Σε ένα νησί, όπως τα Κύθηρα, με την εντυπωσιακή του χλωρίδα, αναρωτιέται κανείς αν η γνώση περί των φυτών και των χρήσεων τους περνά από γενιά σε γενιά, ή φθίνει στο πέρασμα του χρόνου. Στα Κύθηρα έχουν καταγραφεί περισσότερα από 700 είδη φυτών, ενδημικά και μη. Στην εργασία αυτή η προσπάθεια ήταν να εντοπίσουμε αν οι νέοι των Κυθήρων γνωρίζουν αυτόν τον πλούτο,, ποια δηλαδή μη καλλιεργήσιμα φυτά υπάρχουν και ποιες είναι οι πιθανές τους χρήσεις. Επίσης διερευνήσαμε τη γνώση τους για τις προστατευόμενες περιοχές, και κατά πόσο γνωρίζουν αν υπάρχουν στο νησί τους. Τέλος, αν θα είχαν ενδιαφέρον να ασχοληθούν με τη αξιοποίηση των φυτών σε επαγγελαμτικό επίπεδο και ποια είναι η γνώση τους για τη συνεισφορά της συγκεκριμένης δραστηριότητας στην οικονομία του νησιού. Απευθυνθήκαμε σε μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου. Ο τρόπος με τον οποίο αποκομίσαμε τα δεδόμενα της έρευνας ήταν με τη χρήση ερωτηματολογίων. Στην συνέχεια κωδικοποιήσαμε τις απαντήσεις, δημιουργήσαμε σχήματα και διαγράμματα, κάναμε συσχετίσεις μεταβλητών και καταλήξαμε στα αντίστοιχα συμπεράσματα. Οι απαντήσεις των μαθητών έδειξαν ότι γνώριζαν την έννοια της βιοποικιλότητας, αλλά όχι την ύπαρξη των προστατυεόμενων περιοχών στο νησί. Η γνωση τους σχετικά με τις χρήσεις των φυτών ήταν περιορισμένη. Τα φυτά με την μεγαλύτερη συχνότητα αναφοράς ήταν το χαμομήλι, το φασκόμηλο η σεμπρεβριβα και η τσουκνίδα. Ο ένας στους τέσσερις ενδιαφέρεται να ασχοληθεί επαγγελματικά με την αξιοποίηση των φυτών. Ο ρόλος της εκπαίδευση ενδεχομένως είναι κρίσιμης σημασίας στη διατήρηση ή ενίσχυση αυτής της παραδοσιακής γνώσης.
University of the Aegena
