Έχοντας ως στόχο την αξιολόγηση 7 ελληνικών ποικιλιών μαλακού σιταριού ως προς την ανθεκτικότητα τους στην ξηρασία που προκλήθηκε με τη χρήση πολυαιθυλενικής γλυκόλης, εγκαταστάθηκε πείραμα (in vivo) σε θερμοκήπιο κατά την καλλιεργητική περίοδο 2019-2020 στην περιοχή της Φλώρινας. Οι ποικιλίες που χρησιμοποιήθηκαν ήταν οι Αχελώος, Απολλωνία, Γενερόζο, Δοϊράνη, Νέστος, Στρυμώνας και Ορφέας οι οποίες δημιουργήθηκαν στο Ινστιτούτο Σιτηρών Θεσσαλονίκης του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ.
Το πειραματικό σχέδιο που εφαρμόστηκε ήταν τεμάχια με υποτεμάχια (split- plot) σε πλήρεις τυχαιοποιημένες ομάδες (RCB). Οι 7 ποικιλίες μαλακού σιταριού αποτελούσαν τα τεμάχια, οι 4 επεμβάσεις με πολυαιθυλενική γλυκόλη (0%, 5%, 10% και 15% PEG) τα υποτεμάχια και εφαρμόστηκαν 10 επαναλήψεις για κάθε μεταχείριση.
Κατά τη διεξαγωγή του πειράματος μετρήθηκαν, το μήκος στάχυος με άγανα, το μήκος στάχυος, το ύψος των φυτών, ο αριθμό των αδελφιών ανά φυτό καθώς και η συγκέντρωση προλίνης στα φυτά ως απόκριση στην επίδραση της ξηρασίας.
Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι η μείωση της εδαφικής υγρασίας που προκλήθηκε από τη πολυαιθυλενική γλυκόλη επηρέασε τα υπό μελέτη χαρακτηριστικά και ότι μεταξύ των ποικιλιών, των μεταχειρίσεων με πολυαιθυλενική γλυκόλη και της αλληλεπίδρασής τους παρατηρήθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές. Η αντίδραση της εκάστοτε ποικιλίας στην έκφραση των μελετώμενων χαρακτηριστικών φαίνεται ότι επηρεάστηκε από τον γενότυπο. Το μήκος στάχυος με άγανα εμφάνισε μία θετική συσχέτιση με τη συγκέντρωση της PEG και έτσι στη μεγαλύτερη συγκέντρωση 15% PEG παρατηρήθηκε το μέγιστο μήκος. Οι τιμές του μήκους στάχυος κυμάνθηκαν από 5,251cm έως 2,867 cm με τη μέγιστη τιμή να εμφανίζει η ποικιλία Νέστος και την ελάχιστη η Απολλωνία. Στο ύψος φυτού παρατηρήθηκε μία διακύμανση από 56,137 cm στην ποικιλία Στρυμώνα έως 47,936 cm στην ποικιλία Γενερόζο. Η μεταχείριση ξηρασίας μείωσε το μήκος του στάχυος και το ύψος των φυτών, ενώ αύξησε το μήκος στάχυος με άγανα στις μελετώμενες ποικιλίες. Όσον αφορά το αδέλφωμα ο αριθμός των φυτών που αδέλφωσαν ήταν ελάχιστος στις ποικιλίες Γενερόζο, Δοϊράνη, Νέστο, Στρυμώνα και Ορφέα, ενώ κανένα από τα φυτά δεν έδωσε αδέλφια στις ποικιλίες Αχελώο και Απολλωνία.
Τέλος η προκληθείσα υδατική καταπόνηση από την πολυαιθυλενική γλυκόλη αύξησε τη συγκέντρωση της προλίνης στα φυτά που υποβλήθηκαν σε αυτή. Τη μέγιστη τιμή παρουσίασαν τα φυτά της ποικιλίας Στρυμώνας (0,308 mmol/g DW) και αυτό μπορεί V να τη χαρακτηρίσει ως την πιο ανθεκτική ποικιλία μεταξύ των άλλων και την ελάχιστη αυτά του Ορφέα (0,154 mmol/g DW).
TEI of West Macedonia
