Η παρούσα εργασία μελετά την επικοινωνιακή στρατηγική του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ την περίοδο 2015-2019 από την σκοπιά της διαρκούς εκστρατείας. Τα βασικά ερωτήματα της έρευνας είναι δύο. Πρώτον, εάν ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, εφάρμοσε τη διαρκή καμπάνια και δεύτερον, εάν η στρατηγική αυτή επηρέασε τη δημοτικότητα του. Η έρευνα επικεντρώνεται στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ καθώς ήταν το μόνο κόμμα της αριστεράς το οποίο βρέθηκε στην εξουσία για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας. Η μελέτη εστιάζει στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα καθότι άσκησε τα καθήκοντα του πρωθυπουργού ως αρχηγός του μεγαλύτερου κυβερνητικού εταίρου.
Το πρώτο κεφάλαιο, αποτελεί το θεωρητικό μέρος της εργασίας όπου γίνεται η βιβλιογραφική επισκόπηση όσον αφορά τη διαρκή εκλογική εκστρατεία. Στην συνέχεια, αναλύονται οι λόγοι ύπαρξης της και η ιστορική της εξέλιξη. Για την καλύτερη κατανόηση της ως μελέτες περίπτωσης αποτελούν οι ΗΠΑ και η Ελλάδα. Η επιλογή ανάλυσης της χρήσης της διαρκούς εκλογικής εκστρατείας από τους προέδρους και τους πρωθυπουργούς των δύο χωρών έγινε καθώς, η εμφάνιση της ξεκίνησε από τις ΗΠΑ ενώ όσο αφορά την Ελλάδα, η χρήση της από τους πρωθυπουργούς των περασμένων ετών αποτελεί βάση για την εκπόνηση της δικής μας έρευνας.
Στο δεύτερο κεφάλαιο, διατυπώνεται η μεθοδολογία και η διαδικασία που ακολουθήθηκε για την συλλογή των δεδομένων με σκοπό την ολοκλήρωση της εργασίας. Για την εκπόνηση της έρευνας ακολουθήθηκε η ποιοτική και ποσοτική μέθοδος. Στο τρίτο κεφάλαιο, γίνεται αναφορά στην λειτουργία του πολιτικού και μιντιακού συστήματος στην Ελλάδα και στο πώς η διαρκής εκστρατεία εξελίχθηκε μέσα από τον συνδυασμό της πολιτικής και των ΜΜΕ.
Στο τέταρτο κεφάλαιο, αναφέρονται όλες οι τακτικές που εφάρμοσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας κατά τη διαρκή εκλογική του εκστρατεία βάση των πέντε κριτηρίων που περιλαμβάνουν: τις θεσμικές δομές επικοινωνιακής πολιτικής, τη συνεργασία με επαγγελματίες επικοινωνιολόγους, τη χρήση απόρρητων δημοσκοπήσεων για τη διαμόρφωση της πολιτικής κι επικοινωνιακής στρατηγικής, την πραγματοποίηση δημοσίων εμφανίσεων και τη διαμόρφωση προεκλογικής μορφής πολιτικών μηνυμάτων (Koliastasis, 2014).
Στο πέμπτο κεφάλαιο, γίνεται στατιστική ανάλυση των δεδομένων που συλλέξαμε όσον αφορά την επίδραση που είχαν οι δημόσιες εμφανίσεις στην δημοτικότητα του πρωθυπουργού. Οι δημόσιες εμφανίσεις διαχωρίστηκαν σύμφωνα με την τυπολογία του Kernell, η οποία αναφέρει πως χωρίζονται σε κύριες (major), οι οποίες περιλαμβάνουν τις δημόσιες δραστηριότητες του πρωθυπουργού που απευθύνονται σε εθνικό ακροατήριο και σε δευτερεύουσες (minor) οι οποίες αναφέρονται επίσης στις δημόσιες δραστηριότητες του πρωθυπουργού οι οποίες πραγματοποιούνται σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο (1986: 85). H συσχέτιση (correlation) μεταξύ των δύο μεταβλητών (δημοτικότητα-δημόσιες εμφανίσεις) επιτεύχθηκε και αναλύθηκε μέσω του στατιστικού προγράμματος SPSS.
Στο έκτο κεφάλαιο πραγματοποιείται συγκριτική ανάλυση ανάμεσα στους τέσσερις πολιτικούς ηγέτες της Ελλάδας των τελευταίων είκοσι ετών τον Κώστα Σημίτη, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον Γιώργο Παπανδρέου, και τον Αλέξη Τσίπρα σχετικά με τον τρόπο εφαρμογής της διαρκούς εκλογικής εκστρατείας που ακολούθησε ο κάθε πρωθυπουργός της Ελλάδας στη θητεία του. Τέλος, στο έβδομο κεφάλαιο συνοψίζονται τα συμπεράσματα της ερευνάς.
Π > Πολιτική επικοινωνία - Ελλάδα
Π > Πολιτική
Σ > Στρατηγικός σχεδιασμός
Social Sciences ▶ Media and Communications Media
(EN)
Πολιτική επικοινωνία - Ελλάδα
Πολιτική
Στρατηγικός σχεδιασμός
Greek
Σχολή Τεχνολογικών Εφαρμογών > Τμήμα Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας ΤΕ (Καστοριά)
TEI of West Macedonia
