Σε πολλές χώρες, η απασχόληση στον δημόσιο τομέα, ως το μεγαλύτερο εργοδότη, είναι συνήθως έντασης εργασίας, παρέχοντας υπηρεσίες που αφορούν όλη τη ζωή του ατόμου και τα διαφορετικά στάδιά της, γεγονός που καθορίζει την απόδοση των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα ως κρίσιμη για την ποιότητα και αποτελεσματικότητα κατά την παροχή υπηρεσιών. Η παρούσα μελέτη έχει πρόθεση να συμπληρώσει τα μέχρι στιγμής περιορισμένα ευρήματα της οργανωσιακής έρευνας του δημόσιου τομέα, παρέχοντας δεδομένα για μελέτες που ασχολούνται με τη Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού, τις στάσεις και τις συμπεριφορές των εργαζομένων και την ατομική και οργανωσιακή απόδοση σε ένα πλαίσιο του δημόσιου τομέα. Έχει ως σκοπό να διερευνήσει, να εντοπίσει και να αναδείξει τις προκλήσεις και τα σημεία που χρήζουν βελτίωσης για τη λειτουργία διαχείρισης ανθρωπίνων πόρων στο δημόσιο τομέα, καθώς και να εντοπίσει συγκλίσεις και οι αποκλίσεις με τον ιδιωτικό τομέα, σε ό, τι αφορά τις στρατηγικές που εφαρμόζονται. Για την επίτευξη του σκοπού και των στόχων της εργασίας, καθώς και για την απάντηση των ερευνητικών ερωτημάτων, αρχικά πραγματοποιείται εκτενής ανασκόπηση της σύγχρονης επιστημονικής βιβλιογραφίας και αρθρογραφίας για το ζήτημα της διαχείρισης ανθρωπίνων πόρων και στη συνέχεια πραγματοποιείται πρωτογενής έρευνα με την επιλογή της ημι-δομημένης συνέντευξης με 10 εργαζόμενους και στελέχη από διάφορους κλάδους του δημόσιου τομέα. Οι εργαζόμενοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία έδειξαν ότι είναι σε θέση να αναγνωρίζουν τα στοιχεία από τα οποία αποτελείται μία αποτελεσματική λειτουργία HRM, δε φαίνονται αρκετά ικανοποιημένοι από τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζονται οι πρακτικές διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού στο ελληνικό Δημόσιο, αλλά αναγνωρίζουν ότι τα εμπόδια που υπάρχουν προκύπτουν από τα δομικά και θεσμικά χαρακτηριστικά του δημόσιου τομέα. Καταγράφονται οι απόψεις τους για σημεία τα οποία χρήζουν αλλαγών και βελτίωσης στις πρακτικές HRM που εφαρμόζονται στο δημόσιο τομέα, όπως είναι η απουσία καθηκοντολογίου, ο υψηλός φόρτος εργασίας, η έλλειψη οικονομικών κινήτρων, η έλλειψη ουσιαστικής αξιολόγησης, η έλλειψη μηχανισμών και κριτηρίων μέτρησης της απόδοσης των εργαζομένων και η έντονη γραφειοκρατία, ενώ ταυτόχρονα προτείνονται λύσεις, όπως η ύπαρξη σταθερού νομοθετικού πλαισίου για τη διαχείριση του προσωπικού και η παροχή αυτονομίας στα επιμέρους τμήματα διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού των δημοσίων οργανισμών για ταχύτερη και αποτελεσματικότερη διαχείριση, η οποία είναι σε θέση να βελτίωση την αποδοτικότητα.
.jpg){kind=logo}
University of West Attica
