Το γυναικείο ζήτημα κατά τη Hannah Arendt

 
Το τεκμήριο παρέχεται από τον φορέα :

Αποθετήριο :
Conatus-Περιοδικό Φιλοσοφίας  | ΕΚΤ eJournals
δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε όλα τα ψηφιακά αρχεία του τεκμηρίου*
κοινοποιήστε το τεκμήριο



Το γυναικείο ζήτημα κατά τη Hannah Arendt (EL)
Hannah Arendt on feminine issue (EN)

Καρούνια (Katerina Karounia), Κατερίνα

Σύμφωνα με τη Hannah Arendt, στον επίγειο κόσμο της φαινομενικότητας, όπου η πραγματικότητα εξαρτάται από την ορατότητα και ταυτίζεται με  αυτή, εμφανίζονται οι άνθρωποι στην «πληθύ» τους. Στον «αρεντικό κόσμο» ανήκουν, εξ αυτού, οι συγκεκριμένες δημόσιες προσωπικότητες που μιλούν και πράττουν από κοινού, όχι οι αμιγώς ιδιωτικές υπάρξεις, τα ανθρώπινα σώματα ως φυσικά αντικείμενα ή τα εμπειρικά γνωρίσματα ως αδιαμφισβήτητα δεδομένα - εκ των οποίων και το φύλο. Με αφετηρία τις ανωτέρω παραδοχές της, η Arendt επιρρίπτει αφαιρετικό χαρακτήρα στις διεκδικήσεις του γυναικείου κινήματος της εποχής της. Αντίστοιχα, μπορεί να υποστηριχθεί ότι η μετέπειτα ρασιοναλιστική φεμινιστική θεματοποίηση του ανήκειν στο ανθρώπινο γένος συγκλίνει παραδόξως με την ουσιοκρατική θεώρηση του γυναικείου φύλου, ως προς το εξής: και οι δύο τάσεις αναζητούν «αυτό που είναι» η γυναίκα. Η Arendt, ωστόσο, προκρίνει το ερώτημα «ποιος είναι» εκείνος που πράττει. Το φύλο, όπως κάθε βιολογική ή μη ταυτότητα του μοναχικού εαυτού, υπερβαίνεται οριζόντια κατά την αυθόρμητη λήψη πρωτοβουλιών και την πράξη μέσα στην ισοσταθμιστική δημόσια σφαίρα. Παρότι η πολιτική δεν θεμελιώνεται στα εμπειρικά χαρακτηριστικά, τούτα φιλτράρουν την μοναδική οπτική γωνία των πολιτών κάθε φορά που η ατομική τους γνώμη, δημόσια εκφραζόμενη, καθίσταται αντιληπτή από κοινού και άρα πραγματική. (EL)
According to Hannah Arendt, into the earthly world of phenomenality, where reality depends on visibility and is identified with it, people appear in their “plurality”. Therefore, it is the concrete public personalities, speaking and acting in concert, that belong to the "arendtian world"— and not the purely private beings, or bodies as natural objects, or any empirical traits and indisputable facts, including sex. Based on these assumptions, Arendt apportions a character of abstraction to the claims of the feminist movement of her time. Respectively, it can be argued that the rationalistic feminist take-up of belonging to humanity converges, paradoxically, with the essentialistic view of the female sex, as follows: both tendencies seek to understand “what is” the woman. Arendt, however, is interested in the question of “who is” he or she who acts. Sex, just like every (biological) identity of the lonely self, is horizontally overridden by spontaneous initiatives and acting within the equalizing public sphere. Although politics is not based on empirical characteristics, these same facts filter out the citizens' unique perspective whenever their individual opinion is publicly expressed and, therefore, jointly perceived, and real. (EN)

info:eu-repo/semantics/article
info:eu-repo/semantics/publishedVersion

Γυναικείο ζήτημα (EL)
Φεμινισμός (EL)
Arendt (EL)
Φύλο (EL)

Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φιλοσοφίας (EL)
Applied Philosophy Research Laboratory (EN)

Conatus-Περιοδικό Φιλοσοφίας

2017-04-05


The NKUoA Applied Philosophy Research Laboratory (EN)

2459-3842
Conatus; Vol 1, No 1 (2016): Conatus; 31-40 (EL)
Conatus -Journal of Philosophy; Vol 1, No 1 (2016): Conatus; 31-40 (EN)

Copyright (c) 2017 Κατερίνα Καρούνια (Katerina Karounia) (EN)



*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των αντίστοιχων Φορέων περιεχομένου.