Το νερό αποτελεί έναν από τους σπουδαιότερους φυσικούς πόρους για τον άνθρωπο διότι χωρίς αυτό δεν μπορεί να υπάρχει ζωή. Εκτός από την οικιακή, αγροτική και βιομηχανική χρήση οι υδάτινοι πόροι χρησιμοποιούνται για ναυσιπλοΐα, ψάρεμα κλπ. Στη χημεία τα βαρέα μέταλλα αναφέρονται σε ένα τύπο χημικών στοιχείων πολλά από τα οποία είναι τοξικά για τον άνθρωπο. Τα τρία βαρέα μέταλλα που εξετάζονται στην παρούσα πτυχιακή εργασία είναι ο υδράργυρος (Hg), το κάδμιο (Cd) και ο μόλυβδος (Pb), είναι αυτά που παρουσιάζουν το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό κίνδυνο εξαιτίας της εκτεταμένης χρήσης τους, της τοξικότητας τους και της ευρείας κατανομής τους. Κανένα μέταλλο μέχρι τώρα δεν έχει διεισδύσει στο περιβάλλον σε τέτοια έκταση ώστε να αποτελέσει εκτεταμένο κίνδυνο. Εν τούτοις το κάθε ένα έχει ανιχνευτεί σε τοξικά επίπεδα σε συγκεκριμένα μέρη τα τελευταία χρόνια.Τα μέταλλα σε αντίθεση με τις περισσότερες τοξικές οργανικές ενώσεις δεν αποικοδομούνται και για αυτό συσσωρεύονται στο περιβάλλον. Τελικά ένα μέρος αυτών καταλήγει με την βιολογική τροφική αλυσίδα ως τον άνθρωπο στον οποίο προκαλούν χρόνιες ή οξείες βλάβες.Εξαιτίας των βαρέων μετάλλων ένας μεγάλος αριθμός ρυπαντών φυσικών, χημικών, βιολογικών και πυρηνικών, έχουν βρεθεί στο υδάτινο περιβάλλον και έχουν αναγνωρισθεί ως επιβλαβείς τόσο για τη ανθρώπινη υγεία όσο και τους οργανισμούς που ζουν στα υδάτινα οικοσυστήματα.Τις τελευταίες δεκαετίες έχει σημειωθεί μία σημαντική αύξηση στο ρυθμό διάθεσης υγρών αποβλήτων στη θάλασσα. Για το λόγο αυτό, στο κεφάλαιο 6 γίνεται μια λεπτομερής αναφορά στους τρόπους απομάκρυνσης των βαρέων μετάλλων με την εφαρμογή της πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας, τριτοβάθμιας επεξεργασίας των υγρών αποβλήτων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην τριτοβάθμια επεξεργασία (χημική) που αποσκοπεί στον καθαρισμό των υγρών αποβλήτων από τα βαρέα μέταλλα με τις εξής μεθόδους: διαχωρισμό μεμβρανών, προσρόφηση, ιοντοεναλλαγή και χημική κατακρήμνιση.
University of the Aegena
