Η εμφάνιση μιας κρίσιμης κατάστασης και ο χειρισμός της (crisis management), κάθε άλλο παρά ευχάριστος και επιθυμητός είναι για τον διαχειριστή της. Οι περισσότερες επιχειρησιακές κρίσεις και οι συνέπειες που προκαλούν, που συχνά είναι καταστροφικές για μια επιχείρηση(για παράδειγμα η περίπτωση της Exxon στη Valdez), έρχονται ως επί το πλείστον απρόσμενα, χωρίς δηλαδή να δείχνουν σημάδια για την εμφάνισή τους. Ανατρέχοντας, όμως, στην γνωστή, κλασική παροιμία ‘ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται’, μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι και ένας καλός διαχειριστής από τον χειρισμό των κρίσεων χαρακτηρίζεται, άσχετα από το είδος ή το μέγεθος της κρίσης που έχει να αντιμετωπίσει. Οι κρίσεις, θα λέγαμε ότι αποτελούν από μόνες τους μια πρόκληση για τους επαγγελματίες τις ομάδας διαχείρισης κρίσεων, μια ευκαιρία διαφορετικά για να αναδειχθούν και προφανώς αποδειχθούν οι γνώσεις, οι ικανότητες, τα δυνατά και αδύνατα σημεία που κρύβουν μέσα τους οι επαγγελματίες αυτής της ομάδας. Το βέβαιο είναι ότι οι δημόσιες σχέσεις σαν ένα πολύτιμο επικοινωνιακό εργαλείο, αν δεν καταφέρουν να κάνουν <<θαύματα>> για μια επιχείρηση/οργανισμό, δραστηριοποιούνται για την επίτευξη της υλοποίησης των στόχων του ως ένα μέσω επικοινωνίας,γιατί όπως γνωρίζουμε οι δημόσιες σχέσεις είναι επικοινωνία.