Η συγκεκριμένη εργασία βασίστηκε στη συνειδητοποίηση ότι τα περιστατικά σχολικής βίας και μαθητικής παραβατικότητας είναι πιο επίκαιρα από ποτέ, κάτι που καταδεικνύεται από το αυξημένο ερευνητικό ενδιαφέρον γύρω από αυτά τα θέματα (Ρήγα, Θανοπούλου, & Τσαρούχα, 2014). Άλλωστε, το τελευταίο περιστατικό ξυλοδαρμού δεκαπεντάχρονου μαθητή από συμμαθητές του σε γυμνάσιο της Κω στις αρχές Οκτωβρίου, αποδεικνύει έμπρακτα ότι τα ελληνικά σχολεία δεν έχουν μείνει ανεπηρέαστα από την αύξηση της μαθητικής βίας σε παγκόσμιο επίπεδο (Ρεντιφης, 2014).
Πιο συγκεκριμένα, η παρούσα εργασία προσπαθεί να διερευνήσει το κατά πόσο οι Έλληνες εκπαιδευτικοί τόσο της Πρωτοβάθμιας όσο και της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δύναται να διαχειριστούν περιστατικά κρίσης που προκύπτουν από φαινόμενα σχολικής βίας και μαθητικής παραβατικότηταςΓια μεγάλο ποσοστό των ερωτηθέντων εκπαιδευτικών η συχνότητα εκδήλωσης προβλημάτων συμπεριφοράς στην τάξη αυξάνει χρόνο με το χρόνο.
Όσον αφορά το χαρακτηριστικό της εθνικότητας, φάνηκε ότι η πλειοψηφία των ερωτώμενων εκπαιδευτικών διαφωνούν ότι η εθνικότητα των μαθητών σχετίζεται με την εκδήλωση προβλημάτων συμπεριφοράς ενώ μεγάλο ποσοστό δεν παίρνει θέση στο ερώτημα αυτό. Η παραπάνω θέση επιβεβαιώνεται και με την διαφωνία τους στο αν ότι Έλληνες μαθητές εκδηλώνουν συχνότερα προβλήματα συμπεριφοράς.
Σύμφωνα με τους μισούς περίπου εκπαιδευτικούς του δείγματος μας η ηλικία των μαθητών σχετίζεται με την εκδήλωση προβλημάτων συμπεριφοράς και μάλιστα συμφωνεί ότι οι μικρότερες ηλικίες παρουσιάζουν συχνότερα προβλήματα συμπεριφοράς στην τάξη.
Όσον αφορά τους παράγοντες που σχετίζονται με τον μαθητή οι εκπαιδευτικοί του δείγματός απέδωσαν τα προβλήματα των μαθητών τους σε ανεπαρκείς συναισθηματικούς δεσμούς με τους γονείς τους, σε επιεική μέτρα πειθαρχίας, στην αδυναμία των γονιών να βοηθήσουν το παιδί, τις αυστηρές απαιτήσεις των γονιών και στα συζυγικά προβλήματα των γονιών.
Όσον αφορά τους παράγοντες που σχετίζονται με τον σχολείο οι ερωτώμενοι εκπαιδευτικοί απέδωσαν τα προβλήματα των μαθητών τους στην έλλειψη υπηρεσιών για τα παιδιά με συναισθηματικές και συμπεριφορικές δυσκολίες στο σχολείο, σε διδακτική ύλη μη σχετική με τα ενδιαφέροντα τους, στο μεγάλο αριθμό μαθητών στην τάξη, στις άσχημες σχολικές εμπειρίες του παιδιού (π.χ. απόρριψη από συμμαθητές) και στην ανεπαρκή οργάνωση και διοίκηση του σχολείου.
University of the Aegena
