Η σχέση μεταξύ γλωσσικής ανάπτυξης και χειρονομιών στα παιδιά με ΔΑΦ (διαταραχές αυτιστικού φάσματος) και στα παιδιά με ΕΓΔ (ειδική γλωσσική διαταραχή)
Η σχέση μεταξύ γλωσσικής ανάπτυξης και χειρονομιών στα παιδιά με ΔΑΦ (διαταραχές αυτιστικού φάσματος) και στα παιδιά με ΕΓΔ (ειδική γλωσσική διαταραχή)
Η παρούσα έρευνα μελετά τη σχέση της γλωσσικής ανάπτυξης και των χειρονομιών σε 2 παιδιά με Ειδική Γλωσσική Διαταραχή (ΕΓΔ), 2 και 4 ετών, και σε 2 παιδιά με Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ), 2 και 3 ετών. Η σύγκριση αυτών των δύο ομάδων έγινε με μια ομάδα 2 Τυπικά Αναπτυσσόμενων παιδιών (ΤΑ), 2 ετών. Τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν ήταν το Mullen Scales of Early Learning (MSEL) και το Ερωτηματολόγιο Γλωσσικής Ανάπτυξης (LDS). Επιπλέον, η γλωσσική ανάπτυξη και οι χειρονομίες των παιδιών αξιολογήθηκαν μέσω βιντεοσκοπήσεων που έλαβαν χώρα στο σπίτι κάθε παιδιού, κατά τη διάρκεια αυθόρμητου παιχνιδιού με τη μητέρα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα τα παιδιά με ΕΓΔ και τα ΤΑ παιδιά έκαναν συχνά αυθόρμητες και καθοδηγούμενες χειρονομίες (δείξης, δοσίματος, παρουσίασης) και τις συνδύαζαν με φωνοποιήσεις ή λέξεις, ενώ τα παιδιά με ΔΑΦ έκαναν λίγες χειρονομίες και σπάνια τις συνδύαζαν με κάποια φωνοποίηση ή λέξη. Τα ευρήματα της μελέτης ερμηνεύονται μέσω της Θεωρίας της Διυποκειμενικότητας, σύμφωνα με την οποία η πρώτη ομιλία του παιδιού και οι χειρονομίες που χρησιμοποιεί, εμφανίζονται επειδή κατανοεί το περιβάλλον γύρω του και επιθυμεί να επικοινωνήσει με αυτό, και αποτελούν προϋποθέσεις για τη μετέπειτα γλωσσική του ανάπτυξη.
University of the Aegena
