Ο πρόωρος τοκετός θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα δημόσιας υγείας, καθώς συνδέεται με υψηλά ποσοστά νεογνικής νοσηρότητας και θνησιμότητας που οδηγούν σε μεγάλη κοινωνική, οικονομική και ψυχολογική επιβάρυνση της οικογένειας. Ως πρόωρος τοκετός θεωρείται ο τοκετός ο οποίος λαμβάνει χώρα πριν την 37η εβδομάδα κύησης με κατώτερο όριο την 23 εβδομάδα. Το ποσοστό του πρόωρου τοκετού είναι περίπου 10%. Παρά την πρόοδο της τεχνολογίας και τη βελτίωση της γνώσης στη σύγχρονη γυναικολογία και νεογνολογία, η συχνότητα εμφάνισης του αυξάνεται. Οι γυναίκες οι οποίες είναι προσβεβλημένες με κάποια λοίμωξη του γεννητικού συστήματος , αυτές οι οποίες εμφανίζουν προεκλαμψία, ιστορικό προηγούμενων πρόωρων τοκετών, παθήσεις στο τράχηλο και στη μήτρα έχουν αυξημένο κίνδυνο να γεννήσουν πρόωρα. Ακόμα παράγοντες κινδύνου για έναν τέτοιο τοκετό είναι οι επιπλοκές του πλακούντα και του αμνιακού υγρού καθώς ακόμα και εμβρυικά αίτια. ετών Η έγκαιρη ανίχνευση των εγκύων υψηλού κινδύνου είναι καθοριστικής σημασίας για την πρόληψη της πρόωρης γέννησης και τη διευκόλυνση και των θεραπευτικών παρεμβάσεων.