Δικαιοσύνη θεία και ανθρώπινη κατά τον Μέγα Βασίλειο

 
δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε όλα τα ψηφιακά αρχεία του τεκμηρίου*
κοινοποιήστε το τεκμήριο




2008 (EL)
Justice, divine and human, according to Saint Basil the Great
Δικαιοσύνη θεία και ανθρώπινη κατά τον Μέγα Βασίλειο

Γαλιγαλίδου, Κερασία Π.

Basil the Great knows and uses the ancient meaning of the term "justice", but his speech is first and foremost hagiographical and ecclesiological. During the creation God set to the universe the first justes legislation, meaning God's will who decreed the speech of the creatures for the divine providence that preserves the universe in order and harmony. Even the moral divine law has the dynamic and the function of the natural laws. The commadments are not compulsory orders, but a way, which indicates the salvation. There is also difference matters of legal justice. His contribution to the humanisation of justice is huge and presius. The moral dimension of "justice" exists already in the life of Adam and Eve, in the life of every just men of the Old Testament and the Saints of the Church. The virtue of the ancient greek philosophers and the virtue of the just men of the Old Testament are compared and critisized according to Christ's justice-virtue of the members of the Church. In addition, it is examined the problem of "Theodicy". Pain and death are educational measures for the human salvation. The Christ's redemtpion does not aim at the satisfaction of the divine justice. Salvative perspective, and not legal, have the penance of Saint Basil, which revelas the philanthropy of the spiritual Father towards his children, who deviate from the salvative way
Μετά από γραμματολογική και ιστορικοφιλολογική μελέτη των όρων "δίκη", "δίκαιος", "δικαιοσύνη" και άλλων συναφών όρων γίνονται κατανοητές οι μορφωτικές καταβολές και οι γνωσιολογικές προϋποθέσεις που καθόρισαν την περί δικαιοσύνης διδασκαλία του Μεγάλου Βασιλείου. Ο Καππαδόκης θεολόγος γνωρίζει και αξιοποιεί την αρχαιολογική εννοιολογία και προβληματική, ο λόγος του όμως είναι πρωτίστως αγιογραφικός και εκκλησιολογικός. Καταρχήν η "δικαιοσύνη" έχει την έννοια του θετού δικαίου. Δίκαιο είναι η πρώτη νομοθεσία που έθεσε ο Θεός στο σύμπαν κατά τη δημιουργία. Πρόκειται ουσιαστικά για το θείο θέλημα που θέσπισε τους λόγους των όντων, για τη θεία πρόνοια που διακρατεί το σύμπαν σε τάξη και λειτουργική αρμονία. Τη δυναμικότητα και λειτουργικότητα των φυσικών νόμων έχει και ο ηθικός θείος νόμος. Οι εντολές δεν είναι αναγκαστικές επιταγές αλλά οδοδείκτες σωτηρίας. Παρουσιάζονται και αναλύοονται οι διαφορές που βρίσκει ο χριστιανός επίσκοπος ανάμεσα στη θεία και στην ανθρώπινη διακαιική τάξη, καθώς και τα στοιχεία που συνθέτουν την υπεροχή του θείου νόμου απέναντι στον ανθρώπινο. Συγκεντρώνονται και συστηματοποιούνται τα κριτήρια με τα οποία αντιμετώπισε στην πράξη διάφορα ζητήματα δικαστικής δικαιοσύνης. Μεγάλη είναι η συμβολή του στον εξανθρωπισμό του δικαίου. Η ηθική διάσταση της "δικαιοσύνης" υπάρχει στη ζωή των πρωτοπλάστων, στη ζωή των δικαίων της Παλαιάς Διαθήκης και των Αγίων της Εκκλησίας. Η αρετή των αρχαίων Ελλήνων σοφών και η αρετή των δικαίων της Παλαιάς Διαθήκης συγκρίνονται και αξιολογούνται με βάση την κατά Χριστόν δικαιοσύνη-αρετή των μελών της Εκκλησίας. Επιπλέον εξετάζεται το πρόβλημα της Θεοδικίας. Ο πόνος και ο Θάνατος είναι παιδαγωγικά μέτρα για τη σωτηρία του ανθρώπου. Η εν Χριστώ λύτρωση και η έννοια του λύτρου που κατέναλε ο Χριστός με τη θυσία του δεν αποσκοπούν στην ικανοποίηση της θείας δικαιοσύνης, αλλά στην επαναφορά του ανθρώπου στο δρόμο της θέωσης και σωτηρίας. Σωτηριολογική προοπτική, και όχι δικανική, έχουν και τα επιτίμια του Μεγάλου Βασιλείου, τα οποία φανερώνουν τη φιλανθρωπία του πνευματικού πατρός προς τα τέκνα του που παρεκκλίνουν από τη σωτηριώδη οδό που είναι χαραγμένη μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας

PhD Thesis / Διδακτορική Διατριβή
info:eu-repo/semantics/doctoralThesis

Justice, Religious aspects
Virtue
Αρετή
Justification
Canons
Δικαίωση
Δικαιοσύνη, Θρησκευτικές απόψεις
Κανόνες

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (EL)
Aristotle University of Thessaloniki (EN)

Ελληνική γλώσσα
Αγγλική γλώσσα

2008
2009-06-21T21:00:00Z


Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας

This record is part of 'IKEE', the Institutional Repository of Aristotle University of Thessaloniki's Library and Information Centre found at http://ikee.lib.auth.gr. Unless otherwise stated above, the record metadata were created by and belong to Aristotle University of Thessaloniki Library, Greece and are made available to the public under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International license (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0). Unless otherwise stated in the record, the content and copyright of files and fulltext documents belong to their respective authors. Out-of-copyright content that was digitized, converted, processed, modified, etc by AUTh Library, is made available to the public under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International license (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0). You are kindly requested to make a reference to AUTh Library and the URL of the record containing the resource whenever you make use of this material.
info:eu-repo/semantics/openAccess



*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των αντίστοιχων Φορέων περιεχομένου.