Η διακυβέρνηση της εκπαίδευσης αποτελεί το σημαντικότερο ίσως θέμα που σχετίζεται με την απόδοση των μαθητών και των μαθητριών. Πολλές έρευνες έχουν μελετήσει τις διαστάσεις της διακυβέρνησης της εκπαίδευσης και έχουν σημειώσει τον καθοριστικό ρόλο της τελευταίας. Η συγκριτική ανάλυση του εκπαιδευτικού συστήματος τριών χωρών της Ευρώπης με διαφορετικά εκπαιδευτικά χαρακτηριστικά (Γερμανία, Σουηδία, Ιταλία) με το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα διακυβέρνησης ανέδειξε σημαντικές διαφορές που εν μέρει σχετίζονται με τα ειδικά χαρακτηριστικά της ελληνικής πραγματικότητας, όπως είναι για παράδειγμα η ανάγκη για μεγάλο αριθμό σχολείων εξαιτίας των πολλών νησιών και των απομακρυσμένων ορεινών περιοχών. Ωστόσο, από την άλλη πλευρά, η έλλειψη ουσιαστικής αξιολόγησης των εμπλεκομένων στην εκπαίδευση και η ως εκ τούτου, αδυναμία ουσιαστικής αποκέντρωσης των αρμοδιοτήτων και των ευθυνών στα πλαίσια της διακυβέρνησης της εκπαίδευσης στην Ελλάδα, οδηγούν σε χαμηλή αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα, ενώ χρόνια γραφειοκρατικά προβλήματα καθιστούν την υπάρχουσα κατάσταση ιδιαίτερα προβληματική.