H γεωμετρική τεκμηρίωση παραδοσιακών σκαφών καθώς και μεγάλων ιστορικών πλοίων που αποτελούν μέρος της ναυτικής πολιτιστικής κληρονομιάς, έχει τεράστια σημασία σήμερα για πολλούς λόγους. Συνδέεται άμεσα και βοηθά το έργο επιστημών, όπως η ναυπηγική, η αρχιτεκτονική, η ιστορία και άλλες. Ιδιαίτερα, σε ό,τι αφορά τη ναυπηγική, η συντήρηση πλοίων ιστορικής σημασίας επιβάλλεται διότι με αυτόν τον τρόπο μπορούν να αντληθούν και να αξιοποιηθούν πληροφορίες σχετικά με τις τεχνολογικές εξελίξεις στον τομέα αυτό.
Στην παρούσα εργασία, αντικείμενο μελέτης αποτελεί η γεωμετρική τεκμηρίωση του σκαριού καθώς και των υπερκατασκευών του ιστορικού πλοίου «Θ/Κ Γ. Αβέρωφ», ως κινούμενου εν λειτουργία αντικειμένου και ως του μοναδικού στον κόσμο δείγματος θωρακισμένου καταδρομικού, που σώζεται και διατηρείται έως και σήμερα.
Η διαδικασία γεωμετρικής τεκμηρίωσης πραγματοποιήθηκε με γεωδαιτικές μεθόδους, πιο συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκαν δύο επίγειοι σαρωτές laser και συμπληρωματικά ένας γεωδαιτικός σταθμός. Κατά τη διαδικασία αυτή υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας τρισδιάστατης μοντελοποιημένης επιφάνειας με αρκετά υψηλή ακρίβεια. Το τελικό προϊόν της μεθοδολογίας που ακολουθήθηκε είναι η παραγωγή ενός τρισδιάστατου μοντέλου απεικόνισης της επιφάνειας της γάστρας του πλοίου.
Συγκεκριμένα, παρουσιάζεται η διαδικασία αποτύπωσης του πλοίου που πραγματοποιήθηκε σε δυο περιόδους, με σκοπό να κατασκευαστεί το μοντέλο του. Κατά την πρώτη περίοδο, το πλοίο ήταν αγκυροβολημένο στη Μαρίνα Φλοίσβου στη βάση του στο Φάληρο. Την περίοδο αυτή ιδρύθηκαν έντεκα στάσεις και έγιναν σαρώσεις με τον επίγειο σαρωτή ScanStation 2 της Leica.
Κατά την δεύτερη περίοδο, το πλοίο βρισκόταν στα Ναυπηγεία του Σκαραμαγκά όπου πραγματοποιούνταν εργασίες συντήρησής του, όπου και υπήρξε η δυνατότητα αποτύπωσης του σκαριού του, εφόσον βρισκόταν εκτός θαλάσσης.
Εδώ, ιδρύθηκαν δεκατρείς επιπλέον στάσεις και πραγματοποιήθηκαν σαρώσεις (α) με το ScanStation 2 της Leica, (β) με τον επίγειο σαρωτή P 30/40 της Leica και (γ) με τον σαρωτή λέιζερ Focus M 70 της FARO. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν σαρώσεις με κάμερα θερμικής απεικόνισης Flir E60 όπου καταγράφηκαν θερμικές εικόνες, καθώς επίσης πραγματοποιήθηκαν γεωδαιτικές μετρήσεις με GPS και με γεωδαιτικό σταθμό TPS 400 (TCR407) της Leica .
Η επεξεργασία δεδομένων έγινε με το λογισμικό Cyclone της Leica και το Geomagic Studio της 3D Systems, που αφορούσε τον καθαρισμό, την συνένωση των νεφών σημείων, καθώς και τη δημιουργία σκίασης και πλεγμάτων τριγώνων, από την επεξεργασία των οποίων προέκυψε το τελικό τρισδιάστατο μοντέλο του Θωρηκτού.
Από την όλη διαδικασία διαπιστώσαμε ότι απαιτείται πολύ προσεκτικός σχεδιασμός των εργασιών. Αποκτήθηκε σημαντική εμπειρία, τόσο κατά τη συλλογή όσο και κατά την επεξεργασία των δεδομένων, ώστε το τελικό τρισδιάστατο μοντέλο που θα προκύψει να είναι όσο το δυνατόν πιο αξιόπιστο. Για να προσδιοριστεί η αξιοπιστία, μετρήθηκαν δειγματοληπτικά αποστάσεις πάνω στο θωρηκτό και συγκρίθηκαν με τις αντίστοιχες αποστάσεις του τρισδιάστατου μοντέλου, από όπου προέκυψε ένα Μέσο Τετραγωνικό Σφάλμα της τάξεως του 1cm. Ωστόσο, για να εκτιμηθεί η συνολική ποιότητα του μοντέλου, θα πρέπει να μετρηθούν αντιπροσωπευτικές αποστάσεις σε όλες τις περιοχές του πλοίου και να συγκριθούν με τις αντίστοιχες αποστάσεις του μοντέλου, προκειμένου να μελετηθούν τα σφάλματα που προκύπτουν.
Τέλος, συζητούνται τα σχετικά συμπεράσματα, με έμφαση σε διάφορα προβλήματα που προέκυψαν κατά την εκπόνηση της μελέτης.
.jpg){kind=logo}
Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής (ΠΑ.Δ.Α.)
