Με την εργασία, επιχειρείται να καταδειχθεί ότι η μητρότητα δεν είναι απαραιτήτως το πεπρωμένο κάθε γυναίκας. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι υποτιμάται η σημασία της. Αντιθέτως, η τεκνοποιία θεωρείται ως η πιο σοβαρή απόφαση που μπορεί να πάρει ο άνθρωπος στη ζωή του καθώς η ανατροφή του παιδιού αναγνωρίζεται ως η πιο επίπονη και απαιτητική εργασία. Ως εκ τούτου, στην απόφαση για την απόκτηση ενός παιδιού πρέπει να πρεσβεύουν η υπευθυνότητα και η συνειδητοποίηση για τη σοβαρότητα του εγχειρήματος. Εάν η απόφαση λαμβάνεται γιατί «έτσι πρέπει» ή γιατί «αργότερα δεν θα μπορώ»,υπάρχει μεγάλη πιθανότητα οι γυναίκες αυτές να συνειδητοποιήσουν ότι έλαβαν την απόφασή τους για λανθασμένους λόγους, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν δυστυχισμένες γυναίκες και μητέρες και να γεννηθούν παιδιά τα οποία δεν θα ανατραφούν σωστά. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να προλαμβάνεται και να αντιμετωπίζεται με κάθε δυνατό τρόπο. Πως ορίζεται το δικαίωμα στη μητρότητα; Αποτελεί η μητρότητα επιλογή, επιβολή, υποχρέωση, δικαίωμα ή απαγόρευση; Έχουν όλες οι γυναίκες την δυνατότητα ή την
ικανότητα να υποστηρίξουν μια τέτοια επιλογή;