Η εγγραφή αυτής της εργασίας αναλύει τα είδη της τη φάση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, τη φάση των συλλογικών συμβάσεων ή των συλλογικών συμφωνιών κανονιστικού ή ενοχικού τύπου και την φάση των συλλογικών διαπραγματεύσεων προκύπτουν από τα αδιέξοδα των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Κατά το μέρος που οι συλλογικές διαπραγματεύσεις αποσκοπούν στην κανονιστική ρύθμιση των όρων εργασίας αποτέλεσαν το κυριότερο μέσο διάπλασης και εξέλιξης του κοινωνικού κράτους που ενώ στην αρχική του φάση οικοδομήθηκε με δίκαιο κρατικής προέλευσης, στην όψιμη περίοδο ανάπτυξής του στηρίχθηκε στο δίκαιο της αυτονομίας, το οποίο είναι το δίκαιο επαγγελματικής προέλευσης, που συνειδητά επιλέχθηκε για την περιθωριοποίηση του πρώτου. Παράλληλα αναλύσει τα γενικά χαρακτηριστικά των επί μέρους ρυθμίσεων για το περιεχόμενο τα κατ' ιδίαν αντικείμενα των όπως ο χρόνος εργασίας, οι αμοιβές των εργαζομένων, η σύναψη οι όροι λειτουργίας και η λήξη των ατομικών συμβάσεων εργασίας, τις υποχρεώσεις και δικαιώματα εργοδοτών και εργαζομένων, όπως και τις δεσμεύσεις των εργοδοτών και εργαζομένων από τη συλλογική σύμβαση εργασίας και την χρονική ισχύ των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Επίσης αναφέρει αρκετά σημεία του ν. 1876/1990, ο οποίος αποτέλεσε σταθμό την ιστορία των Ελληνικών μεταρρυθμίσεων, όπου με το νόμο αυτό αποκαθίσταται η συλλογική αυτονομία στην αυθεντική της μορφή.
Ε > Εργατικό δίκαιο
Social Sciences ▶ Economics and Business Accounting
(EN)
Εργατικό δίκαιο
Greek
Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας > Τμήμα Λογιστικής (Κοζάνη)
TEI of West Macedonia
