Οι συγκολλήσεις είναι μία από τις κύριες τεχνικές εκτέλεσης και επισκευής δια¬φόρων μεταλλικών κατασκευών.
Η συγκόλληση πετυχαίνεται με τη θέρμανση των συνδεόμενων μετάλλων σε κατάλληλη θερμοκρασία για κάθε περίπτωση, με πίεση ή μη και με χρησιμοποίηση ή μη πρόσθετου υλικού.
Ανεξάρτητα από τη μέθοδο που χρησιμοποιείται, οι συγκολλήσεις διακρίνονται σε άμεσες, αυτογενείς και ετερογενείς.
• Άμεσες. Είναι οι συγκολλήσεις που πετυχαίνονται με θέρμανση των προς συγκόλληση μετάλλων σε θερμοκρασία χαμηλότερη της τήξης τους, έως ότου κατα¬στεί εύπλαστο το μέταλλο. Η συγκόλληση αυτή πετυχαίνεται με πίεση ή με σφυρηλα¬σία, χωρίς τη χρησιμοποίηση πρόσθετου υλικού.
•Αυτογενείς. Είναι συγκολλήσεις που πετυχαίνονται με τη θέρμανση των μετάλ¬λων προς συγκόλληση μέχρι την τήξη τους και με την προσθήκη ή μη πρόσθετου αυτογενούς μετάλλου. Στην περίπτωση αυτή έχουμε σύντηξη του βασικού μετάλλου με το εναποτιθέμενο υλικό. Εναποτιθέμενο υλικό είναι αυτό το οποίο προέρχεται από το πρόσθετο υλικό (του ηλεκτροδίου) και σχηματίζεται η κόλληση της σύνδεσης.
•Ετερογενείς. Είναι οι συγκολλήσεις που πετυχαίνονται με τη βοήθεια ευτηκτότερου υλικού άλλης χημικής σύστασης. Οι συγκολλήσεις αυτού του είδους δεν είναι τόσο ισχυρές όσο οι αυτογενείς. Οι ετερογενείς συγκολλήσεις διακρίνονται σε μαλακές και σκληρές.
TEI of West Macedonia
