Παγκοσμιοποίηση είναι η αυτονόμηση όλων εκείνων των παραμέτρων (οικονομία, επικοινωνία, τεχνολογία) οι οποίες μέχρι μερικές δεκαετίες νωρίτερα επεδίωκαν να έχουν σύνορα μέσα σε ένα κράτος - προστάτη. Παράμετροι που τείνουν να ελευθερώνονται και να διαχέονται, ακολουθώντας την παγκοσμιοποίηση, είναι το εμπόριο, η κοινωνική δομή, η τεχνολογία, η κουλτούρα, το πολιτικό σύστημα και η γνώση. Ο όρος αυτός συχνά χρησιμοποιείται στην επιχειρηματολογία για την ανάγκη μιας νέας καθολικού τύπου ηγεμονίας στον κόσμο και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1944 σε οικονομικό πλαίσιο από τον Theodore Levitt. Η παγκοσμιοποίηση σήμερα αποτελεί ένα μείζον θέμα στο πολιτικοοικονομικό στερέωμα δεδομένου ότι τα σύνορα των κρατών τείνουν να καταργηθούν.