματικές στρατηγικές στην πρόκληση τοκετού με χαμηλότερους κινδύνους και καλύτερα αποτελέσματα για τη μητέρα και το παιδί. Συμπεράσματα: Η διαχείριση της κύησης που πλησιάζει στην ολοκλήρωσή της απαιτεί προσεκτική εκτίμηση τόσο των μητρικών όσο και των περιγεννητικών παραμέτρων. Η εκλεκτική πρόκληση τοκετού και η προσδοκώμενη διαχείριση αποτελούν δύο εναλλακτικές
που φέρουν πλεονεκτήματα και κινδύνους, οι οποίες πρέπει να αξιολογούνται με βάση τα δεδομένα της κάθε εγκύου. Η λήψη απόφασης θα πρέπει να είναι εξατομικευμένη, λαμβάνοντας υπόψη την κλινική κατάσταση της μητέρας, τις προτιμήσεις της, καθώς και την επιστημονική καθοδήγηση. Η στενή συνεργασία μεταξύ ιατού και εγκύου είναι απαραίτητη ώστε να διασφαλιστεί η βέλτιστη έκβαση για τη μητέρα και το νεογνό.
66 σ.
Purpose: The aim of this study was to review the scientific literature on the comparison of pharmacological and mechanical methods of labor induction in women with full term pregnancy, as well as the comparison of maternal and neonatal complications related to pregnancy between cases of elective labor induction and cases with expectant management. Materials and method: The methodology followed for this systematic review includes the definition of the research question, which was formulated according to the PICO method, the literature search, which was carried out in the PubMed and Google Scholar databases, and the study selection process, which was carried out in three stages that include the removal of duplicate articles, the evaluation of titles and abstracts based on the inclusion and exclusion criteria, and the reading of full text for the final selection. Results: This systematic review included 9 studies, of which 4 were randomized controlled trials and 5 were retrospective studies with 299,354 pregnant women. Of the studies included in this systematic review, the main outcomes studied included time from induction of labor to delivery, cesarean section rate, women's satisfaction, and maternal and neonatal outcomes. The results showed that the combined use of labor induction methods and elective induction of labor, compared with expectant management, are the most effective strategies for labor induction with lower risks and better outcomes for the mother and child. Conclusions: Management of pregnancy approaching its completion requires careful assessment of both maternal and perinatal parameters. Elective induction of labor and expectant management are two alternatives that carry advantages and risks, which must be evaluated based on the data of each pregnant woman. Decision making should be individualized, taking into account the clinical condition of the mother, her preferences, as well as scientific guidance. Close collaboration between the physician and the pregnant woman is essential to ensure the optimal outcome for the mother and the newborn.
Βιβλιογραφία : σ. 60 - 66
Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
