Η περιπλεκόμενη από κακοήθειες κύηση δεν είναι ένα τόσο σπάνιο φαινόμενο, όπως πιστεύεται ότι είναι. Λόγω της αργοπορημένης τεκνοποίησης και των συνεχώς αυξανόμενων ελέγχων, ένα όλο και αυξανόμενο ποσοστό των γυναικών διαγιγνώσκεται με κάποια μορφή κακοήθειας κατά την διάρκεια της κύησης, με τον καρκίνο του τραχήλου να είναι ο πιο συχνός. Γυναικολόγοι, μαιευτήρες, ογκολόγοι και χειρουργοί, στην προσπάθειά τους να αντιμετωπίσουν κάθε περιστατικό, παρουσιάζουν συνεχώς νέα δεδομένα συνδυαστικής θεραπείας και χειρουργικών παρεμβάσεων κάθε χρόνο. Έχοντας πάντα ως στόχο την εύρεση αποτελεσματικών και χωρίς επιπτώσεις τρόπων έτσι ώστε τόσο η μητέρα όσο και το έμβρυο να μπορεί να σωθούν. Λόγω όμως, της ειδικής μεταχείρισης που χρήζει ο καρκίνος, μερικές φορές οι μέλλουσες μητέρες δεν έχουν το περιθώριο να αποφανθούν, γεγονός το οποίο οφείλεται στην αναπόφευκτη και ραγδαία εξέλιξη της νόσου, ενώ κάποιες χάνουν τη μάχη με τον καρκίνο πολύ νωρίς στην εγκυμοσύνη τους. Ορισμένες περιπτώσεις, μετά από μήνες πολύπλοκων και πολλαπλών θεραπειών, μετά από επίπονα ψυχολογικά και ηθικά προβλήματα έχουν ως αποτέλεσμα μια υγιή μητέρα, ένα βιώσιμο παιδί και ακόμη και μια πιθανότητα μεταγενέστερης εγκυμοσύνης.