Μελέτη της διατροφικής παχυσαρκίας στη δερματική τραυματική επούλωση

RDF 

 
This item is provided by the institution :
University of Crete
Repository :
E-Locus Institutional Repository
see the original item page
in the repository's web site and access all digital files if the item*
share



Semantic enrichment/homogenization by EKT
2014 (EN)
Μελέτη της διατροφικής παχυσαρκίας στη δερματική τραυματική επούλωση

Δασκαλάκη Ακριβή, Δήμητρα

Βενυχάκη, Μαρία
Γανωτάκης, Δημήτριος

Η δερματική τραυματική επούλωση είναι μία ιδιαίτερα πολύπλοκη διαδικασία, η οποία προϋποθέτει τη συνεργασία πολλών κυτταρικών πληθυσμών και παραγόντων. Η διαδικασία της δερματικής τραυματικής επούλωσης χωρίζεται σε τρεις διακριτές αλλά επικαλυπτόμενες φάσεις. Ονομαστικά είναι οι εξής: 1.φλεγμονή, 2. Επαναθηλιοποίηση, 3. Αναδόμηση. Παρόλο που η πλήρης αναγέννηση του τραυματισμένου ιστού είναι σπάνια σε ενηλίκους, η τραυματική επούλωση του δέρματος είναι συνήθως ολοκληρωμένη σε υγιή άτομα. Όμως, πολλά ασθενείς δεν εμφανίζουν ικανοποιητικό βαθμό τραυματικής επούλωσης, όπως συμβαίνει σε άτομα μεγάλης ηλικίας, διαβητικά και παχύσαρκα. Συγκεκριμένα, μεταβολικά προβλήματα που σχετίζονται με τη διατροφική παχυσαρκία (diet-induced obesity, DIO) όπως είναι η ανοχή στην ινσουλίνη, η χρόνια χαμηλού βαθμού φλεγμονή (Chronic low grade systemic inflammation, CLGSI) και o ο διαβήτης καταλήγει σε καθυστερημένη επούλωση. Για το λόγο αυτό η μελέτη του ρόλου της διατροφικής παχυσαρκίας στην δερματική τραυματική επούλωση θεωρείται ένα πολύ ενδιαφέρον και επίκαιρο θέμα, ιδιαίτερα όταν αυτή συνδυάζεται με στρεσογόνους παράγοντες. Σκοπός της εργασίας αυτής ήταν να διευκρινιστεί ο ρόλος της επαγόμενης από διατροφή παχυσαρκίας και της συνεπαγόμενης χρόνιας χαμηλού βαθμού φλεγμονής (DIO-CLGSI) στη δερματική τραυματική επούλωση, in vivo, σε φυσιολογικές καταστάσεις και σε καταστάσεις μειωμένου στρες. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιήθηκαν για τη διεξαγωγή των πειραμάτων μας ποντίκια αγρίου τύπου (wt) αλλά και ποντίκια τα οποία, είχαν έλλειψη του γονιδίου της εκλυτικής ορμόνης της κορτικοστερόνης (Crh-/-), τα οποία είχαν μηδαμινή απόκριση στο στρες. Αρσενικά ζώα 8 εβδομάδων από τους δύο γονότυπους τρέφονταν με τροφή πλούσια σε υψηλά λιπαρά (high fat diet, HFD) για 15 εβδομάδες. Ζώα ελέγχου (control) τρέφονταν με κανονική τροφή για τρωκτικά. Μετά το τέλος των 15 εβδομάδων, πραγματοποίηθηκε εκτίμηση της παχυσαρκίας και της τραυματικής επούλωσης και στους δύο γονοτύπους. Τα αποτελέσματα της εργασίας συνοψίζονται παρακάτω. Τα ζώα αγρίου τύπου που τρέφονταν με την HFD εμφάνισαν υψηλά επίπεδα γλυκόζης και αυξημένη ανοχή στην ινσουλίνη, καθώς επίσης και σημαντικά καθυστερημένη τραυματική επούλωση. Αντίθετα ηχορήγηση HFD δεν επηρέασε την τραυματική επούλωση στα Crh-/-. Τα ευρήματα αυτά δείχνουν για πρώτη φορά τα αποτελέσματα των συστεμικών διαφορών που παρατηρούνται κατά τη DIO στα στάδια της δερματικής τραυματικής επούλωσης σε καταστάσεις μειωμένου στρες. Η κατανόηση αυτών των αποτελεσμάτων μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη νέων θεραπευτικών μεθόδων για τη βελτίωση της διαδικασίας της επούλωσης σε παχύσαρκα άτομα. (EL)

text

Πανεπιστήμιο Κρήτης (EL)
University of Crete (EN)

2014-11-21




*Institutions are responsible for keeping their URLs functional (digital file, item page in repository site)