Η ανθρωπογενής αλλαγή του κλίματος είναι ένα ανεπίλυτο, δύσκολο και επείγον πρόβλημα. Κυρίως μέσω της καύσης ορυκτών καυσίμων, η ανθρώπινη δραστηριότητα μεταβάλλει τη σύνθεση της ατμόσφαιρας και αυξάνει τις συγκεντρώσεις αερίων του θερμοκηπίου. Οι αυξημένες ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις αερίων του θερμοκηπίου έχουν ως συνέπεια την αύξηση της θερμοκρασίας της Γης.
Η προβλεπόμενη αλλαγή του κλίματος θέτει σε κίνδυνο την ανθρωπότητα και την βιοποικιλότητα της Γης. Η αλλαγή του κλίματος σημαίνει ότι η ανθρωπότητα και γενικά όλοι οι ζώντες οργανισμοί κινδυνεύουν να βρεθούν σε κατάσταση αναντιστοιχίας με την αλλαγή του κλίματος, καθιστώντας το κλίμα λιγότερο φιλόξενο για την ζωή. Το κυρίαρχο ερώτημα είναι πώς να ανταποκριθούμε στον κίνδυνο αυτό και να δράσουμε για την αποφυγή επικίνδυνων κλιματικών αλλαγών.
Το επίκεντρο αυτής της διπλωματικής είναι τα μέτρα και τις μεθόδους που πρέπει να υιοθετήσει η Παγκόσμια Ναυτιλία ώστε να αποφευχθεί το παραπάνω φαινόμενο. Τα σύγχρονα πλοία μεταφοράς κινούνται χρησιμοποιώντας ως ενέργεια τα ορυκτά καύσιμα. Οι επακόλουθες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από την Παγκόσμια Ναυτιλία είναι της τάξης του 2-3% των συνολικών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα από την καύση ορυκτών καυσίμων, ταυτόχρονα ο ρυθμός ανάπτυξης μεταφορών δια θαλάσσης από το 1986 έως το 2011 ήταν ο υψηλότερος ιστορικά σε παγκόσμιο επίπεδο με πιθανό σενάριο να παραμείνει τουλάχιστον στον ίδιο ρυθμό ανάπτυξης.
University of the Aegena
