Η ναυτιλία αποτελεί βασικό πυλώνα του διεθνούς εμπορίου, καθώς το 90% των εμπορευμάτων παγκοσμίως μεταφέρονται μέσω των πλοίων. Ωστόσο, οι δραστηριότητες του ναυτιλιακού κλάδου συμβάλλουν σε σημαντικό βαθμό στην ρύπανση του περιβάλλοντος. Για το λόγο αυτό, διεκπεραιώνονται μελέτες που εξετάζουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου καθώς και τις ρυπογόνες επιπτώσεις άλλων εξοπλισμών ή αποβλήτων των πλοίων. Επιπλέον, εξετάζονται μελλοντικά σενάρια σχετικά με τις εκπομπές των επόμενων ετών και τους πιθανούς τρόπους περιορισμού τους. Κατά συνέπεια, πλέον οι ναυτιλιακές εταιρείες επιδιώκουν οι δραστηριότητες τους να είναι πιο φιλικές προς το περιβάλλον, έχοντας ως αποτέλεσμα τη στροφή στην επονομαζόμενη «πράσινη» ναυτιλία.
Στην παρούσα διπλωματική εργασία θα ασχοληθούμε με τις επιπτώσεις που έχει η «πράσινη» διαχείριση στα ποντοπόρα πλοία. Λαμβάνοντας υπόψιν τη σύγχρονη βιβλιογραφία, η εργασία εμβαθύνει στις έννοιες των πρακτικών «πράσινης» ναυτιλίας και «πράσινης» διαχείρισης, των οποίων η σημαντικότητα για τη ναυτιλία είναι ολοένα και μεγαλύτερη, μιας και η εφαρμογή τους μπορεί να οδηγήσει σε μείωση τόσων των ατμοσφαιρικών όσο και των θαλάσσιων ρύπων. Όμως, πρωτίστως γίνεται εκτενής αναφορά στο θεσμικό πλαίσιο και τους κανονισμούς που έχουν επιβληθεί από διεθνείς φορείς, όπως τα Ηνωμένα Έθνη και ο Διεθνής Οργανισμός Ναυτιλίας (ΙΜΟ), με στόχο την ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων που έχουν οι δραστηριότητες της ναυτιλίας στο περιβάλλον. Όσον αφορά τη συμβολή της διπλωματικής στον τομέα της έρευνας, αυτή πραγματοποιείται με τη χρήση της μεθόδου TOPSIS.
University of the Aegena
