Τα προβλήματα έλλειψης νερού σε πολλές πλέον περιοχές ανά τον πλανήτη, έχουν δημιουργήσει την ανάγκη χρήσης συγκεκριμένων τεχνολογικών μεθόδων για την παραγωγή καθαρού νερού κι αξιοποίησής του. Μια τέτοια μέθοδος είναι η αφαλάτωση, που αποτελεί την πιο προσοδοφόρα, αξιόπιστη και με πολλά επιτυχημένα παραδείγματα λύση. Με αυτή την τεχνολογία παραγωγής καθαρού και πόσιμου νερού από το θαλασσινό, επιτυγχάνεται η απομάκρυνση των μολυσματικών ουσιών και του άλατος, με ένα πλήθος διαφορετικών τεχνικών που μπορούν να χρησιμοποιούνται ανάλογα με την κάθε περίπτωση. Ως εκ τούτου, υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας μονάδας αφαλάτωσης προσαρμοσμένης στις συγκεκριμένες συνθήκες θερμοκρασίας και τα γεωλογικά χαρακτηριστικά του κάθε τόπου, αλλά και στη δυναμικότητα με την οποία προορίζεται να λειτουργεί, που μπορεί να είναι από μικρή (18 m3 καθαρού νερού ανά ημέρα), έως υπέρογκη (800.000 m3/ημέρα). Κατά την έρευνα για τα στάδια που ακολουθούνται ως προς την επιλογή της διαδικασίας, είναι απαραίτητο να αποτιμηθεί η χρήση των τεχνολογιών αφαλάτωσης σε όλο τους το φάσμα, δίνοντας έμφαση στην καλύτερη απόδοση που μπορεί να έχουν χωρίς να υπάρχει υπερκατανάλωση ενέργειας και το κόστος που συνοδεύει την κάθε επιλογή. Με τον τρόπο αυτό και με ένα κατάλληλα σχεδιασμένο σύστημα που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του κάθε τόπου ,θα μπορούσαν να ευεργετηθούν και τα ελληνικά νησιά που χαρακτηρίζονται «άνυδρα». Σε αρκετά νησιά του Κεντρικού Αιγαίου είναι πλέον έντονο το πρόβλημα της λειψυδρίας. Με την εκμετάλλευση όμως του ανέμου και του ήλιου, θα ήταν δυνατή η εγκατάσταση μονάδων αφαλάτωσης που χρησιμοποιούν την άφθονη ενέργεια που παρέχεται από τις ανανεώσιμες πηγές. Συνεπώς, η αναζήτηση της κατάλληλης τεχνολογίας αφαλάτωσης κι εφαρμογής της μπορεί να δώσει ολοκληρωμένες λύσεις στα προβλήματα έλλειψης νερού αρκετών άνυδρων περιοχών, με αντίκτυπο και στην οικονομική και κοινωνική τους ευημερία. Σκοπός λοιπόν αυτής της μελέτης είναι η αποτίμηση των σημαντικότερων παραμέτρων που επηρεάζουν την τεχνολογία της αφαλάτωσης στις υπάρχουσες εκδοχές της, με κεντρικό γνώμονα την ενεργειακή κατανάλωση και το κόστος τους. Ερευνώνται οι κατά περίπτωση διεργασίες αφαλάτωσης, η δυναμικότητα του εκάστοτε συστήματος που προσαρμόζεται, η αλατότητα του προς αφαλάτωση και του τελικώς παραγόμενου νερού και η τεχνολογία ενεργειακής τροφοδοσίας που χρησιμοποιείται. Επιδιώκεται συνεπώς να αποκτηθεί μια πληρέστερη και πιο συνολική εικόνα για τις δυνατότητες εγκατάστασης τέτοιων μονάδων, όπως στην προκειμένη περίπτωση για την εγκατάσταση στην περιοχή “Λιμνονάρι”.
TEI of West Macedonia
