Ο πόνος αποτελεί μια κοινή εμπειρία που έχουν βιώσει σχεδόν όλοι οι άνθρωποι και τους συνοδεύει σ΄όλη την πορεία της επίγειας ζωής τους. Χαρακτηρίζεται ώς η δυσάρεστη αισθητηριακή και συναισθησματική εμπειρία, η οποία συνδέεται με πραγματική ή επαπειλούμενη βλάβη ιστών ή ερεθισμό. Ο ορισμός της έννοιας εστιάζεται κυρίως στην υποκειμενική και ψυχολογική διάσταση του πόνου ανεξάρτητα εάν αυτός είναι οργανικής ή ψυχογενούς φύσεως. Ο πόνος προκαλεί θλίψη στον άρρωστο, στην οικογένεια του και σε όσους τον φροντίζουν.
Η αντιμετώπιση του πόνου χρονολογείται όσο και η εμφάνιση του ανθρώπου επί της γής. Αποτελούσε πάντοτε ένα πολύπλοκο πρόβλημα που άλλοτε λυνόταν τυχαία, άλλοτε αυτόματα και άλλοτε κατόπιν ''συγκεκριμένης'' παρέμβασης. Η πολυπλοκότητα αυτή οδήγησε τις κοινωνίες των ανθρώπων να διευρύνουν συνεχώς και έτσι νομοτελειακά να εξελίσσουν τις αντιλήψεις και τις θεωρίες του μεγάλου ερωτηματικού "από πού έρχεται και πως φεύγει ο πόνος''. Τα τελευταία χρόνια σημειώθηκε μια εκρηκτική αύξηση του ενδιαφέροντος.
(EL)
University of Ioannina
