Τα υγρά απόβλητα επεξεργασίας του γάλακτος συνιστούν ιδιαίτερα σημαντικό περιβαλλοντικό πρόβλημα, καθώς παρουσιάζουν υψηλό οργανικό φορτίο και μεγάλες διακυμάνσεις. Παρά το γεγονός ότι οι περιβαλλοντικοί νόμοι θέτουν σαφή όρια για τα επίπεδα των ρυπαντών, η συνήθης πρακτική που εφαρμόζεται στην Ελλάδα είναι η απευθείας απόρριψη τους σε υδάτινους αποδέκτες, χωρίς προηγούμενη επεξεργασία. Στην παρούσα μελέτη, γίνεται αναφορά στα ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά των αποβλήτων που προκύπτουν από τυροκομικές μονάδες και παρουσιάζεται μία ανασκόπηση των μεθόδων επεξεργασίας που εφαρμόζονται για την μείωση του ρυπαντικού φορτίου τους. Μελετάται η περίπτωση των τυροκομείων της νήσου Λέσβου και προτείνεται μέθοδος επεξεργασίας ώστε να λυθεί το πρόβλημα υποβάθμισης του υδροφόρου ορίζοντα του νησιού. Ως αποτέλεσμα, προκύπτει ότι η κατάσταση στην Λέσβο, στον τομέα των λυμάτων των τυροκομείων κρίνεται δύσκολη και περίπλοκη και ότι η χρυσή τομή πηγάζει από την εφαρμογή πολλαπλών μεθόδων. Η κατασκευή εργοστασίου αξιοποίησης τυρογάλακτος, το οποίο θα συγκέντρωνε το τυρόγαλα από όλο το νησί, θα οδηγούσε στην επίλυση του προβλήματος του τυρογάλακτος. Επιπρόσθετα, η συνένωση των διασκορπισμένων τυροκομείων για την δημιουργία ενός συστεγασμένου τυροκομείου θα διευκόλυνε την κατάσταση και θα μείωνε το κόστος κατεργασίας των αποβλήτων.
University of the Aegena
