Η πτυχιακή αυτή εργασία παρουσιάζει τη διαχείριση της ενάλιας πολιτισμικής κληρονομιάς και συγκεκριμένα τα ενάλια αρχαιολογικά πάρκα και τους τρόπους αξιοποίησής τους. Στόχο έχει, μέσα από διάφορα παραδείγματα και μελέτες περιπτώσεων της γενικότερης διαχείρισης αυτού του τομέα πολιτισμικής κληρονομιάς, να ενθαρρύνει τέτοιου είδους πρακτικές στην Ελλάδα. Για τον λόγο αυτόν, στο τέλος της εργασίας επιχειρείται ο σχηματισμός ενός μοντέλου ενάλιου αρχαιολογικού πάρκου ρεαλιστικών διαστάσεων. Οι πρακτικές αξιοποίησης της ενάλιας κληρονομιάς, που πρόκειται να παρουσιαστούν, έχουν ως αποτέλεσμα της ευαισθητοποίηση των πολιτών ως προς το υποθαλάσσιο περιβάλλον και την υποθαλάσσια πολιτισμική κληρονομιά. Επιπλέον, αποτέλεσμα έχουν την ενίσχυση της προστασίας των υποθαλάσσιων αρχαιολογικών ευρημάτων, αφού τις τελευταίες δεκαετίες είναι όλο και πιο ευάλωτα σε λεηλασίες και καταστροφές. Τέλος, για την επίτευξη αυτών των αποτελεσμάτων, σημαντικό ρόλο παίζει η πρόσβαση του ενδιαφερόμενου κοινού σε αυτά τα πολιτισμικά αγαθά.
This thesis presents the management of the underwater cultural heritage, in particular the underwater archaeological parks and the ways of their utilization. The aim, through several examples and case studies of the overall management of this cultural heritage, is to encourage such practices in Greece. For this reason, at the end of this thesis, a model of a realistic underwater archaeological park is attempted. The practices of the underwater heritage, that are going to present, have the effect of raising awareness of public for the underwater environment and the underwater cultural heritage. Moreover, these practices have the effect of enhancing the protection of underwater archaeological finds, as they have become increasingly vulnerable to pillaging and destruction in recent decades. Finally, in order to achieve these results, the access of the interested public to these cultural goods plays an important role.
University of the Aegena
