Ο καρκίνος αποτελεί μια από τις σημαντικότερες αιτίες θνησιμότητας σε ολόκληρο τον κόσμο. Αποτελεί πολύπλοκη, πολυσταδιακή και πολυπαραγοντική νόσο που οφείλεται στον ανώμαλο κυτταρικό πολλαπλασιασμό και την ανεξέλεγκτη κυτταρική διαίρεση και διαφοροποίηση των νεοπλασματικών κυττάρων. Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί την συχνότερη μορφή καρκίνου στον άνθρωπο. Η αξιολόγηση της κατάστασης θρέψης αποτελεί κρίσιμο προγνωστικό δείκτη επιβίωσης σε ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο. Μια από τις ευρέως χρησιμοποιούμενες και αξιόπιστες μεθόδους εκτίμησης της διατροφικής κατάστασης των ασθενών με καρκίνο αποτελεί η συγκέντρωση της αλβουμίνη στον ορό των ασθενών. Σύγχρονες κλινικές, επιδημιολογικές μελέτες αναφέρουν ότι τα επίπεδα αλβουμίνης στον ορό συνδέονται με την εξέλιξη της νόσου του καρκίνου και τον χρόνο επιβίωσης των ασθενών μετά την αρχική διάγνωση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας πτυχιακής εργασίας είναι να προσδιοριστούν τα επίπεδα αλβουμίνης στον ορό ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (μη ΜΚΚΠ) και να διερευνηθεί η πιθανή συσχέτισή τους με την εξέλιξη της νόσου και τον χρόνο επιβίωσης τους. Υλικό-Μέθοδοι: Στην παρούσα μελέτη συμμετείχαν 100 ασθενείς με μη ΜΚΚΠ και χωρίς καμία ενεργή λοίμωξη. Δείγματα αίματος ελήφθησαν πριν την έναρξη της θεραπευτικής παρέμβασης. Τα επίπεδα αλβουμίνης ορού προσδιορίστηκαν με την μέθοδο της φασματοφωτομετρίας. Διερευνήθηκε η πιθανή συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων αλβουμίνης στον ορό και των κλινικοπαθολογικών παραμέτρων, της κατάστασης λειτουργικής ικανότητας, καθώς και της επιβίωσης των ασθενών. Αποτελέσματα: Τα μειωμένα επίπεδα αλβουμίνης στον ορό συσχετίστηκαν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό με την προχωρημένη ηλικία των ασθενών (p=0.004), τον χαμηλό βαθμό διαφοροποίησης του όγκου (p=0.027), την μειωμένη κατάσταση λειτουργικής ικανότητας (p=0.029), την παρουσία λεμφαγγειακής διήθησης (p=0.010) και το προχωρημένο στάδιο της νόσου (p<0.001). Τα μειωμένα επίπεδα αλβουμίνης στον ορό συσχετίστηκαν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό με μικρότερο μέγεθος όγκου (p=0.005), την παρουσία διήθησης στους λεμφαδένες (p=0.004) και την παρουσία μεταστάσεων σε απομακρυσμένα όργανα (p<0.001). Στη μονοπαραγοντική ανάλυση επιβίωσης, οι ασθενείς με μειωμένα επίπεδα αλβουμίνης στον ορό παρουσίασαν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μικρότερο χρόνο επιβίωσης σε σύγκριση με τους ασθενείς που είχαν αυξημένα επίπεδα αλβουμίνης ορού (Δοκιμασία log-rank, p=0.001). Στην πολυπαραγοντική ανάλυση επιβίωσης, το στάδιο της νόσου, η κατάσταση λειτουργικής ικανότητας και τα επίπεδα αλβουμίνης ορού αναγνωρίστηκαν ως ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες (Ανάλυση κατά Cox, p=0.001). Συμπεράσματα: Τα επίπεδα αλβουμίνης στον ορό διαπιστώθηκε ότι σχετίζονται με την εξέλιξη της κακοήθους εξαλλαγής και με την επιβίωση των ασθενών με μη ΜΚΚΠ. Η αλβουμίνη του ορού αποτελεί δείκτη της διατροφικής κατάστασης και παρουσιάζει σημαντική προγνωστική αξία όσον αφορά την εξέλιξη της νόσου και την επιβίωση των ασθενών με μη ΜΚΚΠ.
Introduction: Cancer is one of the leading causes of morbidity and mortality worldwide. It is a complex, multistep and multifactorial disease due to abnormal cell proliferation and uncontrolled cell division and differentiation of tumor cells. Lung cancer is considered as the leading type of cancer in both genders. In recent years, the role of malnutrition as a predictor of disease progression and patients’ survival rate has received special attention. Serum albumin levels constitute a widely and efficiently tool for assessing the cancer patients nutritional status, which in turn may affect their disease progression and survival rate. Aim: The present study is aimed to assess the clinical significance of serum albumin levels, a measure of patients’ nutritional status in non-small cell lung carcinoma (NSCLC). Material and Methods: One hundred NSCLC patients with no active infection were included in the study. Blood samples were taken preoperatively before any therapeutic intervention. Serum albumin levels were assessed by spectrophotometry and were analyzed in relation with clinicopathological parameters, performance status and patients’ survival. Results: Decreased serum albumin levels were significantly associated with older patients’ age (p=0.004), poor histopathological grade of differentiation (p=0.027), low performance status (p=0.029), presence of lymphovascular invasion (p=0.010) and advanced histopathological stage (p<0.001). Decreased serum albumin levels were significantly associated with larger tumor size (p=0.005), the presence of lymph node metastases (p=0.004), as well as the presence of organ metastases (p<0.001). In univariate analysis, NSCLC patients presenting lower serum albumin levels were significantly associated with shorter survival rates compared to those with low albumin levels (log-rank test, p=0.001) .In multivariate analysis, histopathological stage, performance status and serum albumin levels were identified as independent prognostic factors (Cox-regression analysis, p= 0.001). Conclusions: The present study supported evidence that serum albumin, an indicator of patients’ nutritional status may be associated the malignant transformation of NSCLC. Serum albumin seems to exert the significant predictive value concerning patients’ survival.
University of the Aegena
