Τα Αρχαία Θέατρα προκαλούν ένα ιδιαίτερο επιστημονικό, κοινωνικό και πολιτικό ενδιαφέρον για τη μελέτη, διατήρηση αλλά και την ενσωμάτωσή τους στη σύγχρονη ζωή. Πρόκειται για μια αθάνατη αρχιτεκτονική μορφή που ανταποκρίθηκε στις νέες ανάγκες και διασχίζοντας τους αιώνες ζει ως σήμερα. Ως τόπος και καλλιτεχνική έκφραση το θέατρο κατείχε σημαντική θέση στη ζωή των αρχαίων Ελλήνων και αποτελεί θεμελιώδες πρότυπο αναγνώρισης των αξιών του ελληνικού πολιτισμού. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να παρουσιάσει μία εικόνα του Αρχαίου Ελληνικού Θεάτρου, της δομής και της εξέλιξής του μέσα στο πέρασμα των αιώνων αλλά και να αναφέρει περιγραφικά στοιχεία επιμέρους Αρχαίων Ελληνικών Θεάτρων τα οποία δημιουργήθηκαν σε διάφορες περιοχές του Ελλαδικού χώρου (εκτός Αθήνας), στα παράλια της Μικράς Ασίας καθώς και στις περιοχές της Κάτω Ιταλίας και της Σικελίας.
University of the Aegena
