Η κοινωνική ανάπτυξη του ατόμου θα περάσει από ορισμένες χαρακτηριστικές φάσεις, στις οποίες η κοινωνική συμπεριφορά εμφανίζει ιδιαίτερα γνωρίσματα. Υπάρχει μια εποχή κατά την οποία ο «άλλος» δεν υπάρχει για το βρέφος. Είναι η περίοδος του αυτισμού, όπου το παιδί απορροφάται από τον εαυτό του. Αργότερα κατά την νηπιακή ηλικία, η κοινωνικοποίηση θα προσκρούσει σ’ άλλο εμπόδιο, τον εγωκεντρισμό, όπου το νήπιο αναγνωρίζει τους άλλους, αλλά κέντρο όλων θεωρεί τον εαυτό του. Κατά τη σχολική ηλικία, ο εγωκεντρισμός κάμπτεται. Το παιδί εκτιμά περισσότερο αντικειμενικά τα πράγματα. Κατά την εφηβική ηλικία, το άτομο συνειδητοποιεί την κατάστασή του και εκείνη του άλλου. Γνωρίζει τον εαυτό του και το άλλο εγώ, με το οποίο έρχεται σε προσωπική επικοινωνία. Η κοινωνική ανάπτυξη στον άνθρωπο αρχίζει κατά την παιδική ηλικία κι ολοκληρώνεται προς το τέλος της εφηβικής ή και αργότερα. Κατά τη γέννησή του ο άνθρωπος δεν είναι ούτε κοινωνικός ούτε μη κοινωνικός. Έχει προδιαθέσεις για κοινωνικοποίηση, αλλά αυτή πραγματοποιείται με τις επιδράσεις που θα δεχθεί το άτομο μέσα στην κοινωνία που ζει.
TEI of West Macedonia
