Objectives: to investigate comparatively the effect of remifentanil vs fentanyl on stress response and postoperative pain in persons with special needs undergoing day-case dental surgery.Study Design: forty-six adult patients with cognitive impairment were enrolled for dental surgery under general anesthesia. Patients in group F (n=23) received fentanyl 50 μg iv bolus and in group R (n=23) continuous infusion of remifentanil 0.5-1 μg/kg/min. The investigated parameters were: intraoperative hemodynamic response, tumor necrosis factor-α, substance-P, melatonin, cortisol and β-endorphin measurements and postoperative pain scores. Results: the two analgesics had similar effects on stress response and postoperative pain scores. However, the use of remifentanil prevented the intraoperative hemodynamic response. Conclusions: the choice of the opioid during dental surgery did not affect stress and inflammatory hormones, although remifentanil may render intraoperative management of hemodynamic responses easier. Both opioids are equally efficient for postoperative pain management following dental surgery in persons with special needs.
ΥΠΟΒΑΘΡΟ ΚΑΙ ΣΚΟΠΟΣ:Τα χειρουργεία ημέρας απαιτούν μια διαφορετική προσέγγιση σε άτομα με ειδικές ανάγκες (ΑΜΕΑ), που χρειάζονται γενική αναισθησία και μη λεκτική αξιολόγηση του πόνου. Συγκρίναμε την επίδραση της ρεμιφεντανύλης προς την φεντανύλη, τόσο στην διεγχειρητική απάντηση στο stress και στους μεσολαβητές της φλεγμονής, όσο και στον μετεγχειρητικό πόνο, κατά την διάρκεια χειρουργείων ημέρας οδοντοθεραπείας, σε ΑΜΕΑ, υπό γενική αναισθησία ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ :Σαράντα έξι ενήλικες ασθενείς με έκπτωση των γνωστικών τους λειτουργιών συμμετείχαν στην μελέτη. Οι ασθενείς στην ομάδα της φεντανύλης (Φ) έλαβαν εφάπαξ δόση 50 mcg iv, ενώ στην ομάδα της ρεμιφεντανύλης (Ρ) δόθηκε στάγδην έκχυση της ουσίας με ρυθμό 0,5-1 μg/kg/min iv. Και στις δύο ομάδες η αναισθησία διατηρήθηκε με προποφόλη. Διεγχειρητικά κατεγράφησαν οι αιμοδυναμικές παράμετροι των ασθενών, ενώ στον ορό του μετρήθηκαν μεσολαβητές της φλεγμονής (TNF, ουσία Ρ), ορμόνες του stress (μελατονίνη και κορτιζόλη) και ενδογενή οπιοειδή (β-ενδορφίνη). Ο μετεγχειρητικός πόνος αξιολογήθηκε για τις πρώτες 12 ώρες μετά από την επέμβαση, χρησιμοποιώντας την κλίμακα οπτικού αναλόγου Wong-Baker, από έναν ανεξάρτητο παρατηρητή.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ :Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές, μεταξύ των δύο ομάδων, όσον αφορά τους μεσολαβητές της φλεγμονής, τις ορμόνες του stress και τον μετεγχειρητικό πόνο. Όμως σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν στις αιμοδυναμικές παραμέτρους.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ :Η φεντανύλη και η ρεμιφεντανύλη είχαν παρόμοιες δράσεις, στις συγκεντρώσεις των κυκλοφορουσών ορμονών της φλεγμονώδους αντίδρασης και των ορμονών του stress, κατά την διάρκεια οδοντοθεραπείας σε ΑΜΕΑ. Φαίνεται ότι, η επίδραση της ρεμιφεντανύλης στην πρόληψη της αύξησης της αρτηριακής πίεσης και του καρδιακού ρυθμού, δεν επηρεάζει την απάντηση στο stress. Και τα δύο οπιοειδή μπορούν να θεωρηθούν εξίσου αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση του μετεγχειρητικού πόνου, οδοντοθεραπείας σε ΑΜΕΑ.
Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης και Ηλεκτρονικού Περιεχομένου (ΕΚΤ)
